5

Aqua Teen Hunger Force

De cartoons die uit de koker van het Amerikaanse netwerk Adult Swim komen rollen zijn veelal voor een iets oudere doelgroep bedoeld. Een beetje vergelijkbaar met de Ren & Stimpy show van vroeger waarvan ik pas jaren later besefte hoe freaky die was af en toe. Good times. Aqua Teen Hunger Force (ATHF) heeft dat ook een beetje, maar houdt vooral de focus op bijdehante humor en random weirdheid. Voor iemand als ik is dat helemaal in orde. Sterker nog; elke aflevering is op z’n minst 6 keer gekeken in huize Bartelen. Ik overdrijf niet, dit is mijn favoriete serie om in een verveelde bui op te zetten en 10 minuten mee vermaakt te worden.

De ATHF cartoon volgt de perikelen van een team dat misdaden oplost in New Jersey, dat bestaat uit een pratende gehaktbal, milkshake en zwevende doos friet. Met zo’n uitgangspunt kun je natuurlijk niet al te veel serieuze dingen verwachten. En typisch genoeg wordt dat het hele concept van misdaden oplossen al redelijk snel getorpedeerd en gaat men over op random gebeurtenissen en een paar terugkerende typetjes. Overigens heeft de naam van de serie ook weinig met de inhoud te maken. De enige Aqua-situatie is wanneer de hoofdpersonen ongevraagd in het zwembad van de buurman klimmen, Teens zijn ze niet echt, en Hunger hebben ze voornamelijk omdat er geen geld is voor fatsoenlijk eten. Ondertussen zijn we al weer beland in seizoen 7 en zijn er al meer dan 80 afleveringen in totaal gemaakt, je kunt er dus je lol mee op. Als je gevoel voor humor net zo bijdehand is, tenminste.

De personages in ATHF zijn vrij briljant. Meatwad is een naïef balletje met een schattig stemmetje en een voorliefde voor rapmuziek en kinder-tv. Master Shake is in mijn nederige optiek een van de beste televisiekarakters ooit. Een luie schoft, sadist, hedonist, sekssymbool (volgens hem zelf dan) en verslaafd aan televisie.  Frylock is de ‘straight man’ ter compensatie, een computernerd die boven de grond zweeft en lasers uit zijn ogen kan schieten. Ja, de vliegende gast die lasers schiet is het normaalst. Goddamnit I love this show.
Een zooi met terugkerende figuren zijn net zo sterk. Buurman Carl is een gigantische loser die houdt van goedkope vrouwen, sport, 80’s rock en zijn gepimpte auto. Hij haat zijn freaky buren en heeft ook de neiging om elke aflevering wel verminkt te worden of toe te moeten kijken wanneer zijn eigendommen bruut verwoest worden. Tee-hee.
De Mooninites zijn twee gepixelleerde aso’s die regelmatig op Aarde herrie komen schoppen. Emory en Oglethorp zijn aliens met een vaag Duits accent en een lager IQ dan de gemiddelde Jersey Shore kandidaat. Rapper (en gigantische luierdragende spin) MC Pee Pants komt steeds maar aan een gruwelijk eind en reïncarneert in een nóg achterlijkere levensvorm . Enzovoorts.

Een grote reden waarom ATHF zo geweldig wegkijkt is toe te wijzen aan de sterke voice acting, en die van Dana ‘Master Shake’ Snyder in het bijzonder. De manier waarop Snyder zijn dialoog brengt is simpelweg perfect. Shake is door zijn vocalen tegelijk overtuigend bazig, egoïstisch, clueless, hilarisch en gevat. Fijn is ook dat er een hoop wordt geïmproviseerd bij het opnemen van de stemmen, wat de randomheid ten goede komt en het wat natuurlijker laat klinken.

En over het dialoog gesproken, er zitten een hoop quotebare juweeltjes tussen hoor. Werkelijk elke aflevering heeft een indrukwekkende reeks aan zingers, non-sequiturs,  bizarre reacties en opmerkingen die je nergens anders kan horen. Het is lame en is out of context minder geslaagd, maar ik kan het niet laten om wat voorbeelden te citeren:

Master Shake: Plaque is a figment of the liberal media and the dental industry to scare you into buying useless appliances and pastes. Now, I’ve read the arguments on both sides, and I haven’t found any evidence yet to support the need to brush your teeth. Ever.
Meatwad: I don’t know how you’d know; you ain’t got no teeth.
Master Shake: Well, I got rid of my teeth at a young age, because…I’m straight. Teeth are for gay people. That’s why fairies come and get ‘em.

Oglethorpe: I have an amazing plan to betray our new friend … hah-hah-hah!
Emory: I thought the plan was to barbecue with him.
Oglethorpe: Plans are for fools! When he gets here, we melt him … and laugh … on into the night!

Carl: Okay, time out here. Look, ever since my son was…never conceived since I’ve never had consensual sex without there being money involved, I’ve always thought of you as something that I could sorta…live next to…in accordance with state laws.
Meatwad: That’s so sweet. You tryin’ to say that you love me.
Carl: Whoah, let’s not put people on the spot here.

Tegen het eind van seizoen 3 werden de schrijvers blijkbaar geïnfecteerd door een agressieve hersenparasiet want vanaf dat punt worden de afleveringen gemiddeld een stuk weirder, ranziger en nastier. Een paar keer vroeg ik me bij de eindcredits hardop af wat ik nou in hemelsnaam net had zitten kijken, en soms werkt de serie dan ook beter bij een rewatch waarbij je de aankomende twisted nonsens wat makkelijker kunt accepteren.
Zo gaat ‘Hypno-Germ’ over een gevaarlijk virus dat graag toneelstukken opvoert in het gastlichaam, en wat voor het grootste deel uit hallucinaties en een bizarre musical bestaat. ‘Dickesode’ uit seizoen 4 heeft als focus (je raadt het misschien al) een oncomfortabel grote hoeveelheid dicks. Alles netjes gecensureerd, dat wel. Het was de eerste keer dat ik een 100% uit snikkels-bestaand ruimteschip te pletter zag vliegen tegen een gebouw dat óók 100% uit penii bestaat. Hilarisch? Dat zeker. In ‘Party all the time’ blijkt Frylock een ongeneeslijke ziekte te hebben en zelfs de standaard absurde ATHF humor kan niet voorkomen dat deze aflevering een intens nare downer wordt. Gedurfd.
Maar er zijn ook hele fijne uitschieters. Zo is ‘Last Last One Forever and Ever’ een heuse live-action bedoening, focust één aflevering zich voor 90% op alle bad guys uit de serie en hun incompetente plannen om wraak te nemen op de Aqua Teens, en steekt ‘Gee Whiz’ een hilarische middelvinger op naar de mate waarin televisieprogramma’s zo braaf mogelijk worden gemaakt om niemand te shockeren. Ach, elke aflevering heeft wel iets speciaals. Dat er geen continuïteit is en de uitgangspunten steeds idioter worden is in deze context alleen maar beter.

Bonus voor metalheads; er zijn een paar funny cameo’s uit deze hoek. Glenn Danzig is hilarisch als door bloed geobsedeerde nieuwe buurman, Zakk Wylde ragt er wat bruut gitaarwerk doorheen en Andrew WK laat z’n headbangende kop ook even zien. Verder is er o.a. stemmenwerk van comedy-types als Sarah Silverman, Bob Odenkirk, David Cross, MC Chris, Patton Oswalt, en het duo Tim & Eric.

Tsja, wat valt er verder nog te zeggen over een serie met een ballonnen-Hitler, dodelijke dakgootverkopers, seksueel agressieve gekloonde honden, kleptomane kabouters, evil furries, drugsverslaafd pratend fruit, Ultra Mega Chicken, satanische broodjes, eikelige kubussen uit de ruimte, Terminator-achtige kalkoenen, homoseksuele voetmonsters en kaalgeschoren Wookies. Nou ja, misschien “Waarom kijk je dit nog niet, waar wacht je op??”.

avatar geschreven door op 28 maart 2010

5 reacties op “Aqua Teen Hunger Force”

  1. avatar Jercy schreef:

    Komt er binnenkort toevallig ook een review van de film?

  2. avatar Bartelen schreef:

    De film staat nog op de planning inderdaad! 🙂

  3. avatar V schreef:

    Cool stuff.

  4. avatar Egregius schreef:

    Je weet dat ATHF af en toe ziekelijk grappig is als je in reactie op deze review meteen op youtube zoekt naar ‘Rape dog’ aka een favo aflevering.

  5. avatar Jercy schreef:

    Tonight… YOU!!

Reageer

Anti-Spam vraag :