4

Wallace & Gromit: A matter of loaf and death (2009)

matterloafdeath

Klei, klei, en nog eens klei

Sinds moederlief een Play-doh-verbod instelde toen ze voor de derde keer liefdevol en ambachtelijk geboetseerde pindas in de pindakaas aantrof, heb ik een groot zwak voor klei-animaties. Regelmatig laat ik mijn oog even glijden over de site van Aardman Studios, de grootste producent op het gebied van films opgetrokken uit stukken klei. En inderdaad, Kerst 2008 zou de mooiste Kerst aller tijden worden met het verschijnen van de nieuwste prent van het meest geliefde filmduo uit de klei-animatiefilmgeschiedenis, Wallace en Gromit. Even terzijde, de dvd is dus sindskort verkrijgbaar.

Terug!

Wie kent ze niet? De sympathieke maar sullige Wallace en zijn trouwe viervoeter Gromit, in wie Wallace zijn intellectuele meerdere moet erkennen. Het is alweer zo’n vijftien jaar geleden sinds het verschijnen van de eerste drie meesterwerkjes op het gebied van zorgvuldig geknede hoofdpersonen en verfijnde tijdloze humor. Goed, tussendoor verschenen nog wel ‘Cracking Contraptions’ (tien korte filmpjes over evenzoveel maffe uitvindingen van Wallace) en de fraaie filmprent ‘Wallace & Gromit: Curse of the Were-rabbit’, maar het wachten was toch altijd nog op een heus vervolg op de geniale trilogie waarmee ze ooit de harten van nerds wereldwijd veroverden. Kerst 2008 was het dan zover, de BBC zou ons trakteren op een nieuw half-uur durend epistel. Vol verwachting klopte het hart, en het voelde even alsof moeder zojuist aan de plots weer tien-jarige Clavin mededeelde dat Sint over zijn hart had gestreken en het wel eens zou kunnen zijn dat ik morgenochtend zowaar een scheepscontainer Playdoh in mijn schoen zou vinden. Het betekende nachtenlang niet meer slapen, nachtmerries over dvd-recorders die het op het laatste moment zouden begeven, en stevig nadenken over genoeg smoezen om onder de nodige familieverplichtingen tijdens Kerst uit te kunnen komen.

Top Bun

En zo, op het afgesproken tijdstip, flitste de veel-te-klein-inch tv aan, en stapte Clavin in zijn tijdcapsule. Wallace en Gromit bleken verstandig te zijn geweest na de avonturen met vol angstaanjagende konijntjes en hun ongediertebestrijdingsfirma te hebben laten ingeslapen. Maar niet zonder meteen een bakkerszaak met thuisbezorgservice weer te beginnen onder de naam Top Bun. Zonder enige zorg over de seriemoordenaar die het op bakkers lijkt te hebben voorzien. En terwijl een aanstormende romance lonkt tussen de naïeve Wallace en het meisje dat ooit figureerde als Bake-Lite meisje in een luchtballon, Piella Bakewell, leert de kijker al snel dat de dame – die overigens heden ten dage gezegend lijkt met het postuur van haar geliefde luchtballon – in kwestie de seriemoordenares is die slechts probeert haar ‘bakkers dozijn’ (= 13 afgeslachte bakkers) compleet te maken.

Maar toch..

Weet je nog toen je ooit werkelijk die Himalaya aan Play-doh kreeg? Hoe dat toen was? Hoe dat zo vurig begeerde object niet aan de fonkelingen van je herinneringen lijkt te kunnen voldoen wanneer je het daadwerkelijk in handen krijgt? Dat je na drie weken zeuren die Ghostbusters-rugzak kreeg, en er toen binnen vijf minuten op uitgekeken was? Begrijp me niet verkeerd, ook dit vierde deel in de verder zo briljante serie van Nick Park is zeer de moeite van het bekijken waard. Echter, er mist iets, maar het is moeilijk te bepalen wát er nu mist. De vonk springt niet over. Het geheel is kleurrijk, en zit weer barstensvol geinige vondsten en verwijzingen. Zo wordt er gerefereerd aan Aliens, Psycho, Ghost, en Indiana Jones, of maar even een greep uit de emmer te doen. Zoals de kijker inmiddels gewend is van het Daverende Duo, valt er ook veel in de achtergrond te genieten en treffen we weer de nodige spitsvondige taalgrapjes (zoals ‘Dough-to-door delivery’). De muziek is weer goed verzorgd en sluit naadloos bij de beelden aan. Alleen het script lijkt iets minder verfijnd als in de vorige delen, en stukken voorspelbaarder.

wallace-and-gromit3

Hoge verwachtingen?

Waren mijn verwachtingen dan te hoog na de eerste drie geniale delen? ‘A matter of loaf and death’ is namelijk wel leuk. ‘wel leuk’. Maar niet, ‘geniaal goed’. In muziektermen worden bepaalde nummers op een album aangeduid als ‘filler’, opvulsel tussen de hits waarvoor mensen de cd aanschaffen. Daar heeft het iets van weg. Een leuk nummertje, dat best goed te beluisteren valt en je nog altijd veel liever opzet dan de grootste hits van mindere helden. Niet zo erg als een B-kantje, wel albumwaardig, maar niet per se tópmateriaal. De pinguin in ‘The Wrong Trousers’ heeft het dan ook met zijn expressieloze tronie misschien wel onmogelijk gemaakt om ooit nog een bétere tegenstander te kunnen vinden voor Wallace & Gromit. Nergens werd tijdens de nieuwe prent zo schuddenbuikend gelachen als destijds over die zijspan met een piramide opgetrokken uit schapen of over hoe onze dappere helden gingen onderzoeken of de maan van kaas was. Het lijkt het allemaal nét niet. Maar ‘wel leuk’. Aardig. Charmant. Sympathiek.

Dusss…

Ik raak er niet over uitgepeinsd, ook al heb ik ‘A matter of loaf and death’ al meermaals bekeken in de stille hoop de vonk te hervinden. Ik beloof na het schrijven van deze review die ogenschijnlijk zinloze speurtocht maar te staken om weer eens wat nuttiger mijn tijd te gaan besteden. Toch eens aan mijn moeder vragen waar die Play-doh eigenlijk naartoe is gegaan…

wallace-and-gromit21

avatar geschreven door op 10 april 2009

4 reacties op “Wallace & Gromit: A matter of loaf and death (2009)”

  1. avatar Pien schreef:

    Ik heb hem gezien, hij is echt brilliant! Wallace and Grommit blijft elke keer leuk, grappig en blijft je verwonderen.

  2. avatar Egregius schreef:

    Toevallig vandaag op Nederland 2 te zien. Ik moet zeggen, als relatieve noob wat betreft W&G (ik heb pas 4 weken geleden voor het eerst een echte aflevering gezien) moet ik het toch wel eens zijn met de review.

    Leuk, charmant, grappig, maar toch niet even leuk als die met het schaap. 😛

  3. avatar Efje schreef:

    It is Shaun ur missing. Shaun. Behehehehehe 🙂 .

  4. avatar Doctor Clavin schreef:

    *hates Efje for reinstalling a certain infectious tune in his brain*

    and yes… Dr Clavin will deal with Shaun on Dorkside shortly…

    oink oink

Reageer

Anti-Spam vraag :