0

Family Guy – Something, something, something, dark side.. (2009)

Wanneer binnen vijf minuten zowel Fox Studios met de broek op de enkels zijn blote harige billen geranseld ziet met een zweep bedoeld voor Wookies, achter pornonaam Carlos Spicy Wiener ene Han Solo schuilgaat, en Sesamstraat’s Cookiemonster Luke Skywalker ontvoert, is er geen twijfel meer mogelijk, het nieuwe seizoen van Family Guy opent zoals beloofd met het vervolg op Blue Harvest: Something, something, something, dark side! Zou het Seth McFarlane en kornuiten lukken de eerdere Star Wars-homage Blue Harvest te toppen?

Carlos Spicy Wiener

Het verhaal laat zich eenvoudig raden. De electriciteit valt weer uit in Huize Griffin op hun avondje beeldbuisgapen. En nadat Stewie het gezin er subtiel op attent maakt dat dat nu wel heel vaak gebeurd (‘What are we in, Irak??’), wordt vaderlief aangekeken of hij niet weer zo’n verhaaltje kan vertellen in de trant van Star Wars. En zo geschiedde, en de befaamde gele credits vliegen binnen luttele minuten over het scherm om eens lekker de aandeelhouders van Fox te beschimpen en ‘Return of the Jedi’ argwanend te parodiëren en kleineren. Niet noodzakelijk in die volgorde. En net als in Lucas’ meest donkere deel van de Star Wars-saga, dreigt Han S.. Carlos Spicy Wiener het gezelschap te verlaten om zijn eigen weg te gaan. Alleen is het in Family Guy na enkele ambigue manoeuvres met zijn Don-Don die het daglicht niet kunnen verdragen. Terwijl Luke zich in zijn visioen vol pedofiele Jedi-meesters dan weer laat overhalen ook zijn eigen koers te kiezen, maar dan richting Yoda in het Dagobah-stelsel om zich daar onder te dompelen in diens trainingsregime waarvoor wordt teruggereisd in de tijd, en wel naar de jaren ’80 Rocky-fitness-trainingsessies. Darth Vader (de fabuleuze Stewie) heeft inmiddels de basis van de rebellen ontdekt en besluit zwangere robotkamelen in te zetten om korte metten met Leia en Luke te maken. Waarschijnlijk is die laatste zin weer zo’n typisch geval van zien = geloven. Enfin, deel V uit de Star Wars-saga wordt in Family Guy-jargon blits in een krap uurtje erdoorheen gejaagd.

Fileren

Het is goed dat al bekend is dat Seth McFarlane en zijn team grote Star Wars-fans zijn , want hoewel de episode weer liefdevol en overtuigend is geanimeerd, fileren ze minutieus de saga’s pijnpuntjes in het verhaal. Wat te denken van twee rebellen die tegen elkaar uitleggen welke strategie ze mogelijk het best gaan volgen (“Laten we in dit heelal waarin we juist alle kanten uitkunnen juist proberen onze transporten tussen twee Empirial cruisers te loodsen’). Het tempo van de aflevering ligt wederom vrij hoog, en de grappen volgen elkaar snel op. En net als in Blue Harvest, worden pijnlijke ontledingen van het Star Wars-script gevolgd door Darth Farts. Knap is ook dat de associatie met de reguliere Family Guy-afleveringen nooit ver weg is en Something, Something dus ook evenzeer als Family Guy voelt als simpelweg een cartoonversie van Star Wars vol flauwigheid. Zo vinden we net als in reguliere Family Guy afleveringen dezelfde kenmerkende fictieve zijsprongetjes die Family Guy haar eigen smoel geeft. En die gekke uitstapjes leidt ons als toeschouwer weer langs ‘reality-tv’-achtige dagboekfragmenten, kazige niets-aan-het-verhaal structureel toevoegende cameos van o.a. James Woods en Tom Selleck, en de viool-recital van het nichtje van R2D2.

Epische spacebattles en robotkamelen

Ook dit keer is de aflevering doordrenkt met Family Guy-personages die de rollen aannemen uit één van de meest epische ruimte-avonturen. Natuurlijk, de belangrijkste karakters zijn ongewijzigd ten opzichte van Blue Harvest en er zijn slechts een handjevol rollen aan toegevoegd, maar die zijn wederom perfect gekozen. Met name Boba Fett is geniaal gekozen, een lichte hint, in de reguliere aflevering is dit ook Peter’s aartsrivaal. De ster van de aflevering blijft onherroepelijk de sluwe Stewie, die de vijand dichter bij huis treft in de vorm van een Mexicaanse huishoudster (zonder twijfel gevolg van budgetoverwegingen vanuit de Empire). Zie maar een grijns te onderdrukken als Darth Vader met een honkbal-knuppel de brievenbus van Leonard Nimoy (Star Trek’s dr. Spock) vernietigt of dat ene fameuze moment waarin hij de kijker waarschuwt: ‘Spoiler alert!’

Troeven is een kunst

Wel moet worden gezegd dat sommige grappen te vaak worden herhaald. Het is een beetje storend om goed in het verhaal te komen als de personages het hele verhaal door regelmatig met de kijker communiceren. Daarbij is het nieuwige van de gimmick af. Zoals gezegd, de meeste rollen zijn reeds verdeeld onder de Family Guy-personages, dus die grap werkt al bij voorbaat niet meer. Ook zijn sommige wendingen volstrekt onnavolgbaar. Wellicht doordat er nog altijd te veel Amerikanismen in het verhaal zijn geslopen, zoals verwijzingen naar de Amerikaanse ANWB, programmas World’s Wildest Police Chases of een reclame die we hier in Europa nooit hebben kunnen zien (Juicy Fruit), en zo zijn er nog veel meer. Gelukkig ligt het tempo vrij hoog, en zijn het er in vergelijking met Blue Harvest al stukken minder (of korter) of juist bekendere referenties uit pop-culture te vinden (zo wordt veelvuldig gerefereerd aan tijdreis-klassieker Back to the Future en diens hoofdpersoon, Michael J. Fox).

Something, somewhat, somehow good?

Of het nu komt door het inkorten van Amerikanismen, het beperken van gekke Family Guy-zijsprongen, of dat Family Guy nauwgezetter de oorspronkelijke film met geslepen scheermessen tegemoet treedt, Something Something Darkside.. voelt iets toegankelijker dan Blue Harvest. Vond je Blue Harvest goed, dan is dit tweede deel ongetwijfeld weer genieten. En zowel liefhebbers als haters van Star Wars komen uitgebreid aan hun trekken in de Family Guy-uitvoering. Maar lach voorzichtig Star Trek fans, na drie films moet McFarlane – die figureerde in twee afleveringen van Enterprise – zich wenden tot een andere franchise om de lachers op zijn hand te krijgen. Hoe dan ook, Family Guy is er weer in geslaagd een frisse wind te laten schijnen over Return of the Jedi. Zul je bijvoorbeeld ooit de Star Wars-saga nog kunnen bekijken zonder te letten op de kleren van Lando Calrissian? Need we say more? May the laughs be with you…

avatar geschreven door op 10 april 2010

Reageer

Anti-Spam vraag :