0
Green Lantern Corps – Recharge
Na het lezen van Green Lantern – Rebirth had ik de smaak wel te pakken; ook al was het totaalplaatje soms wat complex voor de beginnende lezer, dan nog vond ik het concept van buitenaardse ringen die de dragers in staat stellen om allerlei trucs uit te halen met energievelden helemaal prima. De koelste passages waren die waarbij meerdere Lanterns samenwerken en ieder hun eigen groene steentje bijdraagt om een doel te bereiken. Toch zou dit niet zo vaak meer gebeuren, want de focus in de ‘gewone’ Green Lantern serie ligt verder voornamelijk op één personage; Hal Jordan. Ik was benieuwd of er ook wat comics zouden zijn waarin er méér Lanterns rondbanjeren, en boy oh boy, kom ik daarom even goed weg met de direct op Rebirth volgende serie Green Lantern Corps. Het Lantern concept op grotere schaal is simpelweg FREAKING AWESOME.
In de DC comics die ik tot nu toe heb gelezen werd af en toe gerefereerd naar een organisatie bestaande uit een groep blauwe mannetjes (de Guardians), en een crapload aan Green Lantern figuren die voor hen het universum veilig houden; de Green Lantern Corps. Elke sector in het universum had toegewezen Corps-leden die dat gebied moesten beschermen. In de periode dat Hal Jordan evil werd en zich tegen iedereen keerde wist hij de Guardians en alle Lanterns onder hen bijna compleet te vernietigen.
Maar dingen zullen snel genoeg veranderen; als de op Aarde rondhangende Kyle Rayner en Guy Gardner via hun ringen de boodschap krijgen om terug te keren naar de Guardian’s thuisplaneet Oa blijkt het te gaan om de restart van de Corps. Het universum heeft altijd beschermers nodig, en de Guardians zien de toekomst niet al te rooskleurig in als zij niet direct zelf ingrijpen. Dagelijks worden nieuwe recruten uit alle hoeken van het universum geplukt om hun sector te vertegenwoordigen, maar er zijn ervaren Lanterns nodig om deze rookies te trainen. Daarom zijn Kyle en Guy hard nodig, al is die laatste nogal beledigd dat hij ingezet wordt als veredelde babysitter.
Guy Gardner is de frontman van de Green Lantern Corps (GLC) serie, en de eerste 5 nummers hiervan vormen samen de bundeling met de naam Recharge. In de comics die ik tot zover had gelezen kwam de bloempotkapsel-dragende Guy niet zo positief over. Arrogant en nog een druktemaker ook. Maar in GLC komt zijn rebelse attitude juist helemaal tot z’n recht: omringd door Lanterns die blind de orders van de Guardians opvolgen en de verre van flexibele werkwijze van de Corps is Guy juist de ‘wild card’ die flexibel kan denken en op eigen houtje actie durft te ondernemen. Plus is zijn gevoel voor humor best prima. Voordat hij naar Oa vertrekt is zijn laatste groet aan Batman bijvoorbeeld een instant klassiek moment.
In Recharge zien we enkele leden van de nieuwe lichting Lanterns geselecteerd worden. De hagedisachtige Isamot Kol en oorlogsveteraan Vath Sarn komen van werelden die op dat moment in een onderlinge strijd verwikkeld zijn, dus dat geeft de nodige wrijving. De chirurge Soranik Natu zit flink in dubio over haar rol als Corps-rookie, aangezien haar planeet Korugar ook al de nare Sinestro voortbracht die vervolgens met hulp van de groene ring zijn eigen volk bruut onderdrukte. Naast Gardner, Rayner en de hele gave drill instructor Kilowog zullen we deze 3 figuren het meest in actie zien.
De herstart van de GLC gaat niet helemaal smooth. Sterker nog, er zijn enkele zaken aan de hand die al snel tot grote problemen zullen leiden. Zo veranderen een hoop sterren zonder aanleiding ineens in zwarte gaten, is er een groep achter de schermen de ondergang van Oa aan het plannen en verdwijnen Lanterns zomaar van de kaart. Guy Gardner en Kyle Rayner worden in hun zoektocht naar antwoorden ook nog eens door een groep bounty hunters dwarsgezeten. Wat volgt is actie, spektakel en gewoon 100% entertaining.
Het leuke aan Recharge en de Corps in het algemeen zijn de aliens. Omdat er Lanterns uit elke uithoek van het universum worden geplukt is er een gigantische verscheidenheid in levensvormen van elke kleur- en vormcombinatie. Gigantische blobs, zwevende oogballen, tentakelige freaks; de makers zijn vrij om hun fantasie te gebruiken en weten hier prima raad mee. Een van de Corps-leden is zelfs een hele planeet, met het Lantern logo op afstand zichtbaar door de positie van water en bossen op ‘zijn’ oppervlak. Hoe ziekelijk cool is dat??
De comic ontvouwt zich echt als een geweldige sci-fi film. Het voelt als een slicke mix tussen Star Wars, de X-men films, Starship Troopers en een snufje Full Metal Jacket. Dit is een bruisend avontuur in space, en lijkt op die manier zelf wat op Rise and Fall of the Shi’ar Empire maar dan op een grotere schaal en met een strakker tempo.
De comic oogt sowieso waanzinnig gelikt. Het tekenwerk is bijzonder fijn en brengt het spektakel op een epische manier. Er is genoeg ruimte voor ‘splash pages’ van de hoofdpersonen in benauwde situaties of heldhaftige momenten. Alles heeft een gevoel van vloeiende actie in zich. De kleuren zijn lekker afwisselend en springen van de pagina’s af. De schaal is groot (op zich logisch, met het hele universum als je speelveld) met een fijne showdown op het eind tegen een veel te grote groep tegenstanders.
Recharge slaagt helemaal in z’n opzet; het maakt een herstart die bruist van de nieuwe energie. En het blijft niet bij een fijne start! Binnen niet al te lange tijd krijgt de Corps te maken met een oude vijand die het hele universum in gevaar brengt, in wéér een episch ruimte-avontuur-spektakel. Geloof me, dat hele Lantern ding mag je niet missen. Recharge is in ieder geval een perfecte binnenkomer. Explosies! Ruimte-spinnen! Vijandelijke vloten met oorlogsschepen! FREAKING AWESOME!
geschreven door Bartelen op 11 november 2009
