1

Marvel comics voor beginners

[Editor’s note: omdat onderstaande review al wat jaartjes oud is en de genoemde comics lastiger op te snorren zijn, is er in oktober een shiny nieuwe 2014 editie van ‘Marvel comics voor beginners‘ verschenen.]

Een blik werpen op het comic-rek van een gemiddelde stripwinkel (of ‘Nerdyshop’ zoals ze hier op het Dorkside hoofdkantoor genoemd worden) is best intimiderend als je wil beginnen met het volgen van die meuk op een vaste basis. Een zooi aan kleurrijke superheldencovers is je enige uitgangspunt, en die zweterige betweterige winkeleigenaar achter de balie om hulp vragen is niet altijd een fijn vooruitzicht. Nu ben ik helemaal geen expert, maar dan nog kan ik misschien helpen om wegwijs te worden uit die gigantische voorraad gepubliceerde capes en spandex, van uitgever Marvel in het bijzonder. Ga er lekker voor zitten, gooi een extra blok hout op de CV-ketel, pak een glas sherry, en laat je zelfrespect varen. Let’s go tackle some comics, baby!

Maar comics zijn fout en triest, toch?
Nnjjjjaaaaa…. misschien? Het probleem is dat voor de meeste mensen elke vorm van ‘stripboekjes’ voor kinderen is. En op het eerste gezicht lijken de meeste mainstream publicaties dit ook te zijn. Gespierde mannen en zandloper-figuur dames in gekleurde pakjes, punching things. Je zou denken dat het niet meer is dan hele treurige wish-fulfillment voor de lezer die zich moet verliezen in een flashy wereld vol avontuur om aan zijn eigen grijze bestaan te ontsnappen. Nou geldt dat voor mij natuurlijk wel, maar er is echt een hoop fijns te halen uit die maandelijks terugkerende uitgaven. Het sterkste punt is dat het comicgebeuren (net als een foute soapserie) blijft doorgaan. Er kan een setting neergezet worden die naarmate je meer storylines hebt gelezen, steeds herkenbaarder wordt. Het is als in een MMORPG de spelwereld ontdekken en de backstory stukje bij beetje meekrijgen, met regelmatig expansion packs die de setting net weer een beetje anders maken. Maar in tegenstelling tot het digitale medium is in stripvorm er geen enkele limiet bij de implementatie. Alien invasies? Interne politieke strijd? De wereld die op z’n kop wordt gegooid door uit de klauwen lopende powers? Allemaal geen probleem. En juist die grote meeslepende events gecombineerd met verhalen die zich focussen op één personage of kleine groepjes met samenwerkende supers wisselen zo fijn af.
En dan hebben we het niet eens over de wat meer volwassen labels die het superhelden concept terzijde schuiven en meer onbewandelde paden ingaan. Maar dat is weer een onderwerp voor een volgende keer, nu blijven we even bij één uitgever.

Maar ik ken helemaal niks van al die meuk!
avengers1Nou, ik durf te wedden dat je al een hele zooi aan characters uit de Marvel stal kent, ook al heb je nog nooit een losse comic aangeraakt. Het helpt dat een hoop van die knakkers regelmatig in (teken)films en games langskomen. Spidey, Captain America, Iron Man, Hulk, Daredevil, Ghost Rider, Doctor Doom… en die lijst gaat nog even door. Het lastige is dat een superheldenconcept in print altijd beter overkomt dan op het scherm. Zelfs de meest positieve uitschieters laten steekjes vallen. Zodoende blijft het genre moeite hebben met het afschudden van de negatieve vooroordelen.
Wat tricky kan zijn is dat bij de grote uitgevers er al een backstory is die decennia teruggaat. Sommige schrijvers halen expres obscure thema’s en personages terug uit die oude periode (ook wel de Golden en Silver Age genoemd). Als nieuwe lezer is dat best intimiderend af en toe. Je kunt makkelijk het idee krijgen dat je achter de feiten aanloopt en nooit echt een goede klik maakt met wat je aan het lezen bent. Maar hey, daarom ben ik dit aan het typen. I’ve been there before, en ik kan je verzekeren dat ondanks een mogelijk stroef begin het uiteindelijke leesplezier het zeker waard is.

Wat maakt Marvel zo bijzonder eigenlijk?
Om te beginnen; de gigantische hoeveelheid geweldige superhelden. Als ik naar concurrent DC kijk dan is er naast Batman, Superman en Green Lantern niet al te veel dat mijn nerdhart sneller doet kloppen. Maar Marvel, allejezus, dat is me een collectie met plain ol’ fun supers. Ja, ik ben bevooroordeeld, maar ik heb daar niet zo’n probleem mee.
Het sluit ook beter bij mijn smaak aan omdat de meeste ‘helden’ niet altijd goody-goody zijn, en bakken ellende over zich uitgestort krijgen. Mutanten krijgen dagelijks te maken met angst en haat omdat ze anders zijn. Mensen zijn wantrouwend tegenover Spiderman, Hulk, Daredevil, etc. Er is een flink grijs gebied waarin een hoop personages hun ding doen. Vergelijk het met DC waarin alle helden haast worden gezien als demi-goden, en dan kies ik toch liever voor de underdogs.

Een extra fijne bijkomstigheid is dat het universum waarin alles zich afspeelt de laatste jaren lekker consistent is geworden. Gebeurtenissen in boek X hebben gevolgen voor de hoofdpersoon uit serie Y. Er zijn grote events die de hele setting in één keer flink doen opschudden en vaak het startsein vormen voor nieuwe series of het volgende event. Vooral de afgelopen jaren is er een zeer positieve ontwikkeling in deze hoek, met lekker groots opgezette ontwikkelingen die logisch op elkaar voortborduren en een hoop aarsch schoppende momenten. En dit begint goed en wel met de miniserie House of M.
Waarom is dit nou een goed beginpunt? De kromme redenatie is… omdat het voor mij destijds het punt was vanaf welke ik zelf Marvel in de breedte ging volgen. House of M was het summer blockbuster event van 2005 en heeft een bizar grote impact gehad op een flink aantal series die daarna uitkwamen, zeker vergeleken met de wat halfslachtige pogingen van de jaren ervoor om werkelijk de status quo te veranderen. Maar om al dit geneuzel in de juiste context te kunnen plaatsen is het nodig om een run-through te geven van wat er daarvóór zoal plaatsvond.

  • New X-Men 114-116 – E is for Extinction

eisforextinction

Grant Morrison en Frank Quitely (juist, die twee) begonnen hun samenwerking binnen de X-titels met nummer 114 en dat was meteen een heftige binnenkomer. In slechts 3 nummers bouwen ze een nieuwe status quo op voor alle mutants, scheppen ze een freaky nieuwe bad guy (nou ja, girl) en leveren ze heftig moment na heftiger moment. Prachtig hoe dit allemaal in iets meer dan 60 pagina’s gestopt kon worden. Dit korte verhaal is een gigantische aanrader en is een aardig beginpunt vóór je start met House of M.
De gespoilerde inhoud voor mensen die daar van houden: In de jungle van Ecuador bevindt zich een Sentinel productie faciliteit die overgenomen is door Cassandra Nova, een geheimzinnige dame die iets heeft tegen mutants en Charles Xavier in het bijzonder. Wolverine en Cyclops worden uit de lucht geschoten tijdens een fly-over en kunnen Nova niet tegenhouden voor ze een gigantische Sentinel het eiland Genosha laat uitroeien, waar Magneto de leider is van de grootste verzameling mutanten op aarde. De enige overlevende van de vernietiging is Emma Frost, een oude villain van de X-men die nu zich bij hen aansluit. De gevangengenomen Nova blijkt een nieuw soort levensvorm te zijn, en kan net worden tegengehouden voordat ze alle mutanten op aarde mentaal vernietigt door gebruik te maken van een upgraded Cerebro.
Wat er gebeurt tussen dit verhaal en House of M in: Magneto heeft de Genosha vernietiging overleefd (lang verhaal, maar beetje awkward om uit te leggen, trust me), Jean Grey sterft en Cyclops begint een relatie met Emma Frost. Cassandra Nova blijkt de tweelingzus te zijn van Xavier en een nieuwe vorm van evolutie boven mutanten. Haar bewustzijn wordt gevangen in een onstabiele shapeshifter en diep in de kelder van het Xavier instituut weggestopt.

  • Avengers Disassembled

avengerschaos

De Avengers is de naam van het samenwerkingsverband tussen de meest heldhaftige beschermers van de planeet. De opmaak van deze groep wisselt steeds, maar types als Captain America, Iron Man en Thor zijn enkele van de bekendste leden. Avengers Disassembled (nummers 500-503) was een explosieve manier om de Avengers als team een nieuwe richting op te knallen, wat neerkomt op ‘de ergste dag uit hun geschiedenis’. Het verhaal begint met een overleden teamlid dat ineens voor de poort van het hoofdkwartier staat, half ontbindend. En kort daarna ontploft. Tijd om je achter de oren te krabben met een half opgetrokken wenkbrauw is er niet, want de ellende begint nog maar net. Nare gebeurtenis na nare gebeurtenis voltrekt zich in korte tijd, en voor je het weet is het halve team dood, halfdood of krankzinnig geworden om onduidelijke redenen. Er is iets bizars aan de hand en alle ex-Avengers verzamelen zich om uit te zoeken wie er nou precies achter deze puinhoop zit.
Deze comic is een tricky opstappunt, omdat er een hoop concepten uit de Avengers geschiedenis langskomen. Oude vijanden, een hoop gezichten die niet zo bekend zullen lijken, etc. Plus is het grootste deel van het verhaal één grote non-stop knokpartij met tegen het eind pas wat onthullingen die het voorgaande wel iets duidelijker maken maar misschien niet beter. Dit is min of meer het soort werkje waar de elitaire cultuursnobs wat neerbuigend over doen. Veel actie, niet zo veel diepgang. Het geheel is geschreven door Brian Michael Bendis, die de frontman zal worden voor een groot deel van de status quo veranderingen die hierna zullen plaatsvinden. Dit verhaal is alleen niet zo’n super voorbeeld van zijn kunnen… het is wel een belangrijke stap richting House of M, maar wat onduidelijk of overweldigend voor beginnende lezers. Ook al snapte ik destijds bij het lezen niet alle verwijzingen, toch zorgde het apocalyptische ‘we’re so screwed!’ sfeertje gecombineerd met de grimmige tekenstijl van David Finch wel voor een best fijn geheel. De dood van één van de Avengers in dit verhaal zorgt voor een grotere impact van een onthulling straks in House of M. Just so you know!
De gespoilerde inhoud voor mensen die daar van houden: Een van de Avengers’ teamleden is de dochter van Magneto, ook wel de Scarlet Witch geheten. Ze heeft magische powers die de realiteit kunnen verbuigen wat normaliter best handig is ware het niet dat ze door een opstapeling van frustraties en trauma’s de controle begint te verliezen. She loco, bro! Het is haar chaosmagie die de narigheid van die dag tot leven heeft geroepen, en als alle Avengers samen proberen de Scarlet Witch uit te schakelen komt papa Magneto langs om haar mee te nemen naar de (ondertussen ruïnes van) Genosha.
Wat er gebeurt tussen dit verhaal en House of M in: Professor Xavier wordt ingeschakeld om de Scarlet Witch mentaal te genezen voor ze nog meer schade aanricht. Het wil alleen niet echt lukken en haar situatie verslechtert.
De Avengers vallen als team uiteen. Het hoofdkwartier is een rokende krater en het verlies van de gevallen teamleden is vrij heftig. Iedereen gaat z’n eigen weg, Thor is verdwenen want Ragnarok vindt plaats en het hele Noorse godendom wordt ook in die periode in stukjes gechopt.

  • Secret War

secret_war

Secret War is een relatief klein verhaal (een verzameling van slechts 5 issues) geschreven door bovengenoemde Bendis en oh-my-Hastur prachtig geschilderd(!) door Gabriele Del’Otto. Verschenen in 2004, en is een minder warrig opstappunt dan Avengers Disassembled. Nieuwe lezers zullen alsnog deels dat hele ‘go with the flow’ ding moeten doen omdat de cast vrij uitgebreid is. M’goed, what’s the deal?
Luke Cage (ook wel Power Man genoemd, een dude met onbreekbare huid) wordt in zijn huis opgewacht door een vreemde dame die hem haast weet te vermoorden. Nick Fury, de sigaarchompende leider van S.H.I.E.L.D. en Captain America lijken te weten wáárom dit gebeurd is, maar houden zich frustrerend stil. Tegelijk krijgt een selectie aan bekende superhelden zoals Daredevil, Spiderman en Wolverine ook te maken met plots opduikende aanvallers. En dat terwijl enkelen van hen last hebben van vage herinneringen over een gevecht in Latveria (het land waar Doctor Doom leider van is, maar ten tijde van schrijven is hij.. ‘afwezig’) dat nooit heeft plaatsgevonden. Of toch wel?
Een probleem wat Bendis’ verhalen wel vaker hebben is een hele gave sfeervolle opbouw, en een einde dat je toch nét niet de voldoening geeft die je zocht. Maar voor je kunt mopperen levert hij weer zijn volgende logisch voortbouwende verhaal met een nog gaver uitgangspunt dus ga je maar al te graag opnieuw mee. Secret War begint prettig mysterieus, heeft een fijne (herkenbare) cast, en levert plenty actie wat er ook nog eens heerlijk uitziet. Elk nummer eindigt met S.H.I.E.L.D. files van karakterprofielen en opgenomen conversaties, een zeer fijne toevoeging. Het voornaamste gevolg van deze storyline is het van het toneel verdwijnen van een belangrijk personage, wat voor interessante ontwikkelingen zal zorgen.
De gespoilerde inhoud voor mensen die daar van houden: Nick Fury ontdekt dat een hoop technologie-based supervillains financieel gesteund worden door de Tinkerer, een ouwe rot in het vak en uitvinder van een hoop nare wapens en kostuums. Het wordt pas eng als blijkt dat Tinkerer zelf weer werkt in opdracht van de overheid in Latveria. Omdat de Amerikaanse overheid geen stappen kan goedkeuren om direct in te grijpen, stelt Fury in het geheim een team samen om een niet te missen signaal te geven; het nieuwe machtshoofd van Latveria omleggen. Om te zorgen dat er geen direct bewijs is, worden de betrokken helden later gehersenspoeld. Precies één jaar later, als die specifieke personen ineens worden getarget, weet Fury dat hij te ver is gegaan en zijn carrière voorbij is. Na het gezamelijk tegenhouden van een soortgelijke aanval op eigen bodem duikt Fury onder, en wordt het leiderschap van S.H.I.E.L.D. overgedragen op een dame met een anti-superheld-mentaliteit genaamd Maria Hill.
Wat er gebeurt tussen dit verhaal en House of M in: Met Fury ondergedoken moet Hill haar best doen om de organisatie onder zich op de juiste weg te houden. Ze zal al vrij snel met een nieuw team Avengers te maken krijgen. Fury mag dan wel uit beeld zijn, maar achter de schermen weet hij sommige figuren nog voor hem te laten werken zoals Winter Soldier in de 100% aan te raden Captain America omnibus.

  • New Avengers 1-10 – ‘Breakout!’ en ‘The Sentry’

new_avengers

Een tijd na de gebeurtenissen in Avengers Disassembled zorgt sabotage van het gevangeniscomplex ‘The Raft’ waar de naarste supervillains zitten voor een grote uitbraak. Enkele helden zijn toevallig op locatie of in de buurt en proberen koste wat kost de uitbraak te beperken. Captain America gebruikt dat moment om een herstart te maken met een team New Avengers, bestaande uit hemzelf, Spiderman, Luke Cage, Spider-woman, Iron Man, The Sentry(!) en nog wat andere figuren. Zelfs Wolverine sluit zich aan bij het team, al geeft hij aan na zijn periode waarin hij voor de bad guys werkte misschien niet de beste keuze te zijn. Hun initiële doel is het opzoeken en inrekenen van de ontsnapte engerds, maar als ze ontdekken waarom precies de uitbraak gepland was wordt de inzet meteen al een stuk hoger.
New Avengers is dik vermakelijk, heeft een mooie balans tussen actie, humor en een hoop sneaky ontwikkelingen die later echt bijzonder belangrijk lijken te zijn in het Grote Overzicht Der Dingen. Geschreven door Bendis (AGAIN!?!), die met zijn gevoel voor catchy dialoog de all-star line-up van New Avengers bijzonder lekker neer weet te zetten. Voor de mensen die The Sentry toevallig gelezen hebben is zijn aanwezigheid in het team misschien een vreemde keuze. Aan het eind van zijn miniserie leek Sentry’s verhaal dan ook vrij goed afgerond te zijn. Hier krijgen we echter te maken met een term die nog wel vaker zal vallen; de retcon. Het gebeurt dat een schrijver een voorheen bevestigd concept neemt en daar zijn eigen draai aan geeft. Wat voorheen een vaststaand feit leek te zijn is nu niet meer zo. Vaak is dit vanuit een verhalend oogpunt of gewoon omdat de schrijver wil dat personage X bijvoorbeeld niet meer dood is. Zo wordt in nummers 7-10 een nieuwe reden gegeven waarom niemand zich Sentry herinnert. Het klopt wel, maar maakt de eerder op Dorkside besproken miniserie wel ietsje minder mysterieus.
De gespoilerde inhoud voor mensen die daar van houden: Gedurende het zoeken naar de ontsnapte supercriminelen komt de nieuwe groep Avengers tot ontdekking dat Electro achter de uitbraak zat, en opdracht gekregen had om Karl Lykos a.k.a. Sauron te bevrijden. Nee, niet het gloeiende oog uit LotR, maar die ene gast uit de X-men cartoon die energie absorbeert en in een vliegende dinosaurus kon veranderen en oh man wat klinkt dat karig als ik dat zo letterlijk typ. Lykos wordt gevolgd tot in het Savage Land, een afgelegen gebied rond de zuidpool waar een tropisch klimaar heerst. Hier blijkt een sub-cel van S.H.I.E.L.D. bezig te zijn met het illegaal verzamelen van het mineraal Vibranium, gebruikt in superwapens.
In nummers 7-10 ontdekken we dat Bob Reynolds weer worstelt met zijn Sentry-kant, waarbij sommige mensen hem wel lijken te herinneren. Emma Frost probeert hem te helpen voor hij in een krankzinnige bui een hoop schade aanricht (hm, lijkt op een al eerder in dit artikel besproken storyline). Terwijl een scala aan de sterkste helden zich verzamelen om te assisteren valt Void in woede aan. Frost weet te ontdekken dat Sentry aan een procedure is blootgesteld waarmee hij onwetend de wereld om hem heen beïnvloedt zodat men zijn bestaan vergeet. Uiteindelijk leert Reynolds zijn bestaan te accepteren en transformeert hij in zijn ware identiteit als Sentry.
Wat er gebeurt tussen dit verhaal en House of M in: Nou.. eigenlijk niet zo veel. Er is nog een korte storyline die zich afspeelt in Japan met (uiteraard) geknok tegen ninja’s maar dat heeft verder geen gevolgen voor House of M zelf.

Om al dit bovenstaande geneuzel nou duidelijk in beeld te krijgen, is een visueel steuntje misschien wel handig. Sterker nog; het wordt zeker na enkele komende Big Events een must. Bij deze het terugkerende spoorboekje, wat aangevuld zal vullen waar er nieuwe dingen besproken gaan worden. Alles waar een lijn vanuit loopt, heeft een directe link met elkaar. De volgorde waarin zaken gelezen zouden moeten worden is van links naar rechts. Sommige publicaties (zoals The Sentry) staan een beetje los van normale continuïteit maar zijn ietwat naar mijn persoonlijke inzicht/voorkeur geplaatst. The horror.

spoorboekje_part_one

Ben je het hele idee al beu? Zoniet, dan ben je awesome. Blijf hangen, want binnenkort zullen we eindelijk zien waar de moeite nou precies allemaal voor was. Next up: House of M!

avatar geschreven door op 15 april 2009

Een reactie op “Marvel comics voor beginners”

  1. avatar Beyonder could is a Gos just like One Above All schreef:

    Marvel Comics is elke vorm van ’stripboekjes’ voor kinderen is!!!

    Ik vind marvel comics heel goed voor kinderen en ook voor volwassen. De thema’s en verhalen zijn erg interessant. Ingewikkelde materie( een paar te noemen: zwarte gat, moleculaire structuur, eigenschappen en hypothese zoals mobius band) wordt heel goed beelden uitgelegd. Ook culturele,maatschappelijke onderwerpen zoals racisme, wat is goed en slecht, waarom is de een normaal en de andere psychopaat. Wat is relatief. Ik ben nu 32,maar als ik mijn marvel comics terug leest , dan zie ik zo veel gelijkenissen met deze wereld. Door marvel comics te lezen heb ik wel o.a. brede kijk gekregen van de wereld. Leuke van marvel comics is dat de personage niet altijd de ideale persoon is,maar wel vaak een doel heeft bijv: gelukkig zijn, volmaakt zijn, hebzucht, of bescheiden zijn om wat te noemen. Om die doelen te bereiken moet die veel hindernissen tegenkomen en overwinnen. Ook zit er veel psychologische aspecten in de verhalen zoals verantwoordelijkheid, manipulatie, liegen en hoe maak je vrienden. Zo zie je ook dat een personage geloof in God en de andere niet , sommige denken dat ze God zijn.
    Ik zou MarvelComics stimuleren om te lezen. Ik was zes, toen ik ze las,maar ik wist meteen waar japanners, Chinese, Russen wonen in welke wereld delen. Maar ook dat die over de hele wereld kunnen zitten,omdat het zo beelden goed uitgelegd werd. Ook werd ik geïnteresseerd om vreemde talen te begrijpen.

    Ik wens je veel succes met deze site en het zou goed zijn dat Marvel Comics meer in publiciteit komt als iets educatief,want het is niet alleen vermaak. Ik zou dat wel gaaf vinden.
    Een paar grappig dingen door marvel comics te lezen.
    De zwarte schaatser Shani Davis is de eerste zwarte schaatser met olympische medaille, maar ik heb ooit een oude spiderman gelezen en daar kwam een personage in voor die heten volgens mij Slider. Hij was een neger die een wetenschapper was en die bedacht een stof zoals teflon ,maar de eigenschap had dat super glad was. Dat smeerde hij op zijn pak en kon die o.a. schaatsen. Dus voor mij was het wel leuk om te zien daar ik al een beeld had van een zwarte schaater en ook wat teflon was, dan spreek je wel van paar jaar terug in de tijd van Junior Press.
    Rutger Hauer de Nederlandse acteur speelde in Blade Runner en zo kwam er een strip door Marvel Comic in 1982 en dat speelde in 2019 af , grappig toch!!
    Voor mij betekent Marvel comis meer dan een gewone stripboek, het is geschiedenis wat alle facetten,thema’s van de wereld laat zien,maar ook het nu en heden!!!

Reageer

Anti-Spam vraag :