0

Iron Man 2 (2010)

Het is een bijzonder goede periode om een comic geek te zijn. Verfilming na verfilming wordt aangekondigd en het niveau van de meeste producties ligt de laatste jaren lekker hoog. Het begon wat mij betreft goed en wel met Marvel’s eerste in-house productie; Iron Man. Eindelijk een film waarvan de actie goed te volgen is, het verhaal niet beledigend simpel blijkt (en zowaar humor heeft!) en de cast vol zit met classy types die ook nog eens perfect zijn voor hun rollen. Een bijzonder lang lijkende twee jaar later draait het tweede uitstapje van Tony Stark En Zijn Robopak eindelijk in de bios. En hij is op zich wel ok. Maarrrr.. met een paar haken en ogen.

Een goede sequel moet toch wel aan een paar dingen voldoen wat mij betreft. De dreiging moet groter, de personages die we al kennen mogen met complexere conflicten te maken krijgen, en het liefst worden er nieuwe dingen geïntroduceerd die de setting een stukje verder ontwikkelen. Of verwacht ik te veel? I hope not. Maar goed, in Iron Man 2 hoeft er geen tijd meer besteed te worden aan het origineverhaal, en is het voor Tony Stark ook niet meer nodig om zich over zijn geheime identiteit druk te maken. Heel de wereld weet dat hij Iron Man is, en al die aandacht vindt de man wel prima. Toch zijn er wat problemen; de arc reactor in z’n borst blijkt niet goed voor Tony’s gezondheid, het leger wil maar al te graag het pak als wapen gaan inzetten, en de Russische Ivan Vanko (Mickey Rourke) werkt aan zijn eigen outfit om alles waar de naam Stark voor staat te verwoesten.

Het eerste half uur is echt helemaal dik prima. Downey Jr. spat weer van het scherm als de arrogante en gevatte Stark, als grote verrassing was daar Sam Rockwell als de sleazy wapenproducent Justin Hammer, en er is vast een wetenschappelijke formule die aantoont dat Mickey Rourke elke film een stukje vetter maakt met zijn aanwezigheid. Het hoogtepunt is een showdown in Monaco, waarin Rourke zichzelf voor het eerst openbaart aan de wereld in een spectaculaire confrontatie en het gloeiend hete metaal je om de oren vliegt. Klinkt allemaal vet, right? Toch gaat het een klein beetje mis hierna.

Het grootste probleem? Een rustig midden. Er ontbreekt een drijvende kracht voor Tony die druk op de ketel zet, want alle baddies zijn op dit punt in het geheim bezig met hun plannetjes. Stark zwalkt een klein beetje rond, zonder een interessant doel. Ik had gehoopt dat het alcoholisme wat in de comic vrij belangrijk was nu ook een rol zou gaan spelen, maar dat gebeurt nog niet echt. Er zijn wel wat kleine ontwikkelingen, zoals maatje Rhodey (goed neergezet door de opnieuw gecaste Don Cheadle) die keihard tegen Stark in gaat, en Tony die research van zijn vader (perfect gespeeld door John Slattery uit Mad Men) gebruikt om zichzelf te helpen, maar het maakt allemaal niet zo veel impact. Problemen die er zijn worden over het algemeen iets te gemakkelijk opgelost, en zodoende voelen bepaalde activiteiten niet echt heldhaftig.

Er zijn zeker wel fijne elementen, begrijp me niet verkeerd. De humor is gevat en maakt alles wat luchtig. Samuel L. Jackson komt langs als charismatische Nick Fury, en Scarlett Johansson is fine as always als een SHIELD agente wiens codenaam (Black Widow) gek genoeg nergens wordt genoemd. Oh, en de soundtrack is trouwens best lekker! AC/DC, The Clash, Daft Punk’s Robot Rock? Yeah baby!
De special effects zijn dik in orde. De metalen outfits blijven tegelijk cool en geloofwaardig. Rhodes krijgt nu ook echt zijn eigen pakkie en verandert in War Machine (gek genoeg doet zijn ongeverfde armor me erg aan Ultron denken). Stark gebruikt een interactieve 3D interface die elke tech geek zal doen watertanden. Als Rourke opduikt in zijn eigen constructie met energiezwepen steelt hij de show; de vonken vliegen er letterlijk vanaf en wat mij betreft had hij nog wel vaker in actie mogen komen. Oh ja, en over actie gesproken; wanneer het eenmaal losbreekt dan knalt het ook lekker weg. Explosies, lasers, kogels, repulsor beams… daddy likes. Soms wat chaotisch en snel, maar de adrenalineboost is er zeker. Scarlett overtuigt ook als badass spy girl; ze heeft echt wel de moves die ik bij haar personage Black Widow had voorgesteld, ook al zijn haar tegenstanders hier niet al te indrukwekkend. Graag zie ik haar in actie tegen een échte dreiging, iets voor film 3? Als ze die catsuit maar blijft houden. Wraw.

Als de credits eenmaal voorbij zijn krijgen we nog een fan-tas-tische teaser met betrekking tot Marvel’s volgende comicverfilming. Dit moment was zó waanzinnig fijn, al zal de casual comicfan misschien zijn schouders ophalen bij de glorieuze introductie van de ha- nee, wacht. Ik wil ‘m niet weggeven. Laten we het er op houden dat de grijns op mijn misvormde bakkes zó groot werd dat deze vanuit de ruimte te zien was.

Ook al is Iron Man 2 niet op alle fronten een overdonderend succes, dan nog is het een degelijke actie-popcorn-comic film die actie, humor en een fijne cast combineert in een helaas ietwat forgettable metalen pakketje.

avatar geschreven door op 2 mei 2010

Reageer

Anti-Spam vraag :