0

Listen Up! The Official 2010 FIFA World Cup Album

Zelfs de grootste dork zal het niet ontgaan zijn, er is ‘voetbal’ aan de gang. Iets met een bal, zweet, en een hoop prullaria in vrolijke kleuren. Niet meteen wegklikken, het WK brengt namelijk niet alleen hits and misses op het veld, maar ook daarbuiten, jawel, voetbal-liederen. En sommige daarvan zijn best de moeite waard. Elk land heeft zo zijn eigen traditie. Nederland heeft smartlappen en Johan Vlemmix, Ierland schakelde ooit U2 in, en Duitsland strikte eens the Village People (no pun intended… ahem). In Engeland is de traditie het meest vergevorderd, waar artiesten als Happy Mondays, New Order of the Spice Girls de songs opnemen. Helaas is daar voor het eerst sinds 1966 (!) geen officieel WK-lied omdat trainer Capello er geen tijd aan wilde verspillen. Na de uitschakeling van Engeland zal daar waarschijnlijk nog niet het laatste woord over gesproken zijn, zeker niet aangezien youtube onmiddellijk vol ‘onofficiële’ WK-nummers kwam te staan. Mijn favoriet? Die is uiteraard van comedygenie Rik Mayall, met een bondcoach waarbij vergeleken Louis van Gaal een zacht kuikentje zou lijken:

YouTube voorvertoningsafbeelding

Show me the money!

Gelukkig is er altijd nog de FIFA, die het album Listen Up! The Official 2010 FIFA World Cup Album in de schappen mikte. En onmiddellijk was een rel geboren met het officiële WK-nummer Waka Waka. Waarom zong de Colombiaanse Shakira het? Waarom een liedje van een Kameroenese groep? Waarom in het Kameroenese Beti-dialect, en niet in het Zulu of Xhosa? Om de rel te sussen, moest er voor de overige nummers samengewerkt worden met Zuid-Afrikaanse partijen, zal de FIFA gedacht hebben. Toch schitteren in de drie singles enkel bekende namen. Zoals in de bombastische R&B van Sign of the Victory waar een aalgladde R. Kelly bleekjes wordt bijgestaan door achtergrondkoor Soweto Spiritual Singers. Op het album wordt de ruimte verder gevuld door overgeproduceerde discostampers. Niet verwonderlijk, want in Zuid-Afrika is kwaito bijzonder populair, een muziekgenre dat bestaat uit tenenkrommend foute disco. Toch is het grappig om rapper Wyclef Jean zich te horen vergrijpen aan Ke Nako, een protestlied dat ‘het is tijd’ betekent en tijdens de presidentiële campagne van Nelson Mandela gebruikt werd. Enig lichtpuntje is de swingende wereldmuziekversie van Curtis Mayfields funkhit Move on up door Anqelique Kidjo en John Legend.

Show me more money!

Nergens bereikt het album grote hoogtes. Het commercieel oogpunt domineert zonder creatieve visie. Daarbij werd uitgegaan van een vanzelfsprekend kassucces dankzij het strikken van Shakira. Na de WK-finale op 11 juli vindt ter afsluiting een concert plaats met alle artiesten op dit album. Hopelijk is Mandela, die eerder om tragische redenen niet bij de openingswedstrijd was, dan in staat zijn gastbijdrage aan Siphiwo’s Message of Hope te vertolken. Een hoop op een overtuigender album volgende keer. Ke Nako!

YouTube voorvertoningsafbeelding

avatar geschreven door op 4 juli 2010

Reageer

Anti-Spam vraag :