0
A Magic Oktoberfest!
Yarrrr mateys! Of moet ik zeggen, Skoll Freunden! De tijd is alweer aangebroken, en zoals elk ander jaar, stond er in de nabijheid van München, ongeveer zeven miljoen liter bier in de pullen klaar. Vier oktober eindigde het enige echte real-life Brewfest en voor diegenen die er niet bij konden zijn werd hier op de redactie na acht pinten Warstei kopjes Rooibosthee met een lepeltje honing geopperd dat het misschien leuk was een verslag te geven via Oktoberfest-waardige Magic kaarten. Bartelen, Cubez, V, Pien, Orbit, Egregius, Grafherrie, Pyromaartje, Stirrup, DrClavin zijn uw reisleiders. Gentlemen, reach for your decks!
City in a bottle
Duidelijker kan niet. Natuurlijk, met zovele lallende Duitsers bij elkaar heeft het geheel misschien meer weg van een Orc Festival, maar goed, die kaart bestaat niet. Goblin Festival wel, maar eerlijk is eerlijk, Goblins hebben meer humor en dragen (gelukkig) geen Lederhosen en helsblonde vlechtjespruiken. Maar ok, het sociale leven ligt zestien dagen stiller dan de beroemde papegaai uit Monty Python’s Parrott Sketch, dus de beschrijving van City in a bottle klopt wel vrij aardig, al was City on a bottle wellicht toepasselijker geweest. Bartelen gaat zich te buiten aan teveel whiskey op het station, en mist de trein. Toen waren er nog negen..
Ivory cup
Haaa! Het gaat beginnen! De ervaren drinker heeft natuurlijk zijn eigen Heilige Bokaal meegenomen, de Pul der Pullen, zijn BierBedwelmer van Bavaria! Die prijkte een jaar lang in een vitrine in het midden van de huiskamer, om daar begin augustus met de gepaste rituelen en aritmische verzengemurmel zwenkend uit getild te worden. Begin augustus inderdaad, want het oppoetsen, afwassen, knuffelen, en natuurlijk enkele warm-up indrinksessies zijn noodzakelijk om het Sensationele Slokkendevice de gewenste temperatuur te bezorgen en alvast wat eelt op de lippen op te bouwen. Pyromaartje moppert dat ze helemaal geen glas heeft, en gaat een dagje shoppen om er één te vinden. Toen waren er nog acht…
Dwarven song
Aan een lange tafel vol mannen die bolle bierpenzen in te nauwe Lederhosen hebben geprakt en ferme pullen ten hemel heisen en omgeven door vrouwen die met hun grasgroene schortjes en blonde Pippi Langkous vlechtjes de laatste modetrends aan hun even lelijke laarzen lappen wordt het volstrekt duidelijk. Dit is een beduidend ander volk dan de nuchtere pijpjes-sippers hier im Holland. Wat nu? Er rest niet anders dan een goede drinking song! Bij gebrek aan Hantai dan maar iets Pruisisch luidkeels meebrullen. De tekst komt niet zo nauw. Vandaag zijn we toch allemaal Duitsers. All are red, valt er op Dwarven Song te lezen. Een rood hooft van het lallen, een rode neus van het drinken. DrClavin zingt vals door het Duitse volkslied en wordt door een Teutoon in elkaar getimmerd. Toen waren er nog zeven…
Serum Visions
Neem er nog één! Een kaart? Nee, een bier! Oh ja. Bierrrrr. *insert uw favoriete drinking beersong hier, maar dan zo nagesynchroniseerd dat zelfs Bruce Lee zich omdraait in zijn graf* Had ik er nu nog één? Nee toch? Neem er nog maar één dan. Zie ik daar nog een biertje? Ik weet het niet. Maar die twee ballonen met meterslange vlechtjes in fris blond okselhaar, beginnen er verdacht aantrekkelijk uit te zien. Waar blijft dat bier. Of had ik er nog geen besteld? Help eens, ga jij d’r even ééntje halen? Of deze Hans met Grietje mee naar huis gaat mag dan onduidelijk zijn, ik weet wel wat de toekomst zal brengen, op zijn minst twee bier! Scry 2! Vort! Stirrup raakt de weg kwijt tussen het gezelschap en het vat. Toen waren er nog zes…
Trumpeting Armodon
Wazzdaa? Is dat een roze olifant of is ie lila? Neen. Het is een Oost-Beiers vat dat Otto heet met een groen lintje en twee rare blonde sprieten die richting het Oosten en Westen wijzen. Of zie ik dubbel? Want dat Oosten en Westen ding was toch allang opgelost hier? Anyway, aarzelend wordt begonnen aan het derde vat goudgele bitterheid, en we nemen er nog één om de smaak te vergeten. Odette, die ongetwijfeld trample bezit aan haar postuur af te meten, blijkt Otto, voorzien van een baard en terwijl ‘ze’ zwoel jodelend zich in onze richting begeeft, wordt besloten dat er iemand zich moet opofferen voor de groep. We spinnen een fles in de rondte wie de gelukkige wordt. Sorry V, toen waren er nog vijf…
Goblin Game
Urenlang indrinken op weg naar ecstatische vergetelheid gaat ook maar vervelen, dus wat is een Oktoberfest zonder een leuke drinking game! We spenderen twee uur met het verstoppen van alles wat binnen het handbereik van onze klauwtjes komt. Vlechtjespruiken. Het broodje bratwurst van de buurman in een moment van onoplettendheid. De smaakvolle plastic borsten die mijn drinkebroeder om onverklaarbare redenen op zijn kop had gezet en de fles whiskey die een ander zonder enig gevoel van respect voor het Gouden Genot van Germania het terrein opsmokkelde. Als we uiteindelijk alles definitief kwijt zijn, nemen we er nog één op. Wie er nu het spel gewonnen had? Beats me… Maar Orbit kan niet tegen zijn verlies en keert scheldend naar het hotel, toen waren er nog vier… 
Memory Jar
De nacht is begonnen, de maan schijnt en mijn pul heeft zijn glans reeds verloren. Mijn mededrinkers kijken glaziger dan Luke Skywalker die te horen krijgt dat niet Darth Vader, maar Stewie zijn vader is. Iets moesten we nog doen. Maar wat. Iemand staat op van de tafel om de routineuze gang te maken naar de plek waar onze bekers zich magischerwijs weer weten te vullen. Maar wat moesten we nu vergeten dat we zo hard moesten drinken? We weten het geen van allen meer. Alles inleveren en opnieuw beginnen, lezen we op Memory Jar. Moet dat nu? We hebben net verse rakkers gehaald? Cubez gaat kijken of hij ergens zijn Iphone-geheugen kan vullen want zijn mapje Twitterfotos is nog leeg. Toen waren er nog drie….
Greater Morphling
Het is diep in de nacht en ons is lieftallig door een bende Savage Gorillas verzocht niet opzij te gaan staan op het moment dat we het terrein afgetrapt worden. Eigenwijs als we zijn zwenkt Pien op het laatste moment opzij. Eén van de ‘V’-rillas zwiept op zijn gat. Ha! Zo zie je maar, na ongetwijfeld een kwart van de biervoorraad soldaat te hebben gemaakt, ontpop je je door dat superserum als een heuse shapeshifter. Helemaal als de ‘V’-riendjes van de gorilla even later je gezicht bruusk een andere vorm meegeven. Gelukkig kunnen we één van hen van kleur veranderen als één van de apen Grafherrie een ongelukkige mep in de maagstreek bezorgt. Omdat die eigenlijk al drie uur lang op knappen stond stort deze een vloedgolf Teutonisch vocht terug naar de rechtmatige eigenaars. Het wordt hem niet in dank afgenomen, toen waren er nog twee..
Sleeping potion
Hotelkamer, vijf uur ’s nachts. Hebben we onze pullen eigenlijk nog meegesleept richting de kamer? Er wordt in de rugzakken gegraaid. Eén iemand barst in huilen uit. Als echte vrienden wachten we een slordig uurtje alvorens we hem uit zijn snikken verlossen door te vertellen dat hij de enige van het gezelschap was die nog niet beschikte over een Eigen Pul en er helemaal geen bij had. De rest tikt voorzichtig de kleppen open (jaja, échte pullen met een dekseltje tegen de regen!), en juicht. Vlak voor het verlaten van het terrein waren de laatste druppels uit het vat geperst, en er rest nog zeker een halve pul instant inslaapsap in onze kloeke mokken! Wie het eerste snurkt, mannen! Egregius sliep al op het terrein, en Pien vergeet hem wakker te maken. Toen was er nog maar één klein Dorkie..
Zombie Mob
Bweeeeuh… Wat is er gebeurd, vraagt Pien, die zojuist door zijn kater gewekt wordt? Wie heeft me uit een rijdende vrachtwagen gekieperd? Langzaam kruipt het Gezelschap overeind. Het helpt niet, maar het kost teveel energie om ook weer terug te gaan liggen. Dan maar staan. Met een magnetische kracht slenteren de negen (iedereen is inmiddels weer teruggekeerd bij de thuisbasis behalve de arme Stirrup, richting dat het Heilige Haventje, dat magische apparaat. Maar waarom ook weer? Toch weten ze dat dit apparaat iets betekende in hun oude bestaan, dat voor Oktoberfest. Meh… kreunt Clavin. Grrrrooohh, antwoordt Bartelen, rechtstreeks uit de ochtendtrein is komen strompelen. Met zijn allen staan we rond het koffiezetapparaat. Te kijken, ons evenwicht zorgvuldig bewarend. Wanneer gebeurt er nu wat? Zit het er alweer op dit jaar? Egregius haalt uit richting de kan. Rwrwwraaaah.. Het helpt niet. Elke pul van gisteren lijkt een +1\+1 pijncounter te hebben bezorgd. Waar blijft die koffie nu. Tijd om naar huis te dolen. Oktoberfèèèèèèsttt…
geschreven door Doctor Clavin op 5 oktober 2009
