0
Editors – In this light and on this evening / Cuttings II (2009)
Weinig bands zijn zo ambitieus als de Ierse Editors. Medio januari 2005 komt debuutcd The Back Room uit in Europa en wordt onmiddellijk door pers en publiek omarmd. Het is dan ook een cd vol scherpe, gejaagde popsongs à la Joy Division, mede door baritonstem van zanger Thom Smith die qua klankkleur erg lijkt op hun overleden zanger, Ian Curtis. De plannen van de Editors om de beste band op aarde te worden, raken in een stroomversnelling. Binnen een paar jaar stomen de Editors door van intieme ro(c)kersholen naar alle grote zalen. Onder de fans die graag het bloed en zweet van hun hardwerkende iconen voelen spatten in kleine tentjes lonkt zelfs het gevreesde S-woord: stadions. En getuige de goedlopende tour en het verkoopsucces van het nieuwste album In this light and on this evening, zijn ze aardig op weg. Enerzijds verwonderlijk, aangezien op voorganger An end has a start slechts een handvol nummers te pruimen waren. Maar dan wel de hand van iemand die erg onvoorzichtig met vuurwerk was omgesprongen tijdens oud en nieuw. Tijd voor de hoognodige revanche.
Wat Radiohead kan..
Topproducer Flood (U2, Depeche Mode) werd aangetrokken en er werd op deze cruciale derde plaat gekozen voor radicale vernieuwing. De gitaren met typische galm-pedaaltjes mochten niet mee de studio in, en werden vervangen door synthesizers. Iets wat Radiohead met matig succes al eens deed. Maar waar Radiohead werkelijk koos voor vernieuwing en ook songstructuren aan revisie onderwierp, blijft Editors de veilige paden bewandelen. De ‘orenschijnlijk’ refreinloze opener wekt nog even hoge verwachtingen wanneer Thom Smith over een eenvormige synthesizerbas de luisteraar toefluistert over zijn geliefde London, overigens het sleutelonderwerp van de cd. Maar na stadionhoop Bricks and Mortars en de geslaagde danskraker Papillon, gaan de Editors uiteindelijk kopje onder. Platte bombast, tenenkrommende teksten, en kitscherige synthesizers domineren het album. Anders komen die stadions nooit!, zullen de Editors gedacht hebben terwijl ze hun songmateriaal gladschuurden.
Kopen?
Bijgevolg eindigt In this light and on this evening helaas alsnog als die druilerige plaat vol niemandalletjes die Depeche Mode nooit durfde maken. Maar let op, de gelimiteerde digi-packversie bevat bonus-cd Cuttings II. En laat deze nu wél de moeite waard zijn. Zo luid als in This house is full of noise of in de helse kakafonie van For the money hoor je Editors zelden. Rauw, ongepolijst, dreigend en niet gemaakt met opdringerige verkoopgrage platenlabels in gedachten.
Cuttings II:
en
geschreven door Doctor Clavin op 4 februari 2010
