0

Johnny Cash / Patrick Carr – The Autobiography

Het zal de gemiddelde lezer niet ontgaan zijn dat er op de redactieburelen hier nogal wat Johnny Cashadepten rondlopen. Tijd om eens wat meer over de man te lezen. Nou schreef Cash gelukkig een paar autobiografieen, dus dat komt dik in orde. In zijn eerste kon hij naar eigen zeggen niet alles kwijt, en dus ging in aangenaam afgeprijsde paperback vorm Johnny Cash – The Autobiography onlangs mee in de reistas. Zelfs in het Engels. Op naar Jackson!

Van Jamaica tot Arkansas

En die reis, dat beviel goed. Zelfs het gevreesde Engels vormde geen enkele obstructie om de boodschappen van de dan 65-jarige Johnny Cash te begrijpen. De man mag dan een begenadigd popmuzikant zijn (al ziet hij zichzelf meer als ‘ traditionele country’ ), hij kwakt gelukkig geen prozaisch gezochte en bijgevolg onleesbaar gefroemel op papier. Of het nu de verdienste is van semi-ghostwriter Patrick Carr of de eenvoud van de man zelve, Cash the autobiography leest als de stoomtrein die Folsom binnendendert in zijn songs. Niet alleen in zijn songs blijkt Cash een groot verhalenverteller, ook in deze biografie nemen we plaats op de rustieke veranda van Cinnamon Hill te Jamaica, Cash’ s buitenhuisje. Waar hij vanuit zijn luie schommelstoel ons stervelingen vertelt hoe het is om met de roem om te moeten gaan. Wat zijn vrouw June Carter voor hem betekent en wat in haar ogen het verschil is tussen enerzijds ‘John’ en anderszijds ‘Cash’. Hoe zwaar het toeren is, waarom hij met sommige mensen uit het verleden heeft gebroken en wiens vriendschap het graf zal overstijgen. En wat in hemelsnaam het verhaal is achter onderstaand stukje cinematografisch genot.

Amfetamine, gospel, en de trein

De eenvoudige schrijfstijl houdt je van begin tot eind aan de paginas vast. Of Cash nu je iets toefluistert over zijn amfetamine-gebruik, zijn innige relatie met God of waarom hij in godsnaam gospelalbums opnam,  tot hoe hij zijn conceptalbum over de spoorwegen (Ride This Train) als zijn grootste meesterwerk beschouwt, je blijft aan zijn lippen gekluisterd. De hoofdstukken zijn lekker compact gehouden, en rijkelijk gelardeerd met anecdotes. Dat hij bijvoorbeeld een dan nog onsuccesvolle Roy Orbison aanraadt om eens met een lage stem te gaan zingen en zijn naam te wijzigen, als hij ooit succes wil. Ook Cash zit er wel eens naast (maar dat had je na bovenstaand clipje al door). Wat dit boek zo levendig houdt, is dat het geen autobiografie is waarin objectief droogjes wordt opgesomd wie waar precies is geweest en wat heeft gedaan, maar dat Cash juist een inkijkje in zijn ziel geeft, alsook zijn visie op gebeurtenissen uit zijn 40-jarige carriere . Dat zorgt er ook voor dat het verhaal verre van chronologisch wordt verteld en Cash regelmatig grote stappen in de tijd aflegt tussen alineas.

Man in white

Toegegeven, heb je je ooit al eens in the Man In Black verdiept, dan weet je de grote lijnen wat betreft het fenomeen Johnny Cash wel. Heb je Walk the Line gezien, dan ben je ook al een heel eind. Maar dan nog biedt dit boek ongenadig veel vermakelijke feitjes en weetjes rondom de man die ooit ook de titel Man in White probeerde te claimen in zijn gospeltijd. Uit alles spreekt in ieder geval een tevreden mens, die de grootste popzangers op aarde tot zijn vrienden mocht rekenen en door Amerikaanse presidenten, van Nixon tot Clinton, grif omarmd werd. Maar ook een Johnny Cash die opmerkelijk eerlijk en openhartig spreekt over zijn relatie met god, en zijn weerbarstige verstandhouding met drugs en drank. Of dat hij nog altijd trots is op zelfs de meer luchtige nummers uit zijn imposante oeuvre, zoals onderstaande.

Terug op de veranda

En terwijl Cash nog wat op de veranda keuvelt over zijn jeugd en de impact van katoenplukken op zijn werk, gaat de zon onder op de veranda. In de verte horen we de trein. Cash lacht berustend: ‘Als je snel bent, kun je er nog opspringen naar Jackson.’ Ik blijf zitten. Luisterend naar de troubadour die het allemaal zag en meemaakte. Aanrader.

avatar geschreven door op 26 juli 2010

Reageer

Anti-Spam vraag :