1

My Name Is Bruce (2008)

Laten we eerlijk zijn; Bruce Campbell is simpelweg gaaf. Ja, ik durf er zo’n normaliter fout woord voor te gebruiken om hem te beschrijven. Zijn gezichtsuitdrukkingen zijn aanstekelijk, en het feit dat je hem meestal aantreft in goedkope gore-films of prettig afwijkende producties maakt het allemaal nog vermakelijker. Vanaf het zien (en daarna tientallen keren opnieuw kijken) van Army of Darkness als klein manneke werd ik een grote fan. Als Campbell dan aankondigt een film gemaakt te hebben die zijn ‘echte leven’ parodieert lijkt dit dan ook een dikke inkopper te zijn. Helaas is de werkelijkheid anders.

guan-diMy Name Is Bruce is een verhaal over iemand die bekend is door het spelen in B-films. En hier zit hem meteen ook het grootste probleem… het is namelijk zélf een B-film, en voelt zowel cheap als gerushed. Met een simpel voorspelbaar uitgangspunt kan het haast ook niet anders; Campbell wordt door een grote fan gekidnapped omdat het afgelegen dorpje Gold Lick wordt geterroriseerd door een Chinese geest der wrake, en iedereen denkt dat Bruce écht een held is. Jjjaaa… ik krijg direct Galaxy Quest flashbacks. Maar goed, je weet op dit punt al meteen dat hij door de simpele dorpelingen op handen en voeten wordt gedragen, als puntje bij demonisch paaltje komt hij de tegenstander niet durft of kan verslaan wat alle mensen boos maakt, om uiteindelijk tot inkeer te komen en tóch de dag te redden.
Het is op z’n minst pijnlijk te noemen dat een ervaren en verbitterd-over-hollywood gast als Campbell niet kiest voor een beter script met meer ballen. En een fatsoenlijke bad guy. Een man met een plastic masker en gloeiende ogen is géén leuke tegenstander. Oh ja, de film is ook nog eens super braaf, wat me ook tegenviel. Kazige geluidseffecten, stereotype en zowaar licht racistische personages? Hoe oud zijn we nou, 12?

Nu is ook weer niet alles doom en gloom. Het idee werkt nog prima zolang we niet in het redneck stadje van voorspelbaar punt A naar te verwachten punt B strompelen. Bruce is op z’n best als aan lager wal geraakte dronkelap die alcohol voert aan zijn hond en ’s nachts niets beters te doen heeft dan vanuit zijn mobile home de ex-vrouw bellen. Sam Raimi’s broer Ted is best in orde als sleazy manager (alleen jammer van zijn andere 2 vreselijke rollen). Er zijn een hoop knipogen naar Bruce z’n oudere en vooral slechtere werk, en het feit dat Campbell zelf hier ook mee kan lachen maakt het allemaal minder pretentieus. Which is nice.

bruce_my_hero

Het doel van My Name Is Bruce is vooral een ‘thank you’ aan de fans te zijn. Wie zal anders de cardboard cutout van zijn boek Make Love! herkennen? Of de acteurs die bijrollen hadden in Army of Darkness en daar niet-al-te-subtiel naar verwijzen? Toch is de matigheid die alom aanwezig is in productie, (achtergrond)acteurs, plot en sfeer gewoon een hele zure appel om doorheen te bijten. Het had véél grappiger en geslaagder kunnen zijn. Of ben ik misschien toch niet zo’n grote fan als ik dacht?

avatar geschreven door op 27 april 2009

Een reactie op “My Name Is Bruce (2008)”

  1. avatar Egregius schreef:

    Het plot klinkt overigens regelrecht gelift uit The Three Amigos, minus Mexicanen en minus has-been komieken.

    Was trouwens wel leuke film toen ik jong was.

Reageer

Anti-Spam vraag :