0
Invincible Vol I-IV
Het is de droom van elke tienerjongen. Ok. Náást Scarlett Johansson in eetbare lingerie. Maar op nummer twee prijkt echt het bezitten van uitschuifbare titanium scheermesklauwen, x-ray vision, of grofweg de spiermassa van The Hulk om dat pestend tuig op school eens mores te leren. Superheldenkrachten dus. Mark Grayson is zo’n typische tiener, met een kamer vol posters van zijn idool Science Dog die zijn tijd doorbrengt met het jagen op meisjes en het updaten van zijn profiel op social mediasites blijkbaar. Hoe dan ook, zijn vader is een heuse superheld, en al snel blijkt hij zijn genen waardig te hebben doorgegeven aan zoonlief die er langzaam achterkomt dat zijn veranderende hormoonspiegel niet alleen uitmondt in het groeien van borsthaar. En in plaats van het presenteren van een avontuur van een reeds bestaande superheld, toont Image Comics ons zo een fris inkijkje in de ontluikende superheld. Het kiezen van een naam. Waar haal je in godsnaam je uniform vandaan, en hoe krijg je je huiswerk nog op tijd af als je tussendoor een robbertje vechten moet?
Marsmannetjes
Tot dusver klinkt het allemaal tamelijk braaf, en dat is ook zo. Volume I is puur een introductie op Mark en zijn familieleden en het leren kennen van de sleutelpersonages. Van de superheldenteams die er rondlopen in Image’s nieuwe wereldje zonder Spiderman en Batman, tot de hot issues en de klaslokalen van Mark. En vanaf hier wordt het lastig een review te schrijven zonder teveel weg te geven. In Volume II besluiten de scenarioschrijvers even het gaspedaal in te trappen, en vliegen er in moordtempo enkele radicale gebeurtenissen plaats. Binnen no-time is Mark van de planeet af om robbertjes te vechten met Marsmannetjes, gaat het thuis iets minder, en ontdekt zijn alter ego Invincible wat superheldendom nou precies inhoudt. Veel meer laten we er op dit moment niet over los, want de vele wendingen en extravagante plots maken Invincible zo apart. Overigens bestaan er reeds dertien Volumes op dit moment, maar we moeten ergens beginnen, en de eerste vier delen zijn zojuist zo snel door de vettige vingertjes van dr Clavin gegaan, dat ze amper de tijd hadden kleffe vingerafdrukken te maken op de broze paginas.
Pastel is weer ‘in’ deze zomer
Het is dan ook een feest om te lezen. Mede door zeer strak en modern tekenwerk in regenboog-achtige pasteltinten die Marvel zelfs in Runaways niet aandurfde en waar zelfs de Teletubbies voor zouden schamen, weet Image een uniek product af te leveren dat zijn weerga niet kent in de huidige superheldenuniversums van grotere spelers als Marvel en DC. Het is bovendien erg gewaagd, want het braaf ogende Volume I wordt al snel gevolgd door meer uitgesproken issues, waar luguberder kleurwerk eveneens op zijn plaats was geweest. Maar vanwege de onbezonnen tieners-insteek werkt het perfect. Ook de verhalen zijn briljant. Werkelijk de ene krankzinnige wending volgt de andere op, en als je niet teveel comics leest, kan dat even wennen zijn. Desondanks is elk Volume smullen van wat je wordt voorgeschoteld door de ongeëvenaarde fantast Robert Kirkman, die we overigens kennen van het al even geslaagde Walking Dead.
For your eyes only
Maar wat Invincible werkelijk dat oude zaklantaarn-onder-de-dekens gevoel geeft, zijn de vele in-jokes en de liefde voor het genre dat van de paginas spat. Zeg nou zelf, in welke andere comic botst de superheld haast tegen een ruimteschip dat wel heeeeel erg doet denken aan Star Trek’s Enterprise, al wordt deze nooit met naam genoemd of zwalkt de held door een soort onderwaterdorp dat we slechts in Star War’s Phantom Menace eens eerder zagen? Of krijgt elk Volume als titel de naam van een populaire sitcom? Of doemen er personages op die erg doen denken aan Rorschach , Batman of andere superhelden, maar het niet zijn. Elke comicgeek heeft echter meteen door welk personage er op de hak wordt genomen. Aan spitsvondige en subtiele humor ontbreekt het niet in Invincible, en dat is uitermate verfrissend boven het reguliere wekelijkse knokwerk in de overige superhelden universums. Aan alles voel je dat hier comicgeeks voor andere comicgeeks een vermakelijke saga hebben willen scheppen, en dat lijkt wonderwel geslaagd.
Dus?
Invincible is een heerlijke superhelden-pastiche, een mengelmoes van alles tussen Superman en Watchmen in. Ongelooflijk maar waar. Eigenlijk is alleen Volume IV even een groot vraagteken, dat thematisch alle kanten uitschiet, nergens werkelijk beklijft en teveel kwesties en vraagtekens achter laat tussen tijdreizen en het wandelen tussen verschillende dimensies door. Maar, zo beloven de makers, in Volume IV werden juist de lijnen uitgezet voor weer vele komende vervolgvolumes, dus moest dat noodgedwongen. Oftewel, haal de poster van Science Dog nog even niet van je deur af en blijf dromen van die cape en dat masker. Het komt eraan. Echt.
geschreven door Doctor Clavin op 10 augustus 2010
