0
Jim Butcher – Storm Front
De laatste maanden neem ik helaas niet echt de tijd om veel boeken te lezen, en ben daarom ook iets kieskeuriger over wat ik ga lezen. Als Dorkside collega Orbit_l me dan plots een pocket in de handen duwt over een magiër die in modern Chicago een misdaad moet oplossen, tsja.. wat moet ik daar dan van denken? Wat is deze pulp meuk en waarom is het mijn tijd waard?
Als ik mijn grote vriend W. K. Pedia mag geloven volgde Jim Butcher een schrijvers-cursus/opleiding waar hij wat issues had met de lesgevende. Voor een opdracht waarbij hij werd aangemoedigd iets in het vampier/fantasy genre te schrijven, deed hij dit koppig “as if I was some kind of formulaic, genre writing drone, just to prove to her how awful it would be”. Het eindresultaat werd later uitgebracht met de titel Storm Front. Wacht eens even… dus dit boek is min of meer een verzameling clichés en ongeïnspireerde rommel? Ha, dat zou je denken, maar dit eerste boek in wat later de serie ‘The Dresden Files’ zou heten is eigenlijk nog best goed te doen. Ook al was dat dus niet helemaal de bedoeling.
In Storm Front maken we kennis met privé detective Harry Blackstone Copperfield Dresden. Met zo’n naam ben je al meteen een combinatie van badass en ontiegelijk fout. Harry leeft zoals elke andere persoon in deze professie; amper geld op zak, een groezelig kantoor, een rommelig huis. Maar met meneer Dresden is wat extra aan de hand.. hij is namelijk een magiër.
Voordat je op dit punt denigrerend lacht en met Harry Potter in het achterhoofd deze pagina wegklikt; het is niet zo erg als je denkt. Ja, de Dresden boeken spelen zich af in een wereld waarin magie en fantasierijke wezens bestaan, maar het is niet zo overdreven aanwezig. De ‘gewone’ mensen krijgen normaliter niet te maken met deze zaken, pas als je weet waar je moet zoeken kun je sporen vinden van het paranormale. Al deze bovennatuurlijke entiteiten verblijven normaliter in een andere realiteit, de Nevernever geheten. Vooruit, van alle namen die je hier aan kunt geven is dit de meest foute.
Harry Dresden is de enige magiër (tovenaar klinkt zo gruwelijk kazig) die openlijk onder die naam opereert, met als bijkomend resultaat dat de meeste mensen denken dat hij niet goed bij z’n hoofd is. Dresden wordt ingeschakeld als er bovennatuurlijke problemen zijn die de politie niet alleen aankan. In Storm Front is dit een geheimzinnige moord; een lokale crimineel en een escortdame worden in een hotelkamer aangetroffen met van binnenuit ontplofte harten. Dit is duidelijk het werk van een evil wizard, en niet zo’n kleintje ook. Tegelijk trekt een dame bij Dresden aan de bel met het verzoek haar vermiste echtgenoot op te sporen. Zoals het elk privé detective verhaal in the history of ever betreft blijken de twee zaken uiteindelijk een connectie te hebben.
Normaal ben ik helemaal geen fan van hap-slik-weg paperbacks, maar ik moet met enige nederigheid toegeven dat ik Storm Front met best wat plezier heb gelezen. Dit is pulp, dit is nergens echt vernieuwend, maar het was wel verdraaid entertaining. Dresden is elke cliché privé detective in één, maar dan met een arsenaal aan magische spreuken als sexy extra. Zijn magische powers veroorzaken storingen bij machines en alle vormen van electronica, dus hij rijdt in een crappy auto rond (Wohoo! We hebben iets gemeen!), kan geen gebruik maken van een mobieltje en is afhankelijk van de meest primitieve voorwerpen om zijn werk te kunnen doen. Harry is vreselijk met vrouwen, is niet zo geliefd bij de groep wizards die achter de schermen allerlei magische wetten hanteren, en zijn enige maatje is een oversexte wind-spirit die verblijft in een schedel in zijn kelder.
De wereld van The Dresden Files is tot nu toe best wel ok. Er worden enkele ‘regels’ voor magie geïntroduceerd (zoals de eerder genoemde problemen tussen magie en techniek), we maken kennis met een paar bovennatuurlijke wezens, en er worden wat expres vage dingen genoemd over Dresden’s verleden en huidige situatie. Er worden best wat mogelijke insteken gemaakt waar volgende boeken op in kunnen haken, en de setting komt in dit eerste boekwerk zeker niet verkeerd over.
Storm Front is een goed voorbeeld van zo’n nachtkast-paperback waar je elke avond een stukje uit leest voor het slapen gaan. Althans, voor mij werkte dat prima. De hoofdstukken zijn niet al te groot, het is vlot en tongue-in-cheek geschreven en je raast er makkelijker doorheen dan een dolle neushoorn in een kraamafdeling. Of ik zo wild ben dat ik de rest van de serie zou gaan kopen is een twijfelgeval, maar als bepaalde personen een tweede deel in mijn handen zou stoppen dan zal ik dat boek vast met evenveel plezier verslinden. Ja, dat was een onsubtiele hint, Orbit_l.
geschreven door Bartelen op 7 december 2009
