0
Friday the 13th (2009)
Is het treurig dat naast de ‘oh god laat deze franchise restart niet zuigen’ Star Trek ik vóór het begin van 2009 het meest uitkeek naar het zien van de Friday the 13th remake? Zoals gezegd bij de documentaire His Name Was Jason heb ik een zwak voor deze slasher movie reeks, en het vooruitzicht van een opgepoetste versie vulde me met een hoop handenwringend plezier.
De nieuwe Friday the 13th is eigenlijk een mix van de eerste 3 films. We beginnen al meteen met de confrontatie tussen Jason’s moeder (gespeeld door Nana Visitor!) en de laatste overlevende van haar slachtpartij. Hierna maken we een flinke sprong vooruit en komen 5 kampeerders in de buurt van het ondertussen verlaten Camp Crystal Lake op zoek naar, hoe kan het ook anders, wietplanten. De legende van Jason blijkt echter meer te zijn dan alleen een fabeltje en al snel komen de tieners gruwelijk aan hun eind. Nou ja, al snel… Deze uitgebreide introductie neemt 20 minuten in beslag en voelt als een mini-film op zich, deels omdat het alle klassieke ingrediënten al in zich heeft. Beetje backstory, boobs en bloody chunks.
Hier zien we meteen een verschil met de oude reeks, Jason is slimmer geworden. Hij zet vallen voor de ongelukkigen die zijn territorium binnenstrompelen en jaagt het tienerwild haast met een sadistisch plezier op. Hij is ook nog eens sneller, zeker een verbetering. Waar hij voorheen als een stroeve zombie door het beeld strompelde voelt hij eindelijk weer als een échte dreiging. Sterker nog… Jason lijkt bóós! En weinig dingen zijn naarder dan een gigantische brok woede met een kapmes die je kant op komt stormen. De kills zelf worden er meteen ook lekker nasty door. Een verwijzing naar de klassieke slaapzak finisher uit deeltje 7 is in deze moderne versie ineens ongemakkelijk grof, en als iemand later langzaam door een schroevendraaier wordt doorboord kun je niet anders dan wat nerveus in je stoel rondschuiven.
Afijn, na de opvallend lange introductie komt een nieuwe buslading soon-to-be slachtoffers het verhaal indartelen. Een groep met jongeren blijft een paar dagen logeren in een vakantiewoning vlakbij Crystal Lake, en een rondreizende jongen is op zoek naar zijn vermiste zus. Geinig detail is dat deze gast (Jared Padalecki) bekend kan zijn van de serie Supernatural, wiens broer in die serie (Jensen Ackles) ook al in een horror remake uit 2009 speelde, namelijk My Bloody Valentine. Tot zover de enige trivia in deze review.
De rest van de cast is een schandalige verzameling clichés; het frustrerend eikelige rijkeluiszoontje, Aziatische gast en Token Black Guy (als vrij vermakelijke comic relief), twee onderling inwisselbare blondines, het brave vriendinnetje, etc. Geen probleem, dat hoort er allemaal bij natuurlijk. Toch jammer dat de film op dit punt opnieuw op gang moet komen, en de eerstvolgende kill vindt dan pas plaats na 20 ongeduldige minuten terwijl je het liefst meteen in de actie wil springen.
Deze Friday remake is zeker van hoge kwaliteit. De omgevingen zien er goed verzorgd uit, het voelt nergens knullig aan, de bodycount is hoog en de effecten zijn prima in orde. Het blijft natuurlijk wel een film uit ‘n genre waarbinnen je geen wereldschokkende dingen mag verwachten, en hitsige/bloeddorstige jongheren blijven toch de voornaamste doelgroep. Ondanks dat is het eindresultaat wel een van de beste slashers van de afgelopen tijd met een hoop knipogen voor de fans van de reeks. Zo is er een ‘Jason springt door glazen ruit en grijpt iemand’ moment, wordt pijl en boog gebruikt (die kill zul je niet aan zien komen), en is er een rolstoel te zien in de hideout van meneer Voorhees. Wat dan wél weer dom is… geen ‘ki ki ma ma’ sfeereffect tijdens de film zelf!! Wat is dat voor onzin?
geschreven door Bartelen op 24 juli 2009
