0
Nightmare on Elm Street (2010)
Hij bestaat echt. Elm street . Vreemd dat in een land zo bijgelovig dat er geen hotel met een dertiende verdieping te vinden valt, wél doodleuk een Elm Street op diverse plaatsen het stratenplan siert. Weten ze dan niet dat het daar tamelijk onrustig slapen is? Om het ingekakte Amerika daar nog eens aan te herinneren, werd onlangs door de studiobonzen besloten dat het goed zou zijn Freddy Krueger aan een make-over te onderwerpen.
Het decennium van Reagan, Thatcher, en Krueger
Deel één dateert immers al uit 1984, en was zo succesvol dat een lange reeks horrorslashers werd gemaakt, met wisselend succes. Toen de rek daar na een deel of zes, zeven even erg uit leek als Anna Nicole Smith’s sex-appeal nadat de plastische onderdelen er in koor afvielen, grepen de regisseurs zelfs nog even wanhopig naar gezochte concepten als Freddy vs Jason (ja, die andere horror-icoon) of Wes Craven’s New Nightmare, waarin Freddy de filmcrew plaagde die aan een nieuwe Nightmare film werkte. Deze laatst bleek overigens een fijne originele insteek die een verrassende horrorfilm opleverde. Daarna leek Freddy zelf in een diepe slaap te zijn verzonken. En nu, in het Decennium van de Reboot, kan alles weer. Moet alles weer. Opnieuw, that is. Remake dus. Michael Bay – rustig, blijf ademhalen, ik garandeer je dat er geen explosies of upskirts van Megan Fox volgen in deze review – stopte er zijn centjes in en Sam Bayer, bekend van zijn klassieke, fenomenale ehm… videoclipjes voor Nirvana, Green Day en the Strokes – was de obvious ..ahem.. keuze voor een slasherprent waarmee Krueger bij een nieuwe generatie de nachtrust mag verstoren.
Storyboard
Het verhaal begint in een afgebladderd eetcafé, de Springwood Diner, waar een klant in slaap valt en kennis maakt met Freddy Krueger (Jackie Earle Haley, die eerder al overtuigde als Rorschach ). Zijn vriendin is de enige ooggetuige, en raakt hevig overstuur van deze ontmoeting. Haar (andere) ex-vriendje Kris ontdekt al snel dat hij niet zomaar een nerd met een Wolverine-obsessie is (hey, daar is helemaal-niets-mis-mee!!!), en dat er meerdere klasgenootjes lijden aan het mysterieuze en dodelijke Fredditis, en er worden wat krachten gebundeld om erachter te komen wat er aan de hand is. Een race tegen de tijd, want de nageltjes van Freddy blijven ondertussen ook niet stil afwachten in zijn wraakzuchtige kruistocht. En ja, Nightmare on Elm Street 2010 oogt modern. De kid-detectives die vechten tegen de deadline (hetzij Freddy, hetzij lethale slaapdeprivatie) voelt erg ‘ Jack Bauer’-ish . De truttige jaren ‘ 80 cheerleaders en de basketbal-jack-dragende-scholiertjes zijn geheel vervangen door dwarrelende emo-jankers en gothic wannabe’s. En om de actualiteitswaarde extra te benadrukken, wordt er vet vaak ge-sms’t, achter computers ge-google’d en met iPod’s geslingerd. Toch is de insteek van Bayer, een nieuwe én engere Nightmare, maar ten dele geslaagd.
Enger, duisterder, en emo!
Allereerst zou er voor de dromenwereld van Freddy uitgebreid geput gaan worden uit de mogelijkheden die de CGI biedt. Maar liefst 35 miljoen kostte de film dan ook. En ja, er zitten best een paar coole effecten in. En toch, de 500 gallons nepbloed die er door het slechts 2 miljoen kostende origineel vloeiden, zagen er tóch overtuigender uit. Daarbij verwacht je als kijker iets extras in de dromenwereld, en ook daar wordt weinig aan toegevoegd in de nieuwe versie. Gemiste kans. Ja, de film is donkerder, maar een flinke toename van schaduwen en donkere hallen maken een film, zo blijkt maar weer, niet per definitie enger. Overigens is het wel knap hoe de regisseur alle grote gebeurtenissen uit het origineel heeft gepakt, ze af en toe door elkaar heeft gehusseld, en toch op een vergelijkbaar verhaal uitkomt dat nauw de verhaallijn van het origineel volgt. Wat ook meteen weer het manco van de remake is.
Opvolgen van een mijlpaal
Want inmiddels weet iedereen het verhaal, en dus het volledig scenario van deze film, en daar helpen de matige schrikmomenten niet meer aan. Het heeft iets als kijken naar een voetbalwedstrijd waarvan iemand je zojuist de uitslag heeft verraden. Aan het eind volgen dan nog een paar verrassingen (ehm.. vergelijk het maar met een ballenmeisje dat onverwacht het veld oprent), maar die komen dan te laat om de film alsnog te redden. Het is ook niet makkelijk een remake te maken van een grote klassieker in het genre.Wat gaat er dan mis? Allereerst had het origineel enkele krachtige wapenfeiten: a) de ontdekking van Johnny Depp, b) Robert Englund, c) humor. Goed, zonder Depp valt te leven, maar het ontbreken van Englund is even wennen. Toch doet Haley het niet slecht, maar Englund is inmiddels zo onlosmakelijk met het personage verbonden dat het nog wel 1-2 films duurt, eer de fans om zijn. Ook doordat de nieuwe Freddy er zonodig ‘ enger’ uit moest zien en er ‘want-je-weet-toch-meer-is-beter’ nóg een paar extra brandwondjes tegenaan gegrimeerd werden waardoor hij eruitziet als een gesmolten laaf. Verder is Freddy minder psychotisch dan zijn voorganger. Op een enkele oneliner na, snijdt hij doelgericht zijn slachtoffers tot shoarmareepjes. De luchtigheid en humor die de Elm Street-saga de status aparte binnen het horrorgenre bezorgde, is grotendeels verdwenen. Ineens is het een ‘ serieuze’ horrorfilm zonder fenomenale absurde wendingen. Geen krioelende tongen uit telefoons, geen armen als octopussen, slechts een doelgerichte seriemoordenaar met een handschoen, die in een dromenwereld zetelt. Elke nare, verwrongen twist is weggepoetst. Zo oogt de film wel visueel duister, maar is dat conceptueel verre van.
Zien?
Heb je nooit een Nightmare on Elm Street gezien, dan is de remake vast nog best aardig. Koester je warme herinneringen aan het misschien visueel gedateerde maar conceptueel onovertroffen origineel, verwacht er dan niet te veel van. Maar goed, geen zorg, er komen op zijn minst nog twee delen. En met de nieuwe insteek en een minder speelse Freddy valt best een goede horrorslasher te maken, dus wie weet slaagt de nieuwe Freddy er wel in om, in tegenstelling tot zijn voorganger – met een sequel ditmaal wel het aanvankelijke succes van deel 1 te overtreffen.
geschreven door Doctor Clavin op 11 mei 2010
