0

Daredevil, Bendis Omnibus 1 & 2

In het eindejaarsartikel waarin werd gevraagd om een top 5 te geven van Beste Dingen van het decennium moest ik bij de categorie ‘beste comic’ even nadenken. De laatste jaren genoeg hele fijne werkjes gelezen, maar wat zijn de criteria om bovenaan de lijst te komen? Ach, soms moet je gewoon voor je gut feeling gaan, en mijn darmstelsel borrelde het meest opgewonden bij het lezen van Daredevil door de jaren heen. Gritty, intelligent geschreven, bijzonder fijn geïllustreerd, en gedurende de jaren van publicatie gewoon consistent sterk. Als dat niet genoeg redenen zijn om tot de top te behoren, weet ik het ook niet meer. Maar gaat Daredevil niet gewoon over een blinde gast die in een rood pakje criminelen in elkaar mept? Oh nee. Neeneenee.

OK, vooruit, soms.

Ik kan me goed voorstellen dat mensen met weinig tot geen comic-interesse bij de naam ‘Daredevil’ voornamelijk denken aan Ben Affleck in die gruwelijke, bubbelende plas met filmbraaksel. Nee, dat is zeker niet de eerste kennismaking die je met het karakter moet hebben. Waar de film even hard faalt als mijn pogingen tot romance op mijn middelbare school gala, is de comic dus precies het omgekeerde.
De serie is al een tijdje van vrij hoge kwaliteit; vanaf 1998 werd deze herstart met een nieuwe nummering en werd de eerste storyline, ‘Guardian Devil’, geschreven door niemand minder dan Kevin “Clerks” Smith. Dit 8-delige verhaal was een beetje weird, maar best sfeervol. Het grootste gevolg is de dood van Murdocks liefje Karen Page door de huurmoordenaar Bullseye, zo’n beetje de grootste eikel in het Marvel universum en Daredevil’s gevaarlijkste tegenstander. De serie kreeg veel positieve aandacht door deze eenmalige gast-schrijver, werd daarna kort overgenomen door David Mack en kwam uiteindelijk in de handen van Brian Michael Bendis. Juist, de gast die zo’n beetje alle high-profile verhalen schrijft tegenwoordig. Maar in de Daredevil periode was hij een jonge hond die zichzelf nog moest bewijzen, en dat heeft hij dan ook prima gedaan.

Een probleem bij veel Marvel series is dat veel goede tekenaars en/of schrijvers maar een nummer of 12 werken aan een titel en dan weer switchen naar iets anders, maar Bendis bleef jarenlang werken aan Daredevil en is al die tijd bijgestaan door tekenaar Alex Maleev. De Bendis-Maleev-issues zijn nu verzameld in twee GIGANTISCHE omnibussen. Serieus, ze zijn sowieso in oversized hardcover formaat, en freaking massief. Ik zou het niet anders willen. De eerste omnibus bevat de issues 16-19, 26-50 en 56-60, en de tweede pikt het netjes op en bevat 61 t/m 81, de laatste nummers van het duo, plus wat extra’s. De issues die uit de bundelingen ontbreken zijn van een andere schrijver en gaan over een nieuw personage dat niet zo super relevant zal worden, dus je mist niet zo veel.

Waarom is de Bendis periode nou zo bijzonder? Het begint al met het goed neerzetten van hoofdpersoon Matt Murdock, de blinde advocaat die samen met zijn beste maat Foggy Nelson een praktijk heeft in de ietwat achterstandsbuurt Hell’s Kitchen. Waar de Avengers letterlijk in een toren zitten te chillen en de X-men een luxe landhuis hebben, kiest Murdock er voor om te leven tussen het tuig, de arme sloebers en kwetsbare gezinnen. Hij heeft zichzelf immers als beschermer en engel der wrake van deze buurt benoemd. Waar Batman in het DC comic universum angst gebruikt als wapen, zo heeft Daredevil dat bij Marvel ook een beetje. Het feit dat hij blind is geraakt door een ongeluk met vage chemicaliën (man, wat zijn die klassieke origins toch kazig op een schattige manier) heeft zijn andere zintuigen tot een bovennatuurlijke hoogte verheven.

Dankzij deze powers weet Daredevil al jaren de meest gestoorde meuk te overleven, maar zijn bestaan is er niet echt rooskleuriger door geworden. Vaak genoeg is hij flink door de mangel gehaald door de Kingpin, een van de grootste misdaadbazen in de stad. Kingpin weet na al die jaren de identiteit van Daredevil, maar uit een krom soort gevoel voor eer maakt hij deze niet bekend aan de wereld. Dingen gaan voor Murdock de verkeerde kant op als hij verneemt dat de Kingpin is vermoord en een nieuwe crimineel zijn troon heeft overgenomen… en nu ook weet wie achter het rode masker schuilgaat.
Dit plotelement wordt de rode draad in de serie. De media pikt dit gevoelige brokje informatie op, en plots wordt Murdocks privéleven een dagelijkse confrontatie met de pers en FBI. Maar veel verontrustender is het feit dat de supervillains nu weten bij welk adres ze moeten zijn om wraak te nemen op een zekere duivel-thema superheld.

Wat ik persoonlijk erg fijn vind aan de serie is dat het niet gaat over de kostuums en het spektakel en de cameo’s van Wolverine en whatever. Het is echt een verhaal over Murdock, de man. Het grootste deel van de comic draagt hij niet eens zijn rode pakje. Het ‘real life’ deel is minstens even belangrijk als het Daredevil deel, en Bendis weet hoe ver je qua verhaal kunt gaan zonder een gevoel voor realisme te verliezen of de interesse van de lezer kwijt te raken. Zijn scherpe dialogen dragen hier aan bij en brengt elk personage op een hele fijne manier tot leven. Nergens wordt de comic kinderachtig of oppervlakkig, hij is zelfs bij vlagen indrukwekkend persoonlijk.

Het tekenwerk van Alex Maleev verdient ook zeker een diepe buiging. Ja, hij maakt gebruik van foto’s voor de achtergronden die met een paar filters er overheen wat meer comic-achtig aanvoelen, maar dat valt niet eens echt op dankzij het kleurgebruik en de manier waarop je aandacht naar de actie en personages wordt getrokken. En omdat Maleev soms foto’s gebruikt als basis voor zijn personages komen zij ook geloofwaardig over, maar dankzij z’n gritty tekenstijl voelt het nooit alsof je een foto-comic aan het lezen bent, wat bij collega Greg Land wel het geval is. Ugh, Greg Land.

Leuk detail is dat Bendis in deze periode ook Alias schreef, en zodoende zien we Jessica Jones ook opduiken wanneer ze als bodyguard werkt voor Murdock. Zo is er een scène die zowel in DD als in Alias zit en we zo vanuit verschillende perspectieven zien. Nice! Ook komt de drug Mutant Growth Hormone in beide series voor, en zal later in Young Avengers ook nog relevant blijken. Ja, zo worden de connecties tussen de onderlinge series alleen maar sterker, en het blijft erg fijn om dit soort details op te pikken en in de juiste context te kunnen plaatsen.

De 2 omnibussen bestaan voornamelijk uit verhaallijnen van zo’n 4 tot 6 issues per stuk. De voornaamste tegenstanders zijn Kingpin, zijn concurrent misdaadbaas wannabe The Owl, de gestoorde pyrokinetische Typhoid Mary, de Yakuza, en psychopaat Bullseye. Het geweld voelt over het algemeen wat oncomfortabel geloofwaardig. Dit is geen superhelden-escapisme, juist de grimmige kant van de medaille. Er is wel ruimte voor wat luchtige momenten en zelfs ontluikende liefde, maar over het algemeen is Matt Murdock’s leven een neerwaartse spiraal vol twijfels, schuld en machteloosheid. Zo zie ik ze het liefst.

Er zijn een paar opvallende uitschieters die een fijne opzet hebben en ook nog eens waanzinnig goed in elkaar steken. Zo begint de eerste omnibus met een heel arty getekend verhaal over een klein jongetje dat een traumatische ervaring probeert te verwerken waarin Daredevil een rol speelt, en terugkerende journalist (en confidant van Matt Murdock) Ben Urich langzaam uitvogelt wat er nou precies gebeurd is. Over trauma’s gesproken; een latere storyline gaat over een praatgroep voor mensen die hun heftige Daredevil-gerelateerde ervaringen proberen te verwerken en waar een vrij creepy rode draad in blijkt te zitten.

Bendis eindigt zijn werk aan de serie met een fantastische conclusie die vrij uniek is voor Marvel en tegelijk ook een dikke, sappige cliffhanger vormt. De schrijver die de serie hierna oppikt moet écht wel van goede huize komen om dit niveau te evenaren. Oh wacht, de opvolger van Bendis werd Ed “Sleeper” Brubaker, die het zowaar nóg zwaarder voor Matt Murdock weet te maken. Dat is best een prestatie, en materiaal voor een volgende review.

Elke Omnibus is aangedikt met interviews, schetsen, alternatieve covers en meer van dat moois. Voor de fans niet te missen dus, en nieuwe lezers zullen ongetwijfeld binnen no-time ook promoveren tot fans. Ja, de verzamelde Bendis issues van Daredevil kun je wat mij betreft blind aanschaffen.

…Oh. Oeps.

spoorboekjeknop

avatar geschreven door op 4 maart 2010

Reageer

Anti-Spam vraag :