0

Curb your enthusiasm – Season 7

Stel, je schrijft reviews voor een site en brandt een film volledig af. Niet zomaar afbranden, neen, in de fik zetten, op de as dansen, die nog eens een keer extra in de kerosine druipen, de resten in de smeulende lavagolven van vulkaan Fimmvorduhals donderen, en dan een kernbom erop smijten. Zoiets. En dan ga je opgewekt naar een dinerparty. Je ontmoet er een blond fotomodel, dat zowaar interesse in je lijkt te hebben, en aan het eind van de avond je uitnodigt om een koffie te skippen en meteen aan de slag te gaan. Yowzaaa! Maar dan blijkt ze volslagen idolaat van die regisseur, en juist voordat ze zich wil ontkleden, komt de review ter sprake. Binnen vijf minuten sta je buiten, en om duistere redenen heb je zelfs toegezegd je excuses persoonlijk aan de regisseur aan te bieden voordat er ook maar enige kans op beddenbingo zal zijn. En dan, onderweg naar die regisseur, pleegt die nét zelfmoord.

Welkom in de wereld van Larry David. Verhalen als bovenstaande fictieve verzinsel maakt hij aan de lopende band mee. Voor de helderheid, Larry David is de bedenker en scenarioschrijver van de immens populaire, en al enkele jaren gestopte sitcom Seinfeld. Die serie was natuurlijk vooral bekend van zijn maffe karakters, maar ook vanwege de inventieve humor die reguliere sociale conventies in de absurditeit tilde. Niet altijd meesterlijk, wel vaak goed gevonden. Het meest succesvolle personage uit de serie was, verrassend genoeg, niet Jerry Seinfeld, de stand-up comedian over wie de serie ging. Nee, George Costanza, de gezette, kale minkukel die ten faveure van eigen gewin korte metten met alle gangbare sociale regeltjes maakte, stal de show. En laat dat karakter nu net volledig gebaseerd zijn op het leven van Larry David zelf. Hoe krankzinnig het ook klinkt, veel van wat George meemaakte, putte Larry uit zijn eigen ervaring.

Seinfeld II

Kijkers van de eerdere zes seizoenen die werden uitgebracht door de kwalitatieve tv-producent HBO weten het al, Curb your enthusiasm is duidelijk geen Seinfeld II, en pretendeert dat ook niet te zijn. In deze serie volgen we Larry David in zijn dagelijkse bezigheden. Althans, zo lijkt het. Het handycam- en docudrama-achtige camerawerk is debet aan die gedachte, en doet vermoeden dat we hier een reality-com á la The Office zitten te kijken. Een kenmerk dat dit versterkt is het feit dat geen enkele tekst is uitgeschreven, de personages krijgen de verhaallijnen te horen, en wordt geïnstrueerd de gesprekken te improviseren. Een en ander heeft tot gevolg dat de gesprekken nergens geforceerd of ingestudeerd overkomen, en juist vrij natuurlijk. Nadeel is dat dit wel wat doorzettingsvermogen van de toeschouwer kan vragen die gewend is aan hapklare instant-sitcom-pulp. Bovendien zul je dus geen krachtige tekstuele grappen vinden in deze serie, met slim gevonden dubbelzinnige zinnetjes. Curb Your Enthusiasm draait volledig om de absurde verwikkelingen die zowel door de aflevering als door het seizoen lopen, en de slimme manier waarop Larry David (zeker in de eerste vier seizoenen) alle gebeurtenissen aan het eind weer naadloos bij elkaar laat komen.

Seizoen 7

Persoonlijk vond ik seizoen IV het ultieme hoogtepunt dat je simpelweg gezien moet hebben als je ook maar iets hebt met Mel Brooks’ fabelachtige comedy ‘The Producers’. De seizoenen die volgden waren goed, maar de verhaallijnen waren toch enigszins geforceerd en krampachtig gezocht. Nu is er dan seizoen 7, en hoewel een nieuw seizoen van deze intellectuele comedy al genoeg redenen is om wekenlang een week gevoel in mijn onderregionen te bewerkstelligen, is er bovendien de hint van iets dat zowaar op een Seinfeld-reunie lijkt. Seizoen 7 begint waar seizoen 6 ophield. Oftewel, Larry en Cheryl zijn na jaren huwelijk uit elkaar. Na een paar maanden loopt Larry haar weer tegen het lijf, juist wanneer hij een afspraak bij televisiezender NBC heeft. De afspraak is opgezet door zijn manager, Jeff Green (Jeff  Garlin) om nu eindelijk eens NBC duidelijk te gaan maken dat de gevraagde Seinfeld-reunie er nevernooitniet komt. Echter, Cheryl reageert iets te enthousiast wanneer Larry laat vallen dat hij bij NBC moet zijn voor het Seinfeld-ding, en smeekt lichtelijk om een rollletje. Wanhopige Larry, die maar wat graag Cheryl terug wil winnen, ziet zijn kans schoon om haar terug te winnen, en besluit plotsklaps in de vergadering alsnog dat ze de reunie maar eens moesten doen. Het gevolg is dat er diverse afleveringen gewerkt wordt aan de reunie, on- en off-stage, en de gehele Seinfeld-cast in meerdere afleveringen zijn gezicht laat zien (deden ze overigens in eerdere seizoenen ook al, maar nooit allen tegelijk).

Het blijkt een schot in de roos. Na twee middelmatige seizoenen – naar Curb maatstaven, dat is nog altijd Walhalla vergeleken bij Diarrhea en Greg bijvoorbeeld – levert Larry een waar pronkstuk van een seizoen af (al zijn de eerste afleveringen nog een tikje stroef en overdreven gezocht). Het helpt als je een zwak hebt voor Seinfeld, want de leden uit die cast brengen toch net dat beetje extra mee dat dit seizoen van Curb Your Enthusiasm de moeite meer dan waard maakt. Larry is klunzig en onbeholpen als vanouds, maar het is genieten om hem eens aan het werk te zien met George of Kramer. Let’s face it, in eerdere seizoenen was Larry toch ook vooral een verwende rijke Jood die uit verveling zijn dagen sleet door van zijn villa naar dure party’s te dwepen en in sjieke restaurants te eten met filmsterren, te golven en zich in contreien te bewegen die identificatie met de antiheld van de serie eerder verhinderen dan vergemakkelijken. Veel veranderd er wat dat betreft ook weer niet in seizoen 7, maar af en toe is er dan bijvoorbeeld een avondje bingo in zijn vader’s bejaardentehuis, zaken die ik in ieder geval beter me kon voorstellen dan een sjieke fundraiser voor gekwetste dolfijntjes.

Not a reunion show

Ook dit seizoen puilt weer uit van de guest-appearances van filmsterren die aanvoelen dat deze comedy op eenzame hoogte staat in de VS. Ik noem Ben Stiller, Rosie O’Donnell, Christian Slater, of Meg Ryan bijvoorbeeld. Altijd leuk om een bekend gezicht te zien dat iets extras toe weet te voegen aan de show. Bovendien is de keuze om een reunieshow van een succesvolle serie in een nieuwe serie in te voegen volgens mij vrij uniek. En, het pakt wonderwel uitermate goed en overtuigend uit in combinatie met de andere wetmatigheid die ik gemakshalve Larry’s Law noem: ‘Je bent simpelweg altijd de lul als je Larry heet’. Hoe dan ook, Larry is weer ouderwets op zijn element in de tien afleveringen van seizoen 7. En, nog beter nieuws, hij is inmiddels ook al begonnen met het schrijven van seizoen acht. Tot die tijd kun je overigens ook nog even de special checken die vooraf ging aan seizoen 7, met de fijnzinnige titel ‘It’s not a reunion show but it’s the closest you’re gonna get’. Maar ach, wie heeft eigenlijk Seinfeld nog nodig na het hoogwaardige Curb Your Enthusiasm?

avatar geschreven door op 22 april 2010

Reageer

Anti-Spam vraag :