4

Alice in Wonderland 3D (2010)

Telkens wanneer Tim Burton met een nieuwe film komt, gonst er een golf van opwinding door de redactieburelen van Dorkside. Getooid met heuse Burton-spandoeken (helaas niet gelogen), zakken popcorn en steevast tintelende stuitjes bij het vooruitzicht anderhalf uur lang op het puntje van de stoel te moeten zitten, togen twee Dorksiders vol verwachting richting de bioscoop. Bijna twee uur later kropen ze uit de zaal, site-admin Cubez bleek van verbijstering over de fantasiewereld waarin hij zich had mogen wentelen, en onze enige gediplomeerde zuurpruim Dr Clavin met een vuurrood hoofd van woede over hetgeen we hem hadden aangedaan. Een witte en rode koningin dus. Waar hoorden we dat eerder?

Cubez: In een prachtige wereld genaamd Wonderland, of ook wel Underland zoals deze wereld in Tim Burton’s nieuwste film heet, ontmoeten we de nu 19 jarige Alice Kingsley die het weer voor elkaar krijgt per ongeluk in een konijnenhol te vallen (je zou toch denken dat ze er ondertussen een bord neer hadden gezet “Pas op, debiel groot konijnenhol!”). Hoe dan ook is het voor ons kijkers erg positief dat Alice zo klunzig is, want daardoor worden we wel getrakteerd op 108 minuten aan puur visueel genot! Met 90% van de gehele film gefilmd voor green screen lijkt het erop dat we eindelijk eens een goede blik kunnen werpen in het brein van de heer Burton. Alle CGI geweld is uit te kast getrokken om je als kijker onder te dompelen in een wonderlijke wereld van pratende bloemen en gigantische paddestoelen dit alles overgoten met een sausje van kiespijn opwekkende zoetheid in alle kleuren van de regenboog en Burton’s bekende grauwe kronkelige naarheid. Een psychedelische ervaring waar menig hippie jaloers op zou zijn geweest. Het moge duidelijk zijn dat dit geniale verhaal van Lewis Carroll gecombineerd met Burton z’n absurde brein een perfecte combinatie is. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat iemand iets negatiefs over dit wonderlijke werkje te zeggen zou hebben.

Dr Clavin: Nou nou, iemand is de popcorn duidelijk naar de het hoofd gestegen! Wonderland was inderdaad fantastisch. Maar helaas voor Burton, het was al verzonnen. En laat dat nou net het grootste mankement zijn van zijn nieuwste epische prent. Epic fail, dan welteverstaan, want dieper dan in dit konijnenhol kon de meester zelf niet vallen. Want net als in Charley and the Chocolate Factory weet Tim Burton zelf beschamend weinig toe te voegen aan het populaire hallucinatoire werk van Lewis Carroll. Kan hij eindelijk eens volledig losgaan in een grenzeloos fantasierijk als Wonderland, weet hij niets meer te bedenken als een grommend hondebeest en wat keutelende paddestoeltjes. Magere oogst voor iemand die zo grif boekjes uitbrengt over lucifermannetjes en zijn harkerige schetsen graag exposeert in het prestigieuze Museum of Modern Art in New York! Om nog maar te zwijgen over de keuze van de acteurs. Hoe origineel! Weer vriendinnetje Carter! Nogmaals Johnny Depp! Die laatste blijkt daarbij de houdbaarheidsdatum flink te hebben gepasseerd als ik bij vlagen onder de hoed van Mad Hatter ineens denk te kijken naar Jack Sparrow of Sweeney Todd!

Cubez: Why change a winning team? Blijkbaar werken Carter, Depp en natuurlijk ook Danny Elfman erg goed samen. En als ik kijk wat deze combinatie ons voor fijnheid heeft gebracht de afgelopen jaren hoop ik vooral dat ze zo nog een tijdje zo doorgaan. Verder denk ik niet dat je het Depp aan kunt rekenen dat z’n Mad Hatter mogelijk een hint Sparrow, een vleugje Todd, een snufje Wonka en een korreltje Scissorhands in zich heeft. Hij heeft in z’n carrière als heel wat extreme lunatics mogen spelen en het zijn juist de karakters die een overlap hebben. Aangezien we hier maar met één en dezelfde acteur te maken hebben is een beetje overlap op den duur onvermijdelijk, maar in vergelijking met andere acteurs is het knap dat hij wederom een extreem personage toch weer een eigen karakter mee weet te geven. En hoezo weet Burton bijzonder weinig toe te voegen aan het verhaal? In de film zitten alle elementen die je kent uit het origineel, maar vanaf dat punt houden de overeenkomsten ook op. Het enige wat Burton heeft gebruikt is dus eigenlijk het thema, zoals het hoort toch? Wat is immers het nut van een Alice in Wonderland zonder Alice, Wonderland, Mad Hatter of Cheshire Cat. Ik verwacht, neen, ik eis deze elementen voorgeschoteld te krijgen bij een film met deze titel. Het belangrijkste wat hij toevoegt aan het concept, naast de awesome visuals, is het feit dat Alice niet meer moederziel alleen rondhuppelt van los karakter A naar karakter B. De karakters vormen nu een echte groep en samen vechten ze tegen een gedeelde vijand. Is dat gegeven op zich origineel voor een film? Neen, dat niet, maar het is een compleet andere insteek voor het concept Alice. Ik denk dat Dr Clavin alleen maar gefrustreerd is, gefrustreerd omdat we dit jaar z’n onjaardag vergeten zijn.

Dr Clavin: Volgens mij heb jij iets teveel van dat ene flesje gedronken voorzien van het etiket ‘Fan-boy mij’ waardoor je Alice in Wonderland prompt door een roze bril bekijkt. Burton toont ons helemaal niet al onze favoriete karakters! Waar is Humpty Dumpty bijvoorbeeld? En wanneer ik de boeken er nog eens bijsleep, dan zit daar aanzienlijk minder actie in, en puilen ze juist uit van heerlijke onnavolgbare discussies en plotwendingen. Ik had hier wel meer van willen zien. En juist de keuze de karakters eendimensionaal gezamenlijk en doelgericht op te laten treden tegen ‘de vijand’, doet afbreuk aan het psychotische Wonderland waar het juist net zo’n chaotische bende dient te zijn als op onze Dorkside-redactie! Waarom stond de tijd nooit stil? Waar waren de nieuwe briefjes vol aanwijzingen voor Alice? Om nog maar te zwijgen van de meest kazige cameo in de filmgeschiedenis Christopher Lee. Deed de verschijning van de witte koningin je nog niet genoeg herinneren aan de bossen van Lothlórien, dan zorgde Lee’s imitatie van een grommende zeeleeuw wel voor een misplaatste Lord of the Rings referentie! Ach, en die visuals, die vielen best mee. Goed, zijn nieuwste speeltje mag dan 3D heten met de bedoeling een zaal gewillige bioscoopbezoekers stiekem te zien happen naar een richting de zaal groeiende paddestoel, ik zag het niet. Een enkele keer was het overtuigend, zoals bij de Chesshire Cat, maar zelden voegde het 3D-gebeuren werkelijk iets toe. Misschien dat het 3D-gebeuren alleen goed werkt bij animatiefilms, maar vooralsnog moet ik – hier wel – gefrustreerd constateren dat het breeduit gepropageerde technische snufje eerder een anti-piraterij middel lijkt om mensen richting de bioscoop te lokken, dan echt iets bijzonders.

Cubez: Ik heb een sterk vermoeden dat de derde dimensie bij deze film iets teveel was voor uw, enigszins op leeftijd zijnde, brein om alles te bevatten. Je moet een gegeven derde dimensie niet in de spreekwoordelijke mond kijken. Ik ben een aantal keer letterlijk weggedoken als de March Hare weer eens een kopje naar het scherm gooide en ook het gevoel dat ik vanuit m’n stoel zo het bos in zou kunnen stappen was zeer prettig. Ik geef toe dat het misschien niet zo overtuigend was als de Avatar variant, maar ik heb in de toekomst nog vaak genoeg de kans om deze film in maar twee dimensies te aanschouwen. Zelfs voor een 2.5D film schop ik mijn aars nog wel richting een bioscoop hoor. Verder zat de film dan misschien niet vol van onnavolgbare discussies en plotwendingen…dat was dan ook niet besteed geweest aan de doelgroep. Misschien dat het enorme Disney logo in het begin van de film je was ontvallen (het was immers in 3D), maar dit moest dus een film zijn voor alle leeftijden. Verder geloof ik best dat Disney zich niet nogmaals wilde branden aan een film over Alice waar alleen de eerder genoemde hippie een touw aan vast kon knopen. Zoals ik het zie hebben we gewoon een film met Burtonesque sfeertje in een surrealistische wereld met een aantal key personages uit het bekende verhaal. De film pretendeert niet meer te zijn dan dat, mijn verwachtingen waren ook niet meer dan dat. Ik heb in die bioscoopzaal precies gekregen wat ik wilde: huge freaking gekleurde paddestoelen in 3D en Johnny Depp met een vreemd stemmetje. Ik ben content en kijk vol smart uit naar de volgende film! Tot die tijd geniet ik nog even na van deze trip op LS 3D.

Dr Clavin: Een kinderhand is snel gevuld, nietwaar? Verschillende andere regisseurs en artiesten gaven op geheel eigen wijze een draai aan Alice in Wonderland. Van Tom Waits’ krakerige meesterwerk Alice tot de heerlijk macabere pc-game American McGee’s Alice. Allen deden het met meer flair dan Tim Burton’s Alice in weinig Bijzonderland. Van de geestelijk vader achter the Nightmare Before Christmas en Human Stain Boy had ik meer verwacht. Maar Cubez, misschien zie ik je punt. Snap ik wat er mis is gegaan en waarom je zo vergevingsgezind oordeelt. Het ligt niet aan Burton. Misschien is het wel juist door al die verborgen Mickey’s die zo nodig in de film moesten! Het Disney-juk dus, dat Burton in het keurslijf van een acceptabel en makkelijk prentje voor jong en oud perste? De tijd zal het leren. Voorlopig dansen uw filmcritici tijdens hun eeuwig theepartijtje gebroederlijk de Futterwacken met de wel/niet te boycotten dvd in de hand, voorzien van het briefje “Heb het maar zeker tot mijn volgende film weer ouderwets over mij”.

Geschreven door en op 9 maart 2010

4 reacties op “Alice in Wonderland 3D (2010)”

  1. avatar Egregius schreef:

    Hmm, Alice + Burton + Depp, dat kan bijna niet mis gaan, maar bij de trailer krijg ik het idee dat de film voornamelijk naar een ‘episch’ eindgevecht toe bouwt. Chronicles of Narnia deed dat goed, Golden Compass deed dat bagger, maar gewoon heel veel films doen dat tegenwoordig. Beetje jammer als dat alles is waar de film om draait. Is it?

  2. avatar Pien schreef:

    Movie Bob van the Escapist (een filmrecensent die z’n sh*t kent) heeft de film totaal gekraakt en zegt dat het Burton’s op-een-na-slechtse film is. Hij bekritiseert de cliche’s (good-vs.-evil battle, magic sword, epic destiny), slecht verhaal en het vertellen daarvan, stock characters en ook het “wonderland-goes-helm’s deep” eindgevecht. Ik houd mijn hart vast.

  3. avatar Oeki schreef:

    Ik kom hier even langs, niet om besproken film van mijn mening te voorzien (daar ben ik nog niet over uit… ) maar ter verdediging van de hierboven genoemde ‘harkerige schetsen’ van de geachte heer Burton, die op dit moment, samen met nog veel meer werk, te zien zijn in het ook hierboven genoemde MoMA in New York. Ik kan zeggen dat ik deze harkerige schetsen afgelopen week zelf heb mogen aanschouwen op genoemde locatie en moet zeggen dat ook de jonge Burton over talent beschikte. In de tentoonstelling is werk van Burton te zien vanaf zijn vroege tienerjaren, zijn kunstacademie tijd en natuurlijk materiaal uit zijn films. Met name zijn cartoons vond ik om te schateren, met ook toen al het gitzwarte randje eromheen dat we van Burton kennen. (op sommige momenten deed zijn tekenstijl me denken aan de werken van de ons bekende Bartelen). Er kan gezegd worden dat onze Timmie een slightly disturbed little boy was….
    Ik zal niet ontkennen dat de tentoonstelling een deel van de grote hoeveelheid bezoekers trekt omdat Burton nu eenmaal beter bekend is bij het grote publiek dan laten we zeggen Ferdinand Léger (het MoMA is al druk, deze expositie benam op meerdere manieren de adem…), maar ook zonder de filmgadgets in de laatste zaal was deze expositie zeker de moeite waard. Ik vond het mooi om te zien hoe verschillende thema’s en figuren die Burton al lang bij zich draagt, uiteindelijk hun plaats vinden in één van zijn films. Tot zover de ‘harkerige schetsen’…

  4. avatar Efje schreef:

    I’m with Clavin. Niet zo bigotteus maar toch….Alice viel tegen. 🙁

Reageer

Anti-Spam vraag :