0
Iron Man : Director of S.H.I.E.L.D. & Haunted
Met de tweede Iron Man film gepland voor 29 april (ohmygawdicantwait) is het perfecte moment aangebroken om de comicversie van Tony Stark wat extra aandacht te geven. Waar de film al bijzonder prettig wegkeek voor een superhelden-origin verhaal, zo zijn er ook goede ontwikkelingen in zijn eigen serie. Het begon al met de al eerder besproken storyline Extremis, die er niet alleen ZIEKELIJK slick uitzag, maar ook nog eens bijzonder goed door Warren Ellis neergepend werd. Tony Stark kreeg een flinke power-boost en het concept ‘een rijke en slimme man in een metalen outfit’ werd op een interessante manier gemoderniseerd. Maar daar hield het niet op. Nu de Civil War is afgelopen heeft Stark zelfs een kick-ass promotie gemaakt, maar zijn nieuwe verantwoordelijkheden gaan nog een hoop problemen met zich meebrengen…
De keuze om Tony Stark de nieuwe directeur van de organisatie S.H.I.E.L.D. te maken was vrij geniaal. Het voelt als een logische stap voor het personage dat altijd al een vooruitdenkende visionair is geweest. En is het zo’n groot verschil om als hoofd van een internationaal zakenimperium over te gaan tot hoofd van een internationale peace keeping task force? Nou ja… ja. Dat scheelt nogal. Zeker als dit gecombineerd moet worden met je tijdrovende plannen om het hele superheldenconcept te institutionaliseren.
De twee trades ‘Director of S.H.I.E.L.D.’ en ‘Haunted’ vormen samen één storyline, eentje waar je niet al te veel voorkennis bij nodig hebt maar waar het wel ontzettend helpt om Extremis te hebben gelezen. Een aantal belangrijke personages en concepten uit die verhaallijn komen hier terug, wat voor mij als continuïteits-nerd bijzonder prettig was.
In de eerste trade wordt een verontrustend patroon duidelijk; iemand levert peperdure en geavanceerde bio-technologie aan allerlei kleine terroristische groeperingen. Tony heeft het er als S.H.I.E.L.D. directeur maar druk mee, maar dankzij de toevoeging van Stark technologie is de organisatie een stuk efficiënter geworden. Dan nog lijkt het of er een plan is om de aandacht af te leiden van iets heftigs dat achter de schermen wordt voorbereid. Een plan dat direct inhaakt op het Extremis project en leidt tot een bizarre biologische aanval op de Helicarrier. Als extra toevoeging zijn er op het eind nog twee old school comics in deze bundeling opgenomen, een waarin Nick Fury bij S.H.I.E.L.D. wordt ingelijfd mede dankzij Tony Stark, en een verhaaltje waarin deze twee gasten weer samenwerken om een cheesy robot te verslaan. Als bonus zijn er nog wat extra artikelen opgenomen over het creatieve team, en de geschiedenis van zowel Iron Man als S.H.I.E.L.D.
Maar afijn, terug naar de kern. In de tweede trade ‘Haunted’ lijkt Tony te lijden onder persoonlijke verliezen, schuldgevoelens en vreemde visioenen. Er is een creepy moordmysterie, de hoofd villain is druk bezig met zijn evil plannetjes voor Extremis en Stark krijgt een hoop problemen vanuit de politieke arena. Mooi hoe het mensen gaat opvallen dat het Iron Man pak steeds langere periodes achter elkaar aanblijft. Verbergt Stark zich achter een masker? Juicy details die een interessant verhaal nog fijner maken. Helaas wordt de vraag ‘hoe hard meurt zo’n pak nadat Stark er dagen in heeft gezeten?’ niet bevredigend beantwoord. Misschien ben ik dan ook wel de enige die zich dat afvraagt.
Wat al snel opvalt is hoe grounded de twee trades voelen. Er is een zekere mate van realisme aanwezig, en de comic voelt niet kinderachtig of cheesy. Het tekenwerk van Roberto de la Torre helpt hier aan mee, er zijn geen overdreven spierbundels of onmogelijk sexy dames. La Torre doet op zich wel hetzelfde trucje als Mike Deodato Jr in zijn werk aan de Thunderbolts serie; Dum Dum Dugan lijkt hier óók al gebaseerd te zijn op Tommy Lee Jones, en de Extremis ontwikkelaar Maya Hansen heeft verdacht veel weg van Jennifer Connelly. Het lijnwerk is soms wat ruw en geeft de comic een wat minder slick gevoel, wat prima past bij het materiaal. Het gebruikte kleurenpalet is lekker ingetogen, en geeft de heftigste momenten een wat grimmige sfeer.
Maar het schrijfwerk van de vader-en-zoon combinatie Daniel en Charlie Knauf is zeker te weten de grootste positieve factor. Het verhaal dat begon in Extremis wordt hier mooi voortgezet, en daar komt ook nog eens de aanwezigheid van de klassieke Iron Man villain The Mandarin bij kijken, naar wie in de eerste film al subtiel gehint werd. De modernere versie van meneer Mandarin ging er bij mij prima in. Het feit dat zijn magische power-ringen met zijn ruggegraat versmolten zijn maakt hem ook nog eens een stukje extra badass. Deze variant mag wat mij betreft zo op het bioscoopdoek verschijnen. Misschien in de 3e film?
Verwacht overigens niet al te veel shiny spektakel en over the top superhelden-fun. De actie is eerder wanhopig dan heldhaftig, en het verhaal heeft wel wat thriller-achtigs. De ietwat duistere insteek kon ik zeker waarderen en het is prettig om te zien dat Iron Man als personage serieus wordt behandeld.
Kun je niet wachten op de tweede film? Lees Extremis nog eens door, werp een blik op Civil War als je kunt, en krijg dan je Iron Man fix in deze twee bijzonder geslaagde comics.
geschreven door Bartelen op 20 april 2010
