0

Rise and Fall of the Shi’ar Empire

risefallcoverSlechts 3 woorden vatten de essentie samen van deze comic: X-men in spaaaace! Eigenlijk hoef je niet meer te weten dan dit simpele gegeven. Als je houdt van de X-men en van, nou ja, space, dan is deze storyline een dikke inkopper. Als je mijn mening niet helemaal vertrouwt (en terecht, dat zou ik ook niet doen) dan ga ik met plezier mijn best doen om de kick-assheid van Rise and Fall of the Shi’ar Empire over te brengen.

Even snel tussendoor; deze comic borduurt voort op het al eerder behandelde verhaal Deadly Genesis. Ook al was die nou niet superduper geniaal, het zet het wel prima de toon voor wat er nu komen gaat. Mocht je het liefst spoilervrij blijven dan raad ik je aan om dus dit eerste verhaal op te zoeken en door te bladeren. Boeien die spoilers niet of heb je Deadly Genesis al onder ogen gehad dan kunnen we direct door. Allrighty, veiligheidsriemen vast, ruimtehelm op… let’s do this!

We pikken meteen de draad op na Deadly Genesis. Vulcan, de mentaal nog onvolwassen derde Summers broer, is de ruimte in gevlucht om wraak te nemen op D’ken, de leider van het alien ras de Shi’ar die zijn moeder doodde en hem tot slaaf maakte. Xavier wil Vulcan koste wat kost tegenhouden voor hij het hele Shi’ar imperium tot puin schopt, hij voelt zich (terecht) verantwoordelijk voor het gedrag van deze Omega level mutant. Het enige probleem; hoe kom je van de Aarde af, zo snel mogelijk lichtjaren ver gereisd dwars door het territorium van een imperialistisch ras met een kort lontje, om daarna een veel te sterke tegenstander te stoppen?

risefall

Rise and Fall of the Shi’ar Empire is simpel gezegd een sci-fi blockbuster film met een gigantisch budget in comicvorm. De focus ligt echt op spektakel, en daar is helemaal niks mis mee. Zeker na de wat meer grimmige en introverte comics die na House of M uitkwamen zoals Son of M en X-factor is het fijn om lekker los te kunnen gaan met een verhaal dat niet al te veel pretenties heeft behalve je dik vermaken met shiny shit. In space.

Het team dat Xavier samenstelt om zijn missie te voltooien werkt eigenlijk best aardig ondanks het feit dat het niet echt A-list personages zijn. Omdat dit verhaal uit 12 issues bestaat en het dus in ‘real time’ een jaar duurde voor het helemaal gepubliceerd zou zijn, kun je niet de meest populaire characters de ruimte in sturen. De schrijvers van al die andere Marvel producties willen natuurlijk nog gewoon toegang hebben tot de bekendste/best verkopende figuren om in hun comics en crossover storylines te gebruiken. Een Wolverine duikt bijvoorbeeld elke maand wel ergens op, zijn 2 eigen series niet eens meegerekend.
De groep mutants die in ‘Rise and Fall…’ door Xavier worden verzameld zijn een nostalgische knipoog naar het klassieke verhaal Second Genesis. Havok, Polaris en Nightcrawler waren in die periode (net) lid van de X-men, Rachel Grey valt nu in voor moeder Jean, en Warpath is een mix tussen (overleden teamlid) Thunderbird en Wolverine. De in Deadly Genesis ontdekte mutant Darwin kent Vulcan het beste en is misschien de enige manier om hem op een emotioneel niveau te bereiken. Zijn power stelt hem in staat zijn lichaam aan alles aan te passen en zodoende de meeste situaties te kunnen overleven; iets dat vermoedelijk goed van pas zal komen.
Later wordt deze groep nog aangevuld met de Shi’ar outcast Korvus, een (uiteraard) gespierde pipo die een gigantisch zwaard meesleept en een kapsel tentoonstelt dat doet denken aan de ergste uitwassen van Dragon Ball Z. Deze gast is misschien een beetje cheesy maar het is niet alsof dat afdoet aan het leesplezier.
Bekende koppen voor old school Marvel lezers die in deze comic opduiken zijn de elite krijgers van de Imperial Guard, en de (door de vader van Cyclops geleidde) ruimtepiraten (!) de Starjammers.

risefall2

Zoals hoort bij een grootschalig knok- en explosiefestijn zijn de visuals ook lekker overdreven en spectaculair. Billy Tan verzorgt de tekeningen in 9 van de 12 issues en zijn werk is perfect voor het materiaal, al lijken veel van de gezichten wel erg op elkaar en is elk (mannelijk) personage opvallend gespierd. Het ding wat me alleen een beetje ging storen na een tijdje is hoe shiny alles is. Elk oppervlak lijkt te glimmen, wat dingen op plastic laat lijken als je er te veel op gaat letten.
3 Issues van deze storyline leggen de focus helemaal op Vulcan en zijn wraakzuchtige tocht door de ruimte. De visuals zijn hier verzorgd door Clayton Henry wiens tekenstijl wel flink anders is; een stuk minder donker en op het eerste gezicht simpeler. Toch vond ik de afwisseling helemaal niet erg en zijn beide artiesten te waarderen om verschillende redenen.

Mocht je deze comic graag in je collectie hebben dan kan ik je aanraden om de oversized hardcover versie te nemen. Een storyline als deze met bijbehorende visuals komt echt stukken beter tot z’n recht op het grotere formaat. Ook zijn in die versie schetsen opgenomen en interviews met Billy Tan over zijn tekenwerk en schrijver Brubaker die wat uitleg geeft over de beslissingen die genomen zijn bij het samenstellen van de cast en het verhaal zelf.

risefall3

Herinner je de oude X-men cartoon nog, te zien op Telekids vroegâh? Achteraf is het wel erg corny, maar het was best knap hoe men sommige complexe verhaallijnen uit de comics naar tekenfilm formaat wist om te zetten. Als je graag wat extra voorkennis wil over de space-setting en de Shi’ar, dan is de Phoenix Saga die 5 afleveringen in beslag nam best wel een ideale manier om de backstory mee te krijgen. Sterker nog, zo’n beetje alle grote thema’s uit Rise and Fall komen langs; D’ken, het M’kraan kristal, Phoenix, Lilandra’s romance met Xavier, de Starjammers… Het leesplezier wordt extra vergroot met wat extra voorkennis op zak. Als je de kazigheid van de cartoon trekt, tenminste.

Verdere voorkennis is niet echt nodig. Het is handig om te weten dat Cassandra Nova, uit het verhaal ‘E is for Extinction‘, later in Xavier’s lichaam heeft geprobeerd het hele Shi’ar imperium van binnen uit naar de tering te helpen. Hierdoor is Xavier in hun ogen een misdadiger geworden. Ook is er iets aan de hand waardoor de gedaanteverwisselende Skrulls als ras op de vlucht zijn geraakt; deze gebeurtenissen komen langs in de serie Annihilation en is ook zeker de moeite waard als dat hele Marvel comics in space concept je wel aanstaat.

Wat kan ik verder nog zeggen? Ondertussen heb ik dit verhaal al weer voor de 4e keer gelezen en het blijft gewoon dikke fun. Ook al is Brubaker veel beter thuis in comics met noir en crime als thema’s, met dit project levert hij een spectaculair avontuur af wat knettert van de energie.

spoorboekje5

avatar geschreven door op 1 oktober 2009

Reageer

Anti-Spam vraag :