2
Plants vs. Zombies
Sinds Portal mij beroofde van welverdiende uurtjes slaap in de nachtelijke uren, staat Steam op mijn pc, een digitaal platform voor de distributie van spellen. Dankzij Portal maakte ik een mentale notitie om nog eens naar de volgende creatieve diamant op game-gebied in hun shop te zoeken. Want na jarenlang digitaal lood te pompen in verschillende spellen heeft de verveling toegeslagen. Elke shooter mocht dan ‘better, bloodier, and more brutal than ever’ zijn, feitelijk werden slechts de tegenstanders ingewisseld van gemenerik X tot maffiabonzen, nazis, of de meest recente variant op mijn pc (Left4Dead), hongerige hordes zombies.
Tuinieren ftw
Die laatste variant tweakte wel de nerd-tenna op de juiste frequentie om nog meer zombie-minded nerdyness tot me te kunnen nemen, en plots staat daar tussen de populairste Indie-games van het moment een spel met de magische titel ‘Plants vs. Zombies’. Het zaadje plantte zich in mijn brainssss en het was een kwestie van tijd tot de zombies enkele bytes op de harde schijf zouden opslokken. Bovendien, voor de belachelijke prijs van 10 euro kon ik dit geinige spel van Popcap zeker niet aan me voorbij laten gaan. En jij ook niet als je a) liefhebber bent van het voltallige oeuvre van Romero, b) groene vingers hebt en dol bent op tuinieren. Het spel zelf klinkt niet bijster enthousiasmerend: je probeert je tuin om te toveren tot een barricade suprème tegen een horde kwijlende zombies die graag een kijkje in jouw hersenpan willen komen nemen. De tuin vormt de laatste horde tussen jou en de rottende vleesbundels, en het komt dus neer op effectief.. ehm.. tuinieren. Tuinieren.
Minder graphics, meer grappies
Denk nu niet dat het vanwege dat laatste, tuinieren dus, meer een spel voor je grootouders gaat zijn, er valt genoeg te genieten. George Fan, die vanaf zijn slaapkamer spelletjes maakt en eveneens de hausse aan inwisselbare spellen beu was, heeft een klein juweeltje gemaakt met Plants vs. Zombies. Met een kleurrijke en komische insteek is dit ‘Tower Defence’-puzzelspel geschikt voor een groter publiek dan slechts de kleine schare fans die liefst met een roestige kettingzaag wat ledematen van zombies scheuren in een donkerverlichte kasteeltuin. En ja, ook voor je grootouders. Geen grimmige sfeer, geen bonzende harten, of trillende handen op het keyboard of je het level wel overleven zult. Wel zul je regelmatig stevig grinniken en met een glimlach van oor tot oor (mits de zombies er één laten zitten aan je hoofd) de pc verlaten om de vele spitsvondigheden uit het spel. Het begint al bij het opstarten van de help-functie vanuit het hoofdmenu, waar je het eerste briefje van de zombies vindt dat je meedeelt dat je je nergens druk om moet maken. Je wint het spel als de zombies je huis bereiken. Dus doe vooral niets. Groetjes, de zombies. En niet alleen de notities die de zombies gedurende het spel af en toe voor je achterlaten zijn hilarisch, de verschillende types zombies zijn leuk en creatief bedacht. Zo zijn er naast de gemiddelde doler op zoek naar vlezige hersens ook zombies met zwembandjes in de vorm van een eendje – opdat ze door de vijver kunnen, is er een poolsstokzombie die zowaar over jouw landmijnen springen kan, en de cast uit Michael Jackson’s thriller. Maar het arsenaal aan biologische oorlogsvoering mag er ook zijn. Denk aan vleesetende planten die in één keer een gehele zombie verslinden, erwten-schietende plantjes, ontploffende kersenbundels, hypnotiserende mushrooms (zou je die van minister Klink eigenlijk nog wel in je tuintje mogen planten?) en chagrijnige pompoenen. Om maar te zwijgen van je doorgedraaide buurman, die bij gebrek aan gezond verstand minder heftig door de zombies wordt belaagd maar wel allerlei goodies voor je te koop heeft.
Zombiejunkie
Belangrijker nog, de gameplay. Simpel en doeltreffend blijken de sleutelwoorden voor dit spel. De bediening is eenvoudig, en het spel neemt je aanvankelijk goed aan de hand waardoor Plants vs. Zombies toegankelijk blijkt voor jong en oud, of zelfs voor doorgewinterde én beginnende gamers. Pas wel op, Plants vs. Zombies is verslavend, en funest voor je sociale leven. Dat je maar even gewaarschuwd bent voor dit frisse, humoristische spelletje. Aan de andere kant, de meeste levels duren niet lang en je kunt makkelijk even een level tussen je dagelijkse bezigheden door spelen. Daarbij speel je ook een berg grappige minigames vrij, die je op elk moment vanaf het hoofdmenu kunt bereiken en spelen. Hoewel ik me kan voorstellen dat doorgewinterde gamers liever uitwijken naar moeilijkere strategy-games of een écht puzzelspel, vond ik het toch zeker een aangenaam spel vol leuke twists. Zoals de almanac in het hoofdmenu waar je terugvindt welk van de 25 zombietypes je reeds hebt ontmoet, en hun biografie. Omdat je slechts een beperkte keuze kunt maken uit de 40 verschillende planten voor het starten van elk level, de moeilijkheidsgraad uiteindelijk verhoogd kan worden, en er zelfs een variant is op het uit Left4Dead inmiddels overbekende Survival modus (zo lang mogelijk volhouden maar uiteindelijk sneuvel je wel een keer), is het herspeelbaarheidsgehalte daarbij ook dik in orde. Niets dan (wit)lof dus van deze reviewer, en tijd om deze game op je harddisk te planten. En. ..wtf…. wat is dat? Wiie…. AAAHH!
Brieffie for jauw
Geloofffff nied wadt su seggun. Kom allemalll spelun dit spel. Het iz tov en er sein helemaal gin zombies of andure idiotun die ju op willn etun. Echt warr. Het iz veilig en ju hoefd nieds in de tuin te zettun. Pak un tuinsdoel en ga lekkr in de son zittunn met je oogn dichd.
geschreven door Doctor Clavin op 6 juni 2009
Brrr… dit spel is plotsklaps heel actueel geworden met Michael’s zombie…
verslaafend!!!