2

24 – seizoen 7

“Allejezus, zeven seizoenen alweer?” was mijn eerste reactie bij de ontdekking dat de capriolen van Jack Bauer ondertussen nog steeds werden uitgezonden. Was de ’24 formule’ nog steeds levensvatbaar? Ergens in het begin van seizoen 4 ben ik door (uiterst mysterieuze) omstandigheden gestopt met kijken, en was eigenlijk al weer vergeten dat de serie bestond toen ik hoorde dat een 8e seizoen aangekondigd was voor 2010. Nu was de feedback over de laatste paar jaar aan 24 niet erg positief, maar er leek weer een opleving te zijn met de laatste reeks afleveringen. Vanuit een morbide fascinatie besloot ik een kijkje te nemen, en ja hoor, binnen mum van tijd was ik weer overstag.

Als je het mij vraagt is het succes van de serie 24 afhankelijk van de volgende zaken:
– Een niet al te idiote verhaallijn met bloeddrukverhogend spannende cliffhangers elke aflevering
– Jack Bauer kicking ungodly amounts of ass
– Een degelijke supporting cast met een paar verrassende uitschieters
Benieuwd of die kritische punten goed vertegenwoordigd zijn? Komt dat even mooi uit, ik ook. Let’s take a look-see.

2473

Een niet al te idiote verhaallijn met spannende cliffhangers
Om me niet helemaal zonder voorkennis weer in de 24-saga te storten heb ik bij aanvang de samenvattingen nog bekeken van alles wat ik in de tussentijd gemist had, en jeetje… ja, dat klonk vrij suffig allemaal. Nu is een terugkerend probleem van de serie dat het plot in een paar zinnen uitleggen erg knullig klinkt. “Er is een nucleair wapen dat binnen een paar uur afgaat en Jack Bauer is de enige die het kan vinden en dan ontdekt hij dat er een samenzwering is en dan moet hij vluchten voor de politie en ontdekt hij dat er nog meer bommen zijn en dan en dan…” Het is logisch dat er flink wat wendingen in het verhaal moeten zitten om de kijker 24 afleveringen lang te boeien, als die wendingen maar niet totaal uit het niets komen en steeds onwaarschijnlijker lijken te worden.
Eens kijken of dit seizoen wat dat betreft wat interessants kan bieden. De eerste aflevering begint om 08:00 uur, enkele jaren na het einde van seizoen 6. De Counter Terrorism Unit is op non-actief gesteld. Er is een nieuwe (vrouwelijke) president en Amerika staat op het punt in te grijpen in de fictieve Afrikaanse natie Sangala, waar een groep militanten onder leiding van ene generaal Juma de lokale bevolking decimeert. Een computerexpert die de firewalls voor de grootste Amerikaanse instellingen heeft geprogrammeerd wordt gekidnapt. Jack Bauer wordt door de senaat ondervraagd over zijn dubieuze methoden in zijn verleden als speciaal agent, voornamelijk het martelen van verdachten. En een doodgewaand personage blijkt nog te leven maar nu voor de bad guys te werken…

Een nadeel; tegen het eind gaat het wéér om de dreiging van massavernietigingswapens. Ik snap het wel; als je als makers naar een spannend einde toe moet werken dan zijn WMD’s een simpele en duidelijke manier om de dreiging van de tegenstanders episch genoeg te laten voelen. Toch is de impact wel een beetje weg ondertussen. In seizoen 1 hadden we een potentiële moordaanslag, in seizoen 2 een kernbom op eigen bodem, tsja… dan werk je jezelf wel creatief gezien in een hoekje. Elke dreiging na ‘the nuke’ is in verhouding wat matigjes dus blijft het concept terugkomen.
Oh, en zoals altijd zijn er weer samenzweringen alom. Ditmaal blijkt dat zo’n beetje alle binnenlandse diensten wel geïnfiltreerd zijn door een groep die allerlei snode plannetjes heeft. Ergens is het wel hilarisch hoe steeds dat je denkt het brein achter de hele operatie te hebben gezien, er iemand anders opduikt die nóg hoger in de terroristen-rangorde staat. Zo zit de formule nu eenmaal in elkaar, en eigenlijk is het best prima. Meer dan 20 afleveringen tegen dezelfde handenwrijvende evil mastermind aankijken blijft nu eenmaal niet zo boeien.

De makers zijn best gehaaid in het vasthouden van de aandacht, vooral in het begin. Ik verwachtte dat bepaalde verhaallijnen wel uitgerekt zouden worden tot een aflevering of 4, maar tot mijn verrassing was het tempo lekker hoog en stonden de eerste uren al bol van de ontwikkelingen. De cliffhangermomenten vallen dan eigenlijk in dit seizoen wel weer mee. Het gebeurt niet zo vaak dat je bij die laatste seconden van je bank valt in shock en schreeuwt “OH SNAP, I CAN’T BELIEVE THEY WENT THERE!”. Misschien maar goed ook, de buren begonnen al te klagen. Ik bleef steeds wel benieuwd genoeg naar wat ging komen, maar had lang niet altijd dat brandende onderbuik-gevoel dat ik de volgende aflevering metéén moest zien. Iets wat Battlestar Galactica eigenlijk constant wél voor elkaar kreeg.

Het is geen 24 als Bauer niet tegenover de politie/FBI/overheid komt te staan

Jack Bauer kicking ungodly amounts of ass
Als we terugkijken op de 21e eeuw vanuit een entertainmentsperspectief moet dé actieheld toch wel Jack Bauer zijn. Met een bodycount die ondertussen hoger is dan die van Robocop en Rambo samen verdien je wel respect natuurlijk, en dat terwijl de man in kwestie niet eens zo’n opgeblazen spierbundel is. De awesomeheid van Bauer is helemaal te danken aan Kiefer Sutherland die tenminste ook nog een beetje kan acteren en echt zo’n type is waar je graag voor juicht. Hij maakt van zijn personage een getergde ziel die tot bizarre maatregelen gedwongen wordt om datgene te doen wat in zijn ogen het beste is voor zijn land. Ja, Jack is zo’n nobele patriot dat wanneer hij een wind laat je het Amerikaanse volkslied hoort. Je moet er wel een beetje tegen kunnen als kijker, wij als nuchtere Hollanders zullen die nationale trots niet zo intens ervaren.
Het is wel leuk om te zien hoe Bauer bij aanvang opnieuw voor de overheid gaat werken, ik kan me herinneren dat hij al meermaals officieel gestopt was met zijn werkzaamheden. Toch weten de schrijvers ook nu weer (onwaarschijnlijke maar wel bijzonder vermakelijke) manieren te vinden om dit personage opnieuw midden in een crisissituatie te plaatsen. En zo hoort het ook, geen 24 zonder Jack.
Alhoewel… door een nare gebeurtenis ergens op twee-derde van het seizoen komt Bauer ongewild een beetje aan de zijlijn te staan. Dit is toch ergens wel zonde, want als Sutherland niet als een dolle hond op een groep terroristen kan worden losgelaten gaat er toch een beetje van de magie verloren. Maar tegen die tijd zijn er gelukkig al een hoop spectaculaire momenten geweest. De fanboys hoeven niet te klagen.

Hier doen we het allemaal voor...

Een degelijke supporting cast
Yup, deze categorie is helemaal in orde. Jack wordt deze keer voornamelijk bijgestaan door FBI agente Renee Walker, een pittige dame met een interessante character arc. In den beginne keurt ze de extremere ondervragingsmethoden af, maar hoe meer ze met Bauer optrekt hoe duidelijker wordt dat het doel soms de middelen heiligt. Sowieso wel slim van de makers om deze kwestie wat aandacht te geven, de serie was soms wat dubieus over het hele martel-concept. Onder welke omstandigheden is het toegestaan? Wie is er aansprakelijk voor? 24 lijkt vigilante-geweld soms wat te verheerlijken, dus het is mooi tijd om iets dieper in te gaan op dit dubieuze onderwerp.
Maar goed, de rest van de cast. Een aantal leuke verrassingen in de vorm van John “Dr. Phlox” Billingsley en Connor “Tucker” Trinneer die bekend zijn uit Enterprise, Tony Todd is een geinige bad guy, Elisa Cuthbert duikt nog even op, Mary Lynn Rajskub keert terug als de altijd ongemakkelijk kijkende maar awesome zijnde Chloe en er is een bekende oude acteur die rond de helft als extra verrassing opduikt. In seizoen 1 was het Dennis Hopper, nu een soortgelijke oude rot in het vak. Verder zijn er nog een hoop ‘Waar ken ik die ook weer van’-koppen zoals Bob Gunton, Leland Orser, Kurtwood Smith en Janeane Garofalo.
Het blijft stiekum best geinig hoe kort de levensverwachting is voor de meeste gast-acteurs in 24. Als je een cameo hebt in deze serie loopt je meer gevaar dan de gemiddelde Star Trek redshirt. Ze sterven voor ons entertainment. Bless their souls.

Dus…
Uiteindelijk is seizoen 7 goed bevallen, op wat kritische punten na. Het verhaal is zeker degelijk, al is de tweede helft qua tempo een stuk rustiger. De serie werkt het beste als er 3 of meer totaal verschillende verhaallijnen tegelijk spelen, zodat je geen tijd hebt om verveeld te raken. Dit is grotendeels wel het geval, gelukkig. Het eind komt wel wat plots, maar omdat de koek nog niet op is zullen de open eindes nog wel behandeld worden. Nu voelt het nog niet echt af, alsof er nog een 25e uur in de planning zat.
Zoals altijd is de politieke kant van de medaille de minst enerverende, al doen de makers wel slimme dingen door nu ook eens een keer actie in het Witte Huis te laten plaatsvinden. President Taylor (gespeeld door een perfect gecaste Cherry Jones) is iets te goody-goody als personage, dit maakt deze verhaallijn ook wel een beetje tam. Misschien mis ik David Palmer wel te veel.

Het zevende seizoen doet niet al te veel dingen anders dan wat de vaste kijker ondertussen gewend is. Als je niet al te veel gekke dingen verwacht vind je hier een vrij geslaagde dag in het leven van Jack Bauer met een zooi autoachtervolgingen, samenzweringen, schietpartijen en verraad. Dat is in ieder geval spannender dan wat deze recensent dagelijks meemaakt. Op de schietpartijen na dan.

avatar geschreven door op 2 december 2009

2 reacties op “24 – seizoen 7”

  1. avatar jasmijn schreef:

    heey!
    ik heb een vraag.
    het seizoen wat nu aan de gang is, daar is jack bauer besmet met een of ander raar spul. nu is mijn vraag dus: gaat jack hier dood aan?
    alvast bedankt! groetjes jasmijn.

  2. avatar Bartelen schreef:

    Hey Jasmijn! Het gaat er om spannen, maar aangezien er een 8e seizoen is en Jack Bauer daar ook in voorkomt zal hij het dus toch op de een of andere manier weten te overleven. Die afhandeling daarvan is een beetje snel op het einde geplakt, dat wel.
    Overigens heb ik de eerste 3 afleveringen van seizoen 8 gezien en… nee. Dat was niet echt boeiend genoeg voor me om door te blijven kijken. Zonde. Zonde.

Reageer

Anti-Spam vraag :