1

The deception after Christmas

nightmarehoesPolice academy

Inderdaad. Het is februari. Maar onlangs vond ik iets wat ik toch even wilde bespreken. Als tiener zag ik op tv fragmenten van Tim Burton’s ‘The nightmare before Christmas’. Even voor de duidelijkheid, toen was Police Academy populair en Mickey’s Kerstfeest brute animatie. Dit was andere koek. Geen lieflijke tafereeltjes met koddige hertjes of sullige hamsters, nee, een skeletje in een kerstmannenpak. De film bleek geen persiflage op de jaarlijkse vierdaagse comazuip-recordpoging die binnenkort weer op ons afdoemt. Niets ervan. Het ging over bloeddorstige slangen, zombies en vampieren die kerst gaan vieren. Schot in de roos voor mijn zwarte zieltje dat naarstig op zoek was naar een manier om de Kerstdagen te overleven. Het is nooit veranderd, en Burton’s magistrale film over Jack Skellington heeft me, als de tanden van een weerwolf in een vers maagdennekje, nimmer losgelaten. Sinds die tijd slurp ik alles op wat met de film te maken heeft. Dus mijn verdorven hartje maakte een licht sprongetje bij het zien van een fantastisch mooi doosje. Midden in de Blokker nota bene. Want daar lag hij. Vijftien schamele eurootjes en deze heuse 2-Disc Collector’s Edition zou de mijne zijn. In een kartonnen box, met een uitsnede van waaruit plastic Jack de koper aanstaarde en een pontificaal Disney-logo, maar dat mocht de pret niet drukken. Geen geld voor deze film, die niet alleen mijn bonkende hart weer in rusttoestand zou brengen, maar bovendien nog een hoop fraaie extraatjes zou bevatten. Succes verzekerd?

Christmas town

Christmas town

Jack Skellington

The nightmare before christmas (NBC afgekort) gaat over Jack Skellington, opperhoofd van het land van Halloween. Elk jaar reist hij naar het mensenrijk om iedereen daar lekker de stuipen op het lijf te jagen. Maar sleur blijkt ook hier dodelijk, zo ondervind skeletje Jack. Hij voelt zich wat ‘meuh’ en omdat er vanaf Halloween-land geen busreizen naar Disneyworld bestaan, gaat hij zelf maar op zoek. Zo vindt hij ‘Christmas Town’, waar hij kennismaakt met het kerstfeest. Dit ontroert hem zo dat hij besluit het kerstfeest over te nemen en een Halloween-stijl kerst te maken met alle gevolgen van dien. De film is kunstig vormgegeven in de stijl die we inmiddels kennen van Burton. Grimmig, schaduwrijk, overdreven vormen en spannende perspectieven, en bovenal een sprookje vol zwarte humor. Het is een waar meesterwerk dat vooral aantoont hoe schitterend klei-animatie kan zijn met een heus budget. Want Burton mocht dan te sinister worden bevonden voor Disney, waar hij werkzaam was, hij mocht wel bij een dochtermaatschappijtje zijn geluk beproeven. En nu er geld aan te verdienen valt, prijkt er natuurlijk een pontificaal Disney logo op de hoes. Hoe dan ook, wat valt er verder op dit schijfje, naast de enige kerstfilm met vampieren, te bewonderen?

Frankenpuppie

Frankenpuppie

Frankenweenie

Om chronologisch te beginnen, schakelen we over ergens op disc twee. Daar vinden we het Burton’s regiedebuut ‘Frankenweenie (1984)’. Deze korte zwart-wit film laat zich samenvatten als ‘From ex-frog to Franken-dog!’ Victor verliest zijn hond in een auto-ongeluk, maar ontdekt tijdens de biologieles dat dode kikkers alsnog bewegen via electrische stootjes. Tijd om Sparky, die enkele shots eerder werd begraven op hetzelfde kerkhof als Bubbles (zou het Michael Jackson’s aapje zijn?), van wat volts te voorzien en tot leven te wekken! Inclusief gestikte ledematen en schroeven uit zijn nek voegt Sparky zich terug onder de levenden. Burton laat zien zijn klassiekers te kennen en goed naar Hitchcock te hebben gekeken, bijvoorbeeld als Sparky’s schaduw vervaarlijk achter de hoofdpersonen opdoemt. Interessanter is dat niet zozeer de zombiehond het monster lijkt, maar veeleer de brave burgers (waaronder een jonge Sofia Coppola trouwens), een thema dat in meer van zijn werk zit. Ik zal niet teveel verklappen aangezien een full-length film in de maak schijnt te zijn.

Hmm... wat schrijven ze over mij?

Hmm... wat schrijven ze over mij?

Vincent

Een tweede obscuriteit heet ‘Vincent’, zijn allereerste stop-motion film (stop-motion wil zeggen dat je een foto neemt van een pop, zijn arm draait en weer een foto neemt, deze achter elkaar zet en als een film afdraait, waardoor de arm lijkt te bewegen). Vincent is een jongen die graag wil zijn als horrorgrootmeester Vincent Price (die overigens de voice-over verzorgt). Hoewel slechts zes minuten lang, zijn er veel elementen die Burton’s latere werk zo immens populair zouden maken: het spelen met silhouetten, vreemde perspectieven, comic-book-achtige decors badend in een effectief spel van licht en duisternis. En ook hier steekt hij zijn voorliefde voor horrorhelden Vincent Price en Edgar Allen Poe niet onder kisten of grafzerken.

Making of..

Maar wacht Mike! Er is meer! U krijgt ook een ‘making of’ erbij die bijzonder de moeite waard is als je in de stemming bent de magie van de film eens lekker uiteen te reten. Maar dat is nog niet alles! Tevens wordt er een blik deleted scenes opengetrokken, waarin we vampiers zien ijshockeyen met Burton’s hoofd en achter de ware identiteit komen van de gemene Oogie Boogie. On top of that, staat de disc vol storyboard-schetsen en is er zelfs een vergelijking tussen storyboards en een filmfragment, zodat je zelf kunt controleren of de filmmakers zich netjes aan hun script hebben gehouden. En last but not least, schetsen van diverse personages en de eerste animatietests, tijdens welke Sally dronken over het scherm waggelt alsof ze met Bartelen een avond vaten whiskey achterover heeft gekeild.

Wat zegt U nu? Dit kende U al? Dat klopt. Het stond allemaal allang op de 1-disc special edition (2003), die noch in een fraai doosje, noch met een groot Disneylogo ter wereld kwam. Wel met hetzelfde kwartier aan reclames voor andere drek waar je doorheen moet alvorens je gekochte film aan te kunnen zetten. Reclame dus op een koopdvd, en dat is zonde. Als ik een spijkerbroek koop, hoef ik ook niet per se voor het aandoen eerst een brochure van de lingerielijn aandachtig doornemen? Ik kan niet wachten op de dag dat er iemand van Disney bij mij op bezoek komt. Dan krijgt deze eerst een folder van andere koffies van dat merk. Eerst lezen graag. Koekje erbij? Hier is de catalogus, roep maar als je klaar bent. Wil je ineens weg? Ziehier de bestelfolder van Dirk’s Deurtjes.

Rara, wie hoort er niet in deze film?

Rara, wie hoort er niet in deze film?

Oldies goodies

Is er dan niets nieuw? Toch wel. Er is een ‘all-new’ (niet voor niets extra benadrukt op de doos) commentary en het oorspronkelijke gedichtje van Burton waarop de film werd gebaseerd wordt voorgelezen door Christopher ‘twee-tandjes‘ Lee. Het belangrijkste nieuwtje is Disney-reclame. Naast het wanstaltige door de strot proppen van trailers van heuse klassiekers als Beverly Hills Chihuahua is er uitvoerig aandacht voor Disneyworld. Want tussen Halloween en Kerst kleden ze de Haunted Mansion aan met wat NBC-attributen. Alsof Jack en Zero de boel hebben overgenomen. Grappig detail: elk jaar verbergen ze ‘Mickey’-symbolen in de attractie, zoals er ook in de film zitten. In de film zijn er bijvoorbeeld twee kinderen met pyjamas van Mickey en Donald, maar er zijn meer voorbeelden . Heb je NBC nog niet, dan val je je met dvd beslist geen buil aan deze versie. Puike film met vele extras voor een aantrekkelijk bedrag in een mooie doos. Heb je echter, zoals ondergetekende, al vijf jaar geleden je centen gespendeerd aan de sober uitziende dvd van Touchstone Pictures, mijdt deze versie dan maar even fanatiek als Valentijn en spendeer het geld aan het plannen van de trip naar de Haunted Mansion.

avatar geschreven door op 11 februari 2009

Een reactie op “The deception after Christmas”

  1. […] Halloween. Op deze site heeft deze feestdag natuurlijk eeuwige roem verworven door films als Nightmare Before Christmas en horrormeuk als Halloween, waarin je als puber in elk volgend slachtoffer dat afgrijselijke […]

Reageer

Anti-Spam vraag :