1

Family Guy – Blue Harvest (2007)

blueharvestheader

A long time ago but somehow in the future… De toon is gezet als de befaamde Star Wars tekst met een twist over het scherm glijdt bij de start van Family Guy’s eigen  Star Wars ‘spoof’ getiteld Blue Harvest, overigens ook de nep-productietitel waaronder destijds Return of the Jedi werd gemaakt. Het was natuurlijk slechts een kwestie van tijd. Iedereen die meer afleveringen van Family Guy heeft gezien dan goede smaak hem toelaat, weet namelijk dat deze cartoon vrij regelmatig de draak steekt met Star Wars. Seth MacFarlane, bedenker van Family Guy, is dan ook Star Wars fan van het eerste uur. Een ‘eigen’ episode kon niet uitblijven

Bah.. boeken!

Het begint allemaal met een stroomstoring, die onze geliefde hoofdpersonen belet zich een avondje te vergapen voor de tv. Zodra Brian’s suggestie (een boek lezen) lachend naar het rijk der fabelen is verwezen, besluit vaderlief de kroost een verhaal te vertellen, over hoop, over vaders en zonen, over… Star Wars. En na een logischerwijs ‘laten we voor het gemak bij het vierde deel van het verhaal beginnen’, dendert Family Guy met lichtsnelheid door Episode IV: A new hope, waarbij de voltallige cast is vervangen door personages uit, je raadt het al, Family Guy zelve. Interessant is wel de keuze wie welke personage mag doen. Wie anders dan de pedofiel uit de wijk mag Obi-Wan Kenobi vertolken om de jonge Luke (de sullige Chris) te begeleiden in zijn zoektocht naar ‘the force’. Stewie is een waardig substituut voor Darth Vader en Peter Griffin is hilarisch als Han Solo (‘the only actor whose career was not destroyed by this movie’). Voor degenen die Family Guy een beetje volgen, sluiten de karakters van de Star Wars personages feitelijk naadloos aan bij de karakters die de Family Guy personages in hun eigen serie hebben, wat toch iets extra’s toevoegt.

blue-harvest-scene2

Wie de @&^ is Rush Limbaugh dan?

Zoals wel vaker bij Family Guy, is de dubbelaflevering doorspekt met geinige referenties uit ‘pop-culture’. Dat zorgt er ook voor dat soms het gevoel bekruipt dat je je afvraagt of het nu een slechte grap is of dat je zelf ergens iets hebt gemist. Zo eindigt de aflevering met een discussie over Robo-Chicken (RC), die een minstens even hilarische aflevering over Star Wars maakten, en wel een slordige twee maanden voor de Family Guy aflevering uitkwam. De discussie tussen Peter (anti-RC) en Chris (pro-RC) wringt een beetje en lijkt los te staan van de rest van de episode. Tot een internetforum leert dat de stem van Chris de mede-bedenker is geweest van Robo-Chicken, hetgeen de discussie plots een leuke vondst voor insiders maakt. Hoewel vindingrijk, is dat eveneens een nadeel waar Family Guy vaker mee kampt. Teveel insidergrappen en de doorsnee kijker kan het niet meer bevatten. Zo bestaat Red Squadron uit een reeks bekende ‘Red’s’ uit American pop-culture, een Broadway-acteur, een acteur uit Sanford and Son, en de band Simply Red. Ken je geen van deze, dan trekt de al matige grap als morsige pudding voorbij. Of dat de freaky hyperspace rechtstreeks geript is uit Doctor Who en Magic Johnson in het ech-ie een reeks informatieve videos maakte in dezelfde trant als de getoonde ‘How to destroy a death star’? En wanneer je niet bekend bent met de film ‘Airplane’ of ‘National Lampoon’s Vacation’, dan is de entree van Leslie Nielsen in de cockpit of de cameo van Chevy Chase even logisch als een Ewok op Shaun the sheep’s boerderij. Het is wat Family Guy even aantrekkelijk als verschrikkelijk wisselvallig maakt, want een referentie om de referentie is niet per definitie een goede grap. Ook al spreekt de zanger van Simply Red wél zijn eigen stem in.

Womprat-voer

Afgezien van enkele missers, is het wel bijzonder genieten als Family Guy womprat-voer maakt van de gaten in het script van de originele Star Wars film. Hoe kan ik ooit nog ‘A new hope’ opzetten zonder terug te denken aan de discussie tussen Darth Stewie en zijn staf over de design-technische aspecten van de Death Star? Of kijken naar Ben Kenobi zonder herinnerd te worden aan de gretige vunzigheid waarmee hij zich in Family Guy over de prille Luke ontfermde? Of luisteren naar Stormtroopers zonder me af te vragen of een parsec nu inderdaad iets met afstand of met tijd te maken heeft? Bovendien wordt een en ander vlekkeloos uitgevoerd in deze Star Wars-hommage. De visuals zijn overweldigend voor zomaar een cartoon. Verder is er met oog voor detail gewerkt door de makers en blijken vele scènes identiek met de oude Star Wars film. Zelfs de overgangen van de scènes zijn hetzelfde als in Star Wars zelve, als het complete beeld naar links rolt om plaats te maken voor het volgende stukje. Indien je nooit Star Wars hebt gezien, is deze dubbelaflevering van Family Guy zeker niet het beste punt om eens een aflevering uit de reeks te proberen. Kun je ‘A new hope’ zelf dromen en hardop voorlezen aan je eigen kroost, dan is ‘Blue Harvest’ een welkome Star Wars spoof om een uurtje aan te spenderen. May the Freakin’ Force be with you.

avatar geschreven door op 29 mei 2009

Een reactie op “Family Guy – Blue Harvest (2007)”

  1. avatar V schreef:

    Fan-fist-fucking-tastic! Qua Family Guy-humor is dit een van de hoogtepunten van de serie.
    Binnenkort trouwens het vervolg Something Somthing Dark Side. Zie ook: http://en.wikipedia.org/wiki/Something,_Something,_Something,_Dark_Side

Reageer

Anti-Spam vraag :