0
Diary of a Wimpy Kid (2010)
I’ll be famous one day, but for now I’m stuck in middle school with a bunch of morons. Het motto van Greg is de mislukte cartoonist Jeff Kinney op het lijf geschreven. Hij besluit op een dag dan maar kinderboeken te gaan schrijven, waarin de fictieve tiener Greg een dagboek bijhoudt. De boeken verkopen goed, maar zodra Kinney besluit de dagboeken van Greg ook op internet te zetten in een soort blog-vorm, explodeert de boel pas echt. Inmiddels bezoeken zo’n 70.000 kinderen dagelijks regelmatig de site om te vernemen hoe het verder gaat met Greg en consorten. En zoals alles wat succesvol wordt in Amerika, is een geldbeluste Hollywood-uitholling onvermijdelijk.
Familiefun
De regie blijkt voor de onbekende Thor Freudenthal, die alleen de karige familiefilm Hotel for Dogs op zijn conto kan schrijven. Het verhaal wordt losjes gebaseerd op de kinderboeken. Greg Heffley (Zachary Gordon, bekend van bijrolletjes en stemmen in Batman: Brave and the bold, How I met your mother, en Four Christmases) gaat naar de middle school, de brugklas. En hij herkent zijn klasgenootjes amper meer, die ineens in de zomer zomaar een stuk uit de kluiten zijn gaan groeien of plots borsten hebben gekweekt. Spoedig leert hij van zijn slungelige grote broer (Devon Bostwick, o.a. Survival of the Dead) dat hij ergens moet in weten uit te blinken om zo in het jaarboek opgenomen te worden en populair te worden. Samen met de kneus Rowley (Robert Capron uit Bride Wars), een slechte genetische hybride tussen the Simpsons’ Ralph en de roodharige nerd uit Harry Potter, bedenken ze de nodige snode plannetjes om dat doel te bereiken.
Wie zei je?
Het grote voordeel van het gebruik van al deze relatief kleine, onbekende namen, is dat de nog onbekendere regisseur erin slaagt de aandacht van het verhaal niet af te laten leiden naar een of ander kindsterretje. Bovendien blijft de film op een aangename manier zo ‘ lekker klein’ en indie. Geen grootse effecten, overweldigende actiescenes of rondzwierende lasers. De acteurs en het verhaal moeten het doen. En dat is redelijk geslaagd. De teksten zijn scherp en spitsvondig. Dwing jezelf even niet lui de ondertiteling de lezen, en de taalgrappen buitelen over elkaar heen. De film zit verder boordevol geinigheidjes en grappige mythische kinderverzinsels, zoals het morzelige stuk kaas dat de gehele film lang rustig in de hoek van het plein ligt te schimmelen in de zomerzon tot het zijn rol in het verhaal mag vervullen.
Kinderfun
Maar dat is ook wel het grootste nadeel van Diary of a Wimpy Kid. De film wil te graag en moet uiteindelijk toch te moralistisch eindigen. Waar een familiefilm als Mathilda (met een weergaloze Danny de Vito) dat niveau wel tot het eind weet vast te houden, verliest Diary of a wimpy kid na pakweg een uur de aandacht. Misschien ook deels omdat alles grappig MOET zijn en er een soort grappigheidsinflatie intreedt. Bovendien komen enkele personages wel erg geboetseerd op de neutrale kijker over, zoals de voor een 12-jarige wel opvallend volwassen Angie (Chloe Moretz; Kick-Ass, Let me In). Na een vlot en sterk begin, weet de film het niveau ‘ietsie-beter-dan-gemiddelde-familiefilmprut’ niet meer te ontstijgen en zetten we hier liefst Home Alone nog eens op. Greg’s perikelen zijn hilarisch voor tienjarigen en tevreden instemmend knikkende ouders over dergelijk heilzaam onschuldig vertier, maar voor objectieve kijkers is Diary of a wimpy kid naarmate het eind vordert als het lezen van een comic waar iemand je zojuist het einde van heeft verklapt. Maar goed, het is per slot van rekening een kinderfilm, en zolang zij er maar plezier aan beleven, missie geslaagd, en gun ik ze van harte veel plezier met deel 2, die momenteel in de maak schijnt te zijn.
geschreven door Doctor Clavin op 24 augustus 2010
