0
GLC: To Be a Lantern & The Dark Side of Green
Het universum is net als een baby die heeft leren kruipen, of een multiplayer potje Starcraft; als je even niet oplet kan er vanalles misgaan. Wat je nodig hebt om opkomende problemen de misvormde kop in te drukken, als we DC comics mogen geloven, is de Green Lantern Corps. Bestaande uit levensvormen uit elke sector van het universum vormt deze groep een gevarieerde collectie met rechtshandhavers, ieder met een power ring als voornaamste wapen. Het concept maakte al een grote indruk na de reboot-miniserie Recharge, en het is dan ook helemaal terecht dat men hier een op zichzelf staande serie van gemaakt heeft.
To Be a Lantern verzamelt de eerste 6 issues van de serie Green Lantern Corps, geschreven door Dave Gibbons. Het is een tijd na de gebeurtenissen in het grote DC crossover event Final Crisis, en we zijn maar liefst een jaar verder geskipped sinds de vorige keer dat we de Corps in actie zagen. Nu is hoofdpersoon Guy Gardner net verlost van zijn jaar-lange huisarrest inclusief ‘Prime Duty’, het bewaken van de aan het eind van Final Crisis gevangen genomen supereikel Superboy Prime.
Als de Lantern-partner van corpslid Natu onder mysterieuze omstandigheden vermoord wordt, zal Gardner opgezadeld worden met het bijbehorende onderzoek. Dit eerste verhaal, wat 3 nummers van de eerste trade verzameling in beslag neemt, is gewoon dik prima. Actie, beetje mysterie, en het tekenwerk van Patrick Gleason is heerlijk om te zien. Beetje rauw, met veel kleine details, en een hoop fijne felle kleuren om te compenseren voor de (sfeervol) donkere panels.
Maar dan.. oei oei. Bij de rest van de To Be a Lantern verhalen hoef je het voor ‘t tekenwerk niet te doen. Dave Gibbons himself heeft dit namelijk voor zijn rekening genomen met een matig eindresultaat. Ik voel me zo oppervlakkig door te zeggen dat ondermaats tekenwerk me uit het verhaal haalt, maar… serieus, ondermaats tekenwerk haalt me uit het verhaal. Ik begin panels over te slaan, lees dialoog maar half, en hoop steeds dat een betere tekenaar later de toorts weer overneemt.
Nu helpt het niet dat er 2 nummers gaan over Guy Garder’s shore leave waar hij zonder toegang tot z’n power ring door een wraaklustige barbaar wordt achternagezeten, met een subplot over de hagedisachtige Isamot Kol die moet kiezen tussen zijn biologische noodzaak een partner te vinden of de noodzaak om zijn Lantern-buddy te helpen in een crisissituatie. Meh. Het is het allemaal nét niet.
Het laatste nummer in deze verzameling introduceert wat zaken die later nog terug zullen komen, zoals de levende stad Ranx en een zeer jong ogend lid van een groep die zich de Children of the White Lobe noemt, waarvan de leden psychokinetische powers hebben en zichzelf kunnen opblazen. Ook hier met tekenwerk van Gibbons, en een potentie hebbend verhaal wordt zo opnieuw van z’n kracht ontdaan. Ergens lullig, want aan de ene kant zou ik het lezen van deze comic willen afraden, aan de andere kant worden hier een paar dingen in gang gezet die zorgen voor een grotere pay-off bij het lezen van de waanzinnig fijne dingen die nog gaan komen. Maar goed, voornamelijk interessant voor completisten dus.
The Dark Side of Green, de trade die hier op volgt, begint meteen waanzinnig prikkelend. Patrick Gleason staat wat de illustraties betreft weer aan het roer en alles is weer goed in de wereld. Maar er is meer positiefs aan de hand. Al vanaf de eerste pagina wordt duidelijk dat er goede meuk op het programma staat.
Als nieuwe lezer zul je hier kennis maken met de Dominators, een groep creepy aliens met een gebit waar de gemiddelde Ferengi jaloers op zou zijn. Een van hen heeft een vreemd stuk asteroïde ontdekt wat biologische levensvormen een flinke boost kan geven, en wil dit gebruiken om wraak te nemen op de bewoners van een specifieke planeet die in het verleden de Dominators tegen hebben gewerkt. Hm, 3x raden welke wereld dat zal zijn…
Tegelijkertijd wordt Guy Gardner er samen met de vlinderachtige dame R’amey Holl op uit gestuurd om een boodschap af te geven bij een op een ijsplaneet ondergedoken shapeshifter. Na wat initiële moeilijkheden met contact leggen worden Guy en R’amey uiteindelijk ingelijfd bij een black ops-achtige afdeling die The Corpse heet voor een missie die het daglicht niet kan verdragen. Hell yeah! Dit is al stukken vetter dan wat er in de vorige trade gebeurde, en we zijn niet eens 24 pagina’s gevorderd! Dit verhaal heeft waanzinnige actie, heftige cliffhangermomenten, hele fijne designs en intimiderende tegenstanders. Hier doen we het allemaal voor.
In de latere nummers van deze trade blijkt er iets mis te zijn met bepaalde Green Lanterns. Leden worden vermoord op het hoofdkwartier te Oa, en de normaal zo eervolle drill instructor Kilowog lijkt een stuk agressiever te zijn geworden. Als Guy wordt verdacht van de moorden is hij gedwongen de echte dader op te sporen. Er blijkt een connectie te zijn met de Lantern-planeet Mogo, die normaal fungeert als oversized psychiater voor de Corps maar nu van binnenuit gecorrumpeerd lijkt te zijn. Een fijne showdown op Mogo volgt, met een explosief eind.
Uiteindelijk weer een compleet prima verhaal met spektakel, actie, en kleine momenten die elk personage weer wat interessanter maken. Niet te missen dus!
Iets dat trouwens opvalt in The Dark Side of Green; situaties zijn flink bloederiger geworden. De makers schuwen de brutere actie niet (meer), en het was de eerste keer in al mijn tot dan toe gelezen Green Lantern gerelateerde comics dat de toon écht een stuk grimmiger werd.
En daar houdt het niet op! Alles wat voorheen gebeurde is eigenlijk nog maar een voorproefje geweest. The gloves are coming off, en we gaan de volgende Green Lantern review dan ook kei- en keihard door de rollercoaster ride die de Sinestro Corps War heet. Zorg dat je er bij bent!
BONUS ‘BADASS MOMENT’ SHOT!!
(uit The Dark Side of Green)
geschreven door Bartelen op 19 mei 2010
