0
The League Of Extraordinary Gentlemen – Volume 1
Ook al zou ik het niet moeten doen in dit economische klimaat, dan nog kan ik het niet laten om regelmatig comics aan te schaffen. Mijn nieuwe aanwinsten komen meestal op een grote stapel te liggen waar ik vervolgens met plezier doorheen ga werken. Om de een of andere reden bleef er steeds één comic over waar ik maar niet voor ging zitten, en die zodoende bij de volgende kruiwagenlading nieuwe aangeschafte zut weer onderop eindigde. Het ging hier om de eerste bundeling van de serie The League of Extraordinary Gentlemen. Nu, máánden na die initiële aankoop, ben ik er eindelijk aan toegekomen en schop ik mezelf dat ik zo lang met dit hele fijne werkje heb gewacht.
De naam komt je misschien wel bekend voor; deze comic is dan ook verfilmd in 2003 met een bijzonder matig resultaat als ik mede reviewer Egregius mag geloven. Misschien zorgde die negatieve associatie bij de naam er wel voor dat ik het lezen maar uit bleef stellen. En dat terwijl deze geschreven is door niemand minder dan Alan Moore, de man achter Watchmen!
Het gegeven achter the League is even geniaal als vermakelijk. Een mysterieuze opdrachtgever recruteert tegen het eind van de 19e eeuw een groep met rare snuiters om gevoelige klussen te klaren voor British Intelligence. Kapitein Nemo en zijn Nautilus onderzeeër uit Jule Verne’s oeuvre. Doctor Jekyll die bij teveel emotionele turbulentie verandert in de beestachtige Hyde. Hawley Griffin, oftewel The Invisible Man, hier een heerlijk schofterige gluiperd. Allan Quartermain, waarvan ik recent pas ontdekte dat hij de hoofdpersoon is uit (het nooit echt gelezen) King Solomon’s Mines. En als laatste is daar Wilhelmina Murray uit Bram Stoker’s Dracula en allround koele kikker. Een prima mix van botsende persoonlijkheden die stuk voor stuk best netjes worden neergepend.
Deze comic is een schatkist aan referenties en knipogen naar de klassieke 19-eeuwse literatuur, maar is geen pretentieuze in-joke die alleen échte boekenfreaks kunnen waarderen. Mijn kennis van de personages en de werkjes waar zij oorspronkelijk in voorkwamen is relatief beperkt en zodoende had ik wel het idee sommige verwijzingen te missen, maar het belemmert nergens je leesplezier of de flow van het verhaal.
The League bouwt met een rustig tempo maar wel op een logische manier op; een voor een wordt het clubje aangevuld met nóg zo’n kleurrijke pipo terwijl wordt afgereisd naar Caïro, Parijs en uiteindelijk Londen. Hier is namelijk de geniepige Fu Manchu bezig met het bouwen van een wapen dat hem controle over de stad en zelfs het hele land kan geven. De mysterieuze man die verantwoordelijk is voor het ontstaan van de League heeft alleen ook eigen plannetjes voor datzelfde wapen…
De comic heeft een vermakelijke charme, deels geholpen door het goed getroffen dialoog en de wat klassiek aandoende tekenstijl van Kevin O’Neill waarbij er veel fijne details in de pagina’s verstopt zijn. Zo bestaat de verlichting op kapitein Nemo’s onderzeeër deels uit kommen met fluorescente vissen, tee-hee. De visuals zijn soms wel even wennen; proporties van bepaalde personages lijken wat extreem, het lijnwerk is soms wat slordig en niet alle gezichtsuitdrukkingen zijn even geslaagd, maar je kunt je afvragen hoe goed een ‘modernere’ tekenstijl zou werken bij dit materiaal.
Het verhaal zelf is niet direct wereldschokkend, al zijn er een paar hele leuke onthullingen, is er een fijne showdown op het eind en is het geheel ook allemaal niet te braafjes. Zo blijkt de Invisible Man zich nogal, erm, tegoed te doen aan de jongedames op een kostschool die denken dat ze door een Hogere Kracht ‘bezocht’ worden. De voorgevel van dit gebouw bestaat uit een grote hand die leunt tegen twee koepels die samen verdacht veel op het achterwerk van een dame lijken. Tegelijk bijzonder fout en hilarisch, al passen de overige humoristisch bedoelde visuele gags iets beter in het tijdsbeeld. Daarover gesproken krijg je als lezer wel goed het idee dat Moore zich goed heeft ingelezen in de tijdsperiode en de manier van spreken. Leuk ook hoe de tekstvakken aan het eind van elk issue die geweldige retro sfeer uitademen, met invullingen als “In the next number of our picture periodical there are further scenes to divert and astonish, including episodes of a bawdy nature that our lady readers, being of a more delicate sensibility, may wish to avoid”.
De eerste trade van The League Of Extraordinary Gentlemen is een aanrader voor mensen met een hunkering naar een (deels steampunk-ish) avontuur in een klassieke omgeving. De cast is leuk, de setting bruist van de mogelijkheden, het bonusmateriaal dat zich achterin bevindt (inclusief een door Moore neergepend Quatermain verhaal) is dik prima. Volume 1 eindigt met een gigantisch fijne opzet voor het tweede deel, waarin blijkt dat het hele War of the Worlds concept misschien niet zo fictief is als we dachten. Dit tweede volume zit in mijn meest recente lading met bestelde comics, hopen dat ik dit keer niet meer zo lang wacht met het lezen ervan…
geschreven door Bartelen op 18 juli 2010
