2

Battlestar Galactica Board Game

Niet voor niets stond het spel ongeopend een jaar in de kast van onze webmaster. Want, met alle game-ervaring die de Dorkjes van deze site rijk zijn, kunnen we ons pijnlijk weinig geslaagde pogingen herinneren waarbij een frakkin’ awesome sci-fi serie succesvol werd omgetoverd tot een boeiend speltakel. Laten we eerlijk wezen, de meeste spelmakers vervangen pionnetjes door stormtroopers, et voila, Star Wars Ganzenb.. Wookiehunt. Maar, het mensenbloed kruipt dan toch waar het niet gaan kan, en let’s face it, die plastic vipers die waren bijgesloten konden we altijd nog naar elkaars hoofd slingeren voor een aangenaam avondje, dus mr gamemaster: ‘Skids up!’

Locatie
Het spelbord van Battlestar Galactica – The Board Game is het meest bekende oorlogsschip uit de serie, de Galactica zelf, vergezeld van de Colonial One. Zo hier en daar doemen er wat burger-scheepjes op, zodat er een heuse vloot ontstaat, maar het zou allemaal BSG niet zijn als je die niet even snel ook weer kwijt kunt raken. Het doel is een aantal maal te jumpen (zonder Patrick Jumpen [bad joke mode off]) met het schip, om uiteindelijk Kobol te bereiken, de plek waar de mensen veilig zullen zijn van de evil cylons. En evil cylons zijn er voldoende. Base-ships belagen de Battlestar en kunnen je vermogen te jumpen opblazen. Daarnaast kunnen de Cylons nog doodleuk je schip enteren en een boarding party erop kwakken, en ja, dat is ook niet zo bevorderlijk voor de aldaar gestationeerde troepen. Raiders bestoken je vipers en raptors, en maken gehakt van je burgervloot als je niet oppast. En daarvoor moet je zeker oppassen, want niet alleen moet je op de cylons letten, maar ook op de resources die je als mensheid tot je beschikking hebt: populatie, voedsel, brandstof en moreel. Wanneer één van deze tot het nulpunt is gedaald heb je ook het spel, dat je overigens met 3-6 spelers kunt doen, verloren.

Cylontuig!
Bij aanvang van het spel mag iedereen één van tien karaktertjes kiezen uit de serie, zoals de Adama-family, Starbuck of president Roslin. En elk heeft zijn eigen specifieke skills en unieke actions. De sneaky Tom Zarek mag één keer in het spel wat mensen opofferen om wat meer voedsel of brandstof te krijgen, Gaius Baltar mag zijn befaamde Cylon-proef één keer uitproberen op een crewlid van wie je vermoedt dat hij tot de gevaarlijke robotsekte behoort, en Admiraal Tigh kan frakkin’ martial law opleggen in de vloot! Verder wordt één van de spelers gebombardeerd tot president (die daardoor een eigen setje event-kaarten krijgt die alleen hij kan spelen, als lid van de Quorum) en één tot admiraal (waarmee je toegang hebt tot de beperkte vooraad nukes). Deze rollen kunnen door andere spelers worden overgenomen.

Zwerm regeltjes
De meeste actie vindt plaats op en rond Battlestar Galactica, die verder bestaat uit een reeks bekende locaties waartussen de personages zich verplaatsen. Zo is er onder meer een brig (gevangenis waar je slechts met een pittige skill-check uitkomt), sick-bay (waar je minder nuttig bent tot Cottle je weer oplapt), Communications center, FTL-drive (vanwaar een risky vroegtijdige jump kan worden gemaakt) etc.
Elke speelronde begint met het pakken van een zooi skill-cards, die in specifieke categorieën zijn onderverdeeld: leadership, politics, engineering, etc. Elk character krijgt in zijn of haar ronde een vast aantal kaartjes gerelateerd aan zijn waarden in die skill. Vervolgens mag je naar een locatie bewegen en één action uitvoeren, waarna een Crisis-card wordt getrokken. Deze variëren van voedseltekorten en neergestorte piloten tot een nederlaag van de Cylons, in ieder geval de volle breedte van dilemma’s uit de serie. Deze worden resolved door het maken van skillchecks, waar iedereen aan bij kan dragen als men de eerder gekregen skill-kaartjes met specifieke kleuren uit de hand inzet. De Crisis-card heeft een  specifieke waarde die de heftigheid van de situatie weergeeft, en als groep is het dan zaak dit aantal te halen. Dit moet overigens face-down, zodat niemand weet wat er al is opgelegd. Dit dient uiteraard slechts één doel: Cylon-sabotage!
Wat is namelijk het idee, en maakt het spel ook zo heerlijk sneaky? Aan het begin van het spel (en op een specifiek punt ergens rond het midden) worden er zogeheten Loyalty-cards uitgedeeld, die je niet van elkaar mag zien. Hiermee kom je erachter of je een Cylon of een human bent, en of je dus alle skillchecks moet proberen te saboteren en je maatjes (mwuhaha!) eenvoudigweg probeert op te offeren voor een wit voetje bij cylon-chief Crichton. Als je als Cylon-speler wordt ontmaskerd (of als je je bewust onthult) word je eerst zonder pardon uit een airlock geknikkerd, om daarna op een Resurrection ship te herrijzen en unieke Cylon-locaties te kunnen bezoeken, zodat je op afstand de humans kunt dwarszitten.

Survival
FantasyFlightGames heeft erg zijn best gedaan om de grimmige ‘feel’ van de tv-serie over te brengen naar het speelbord. En daar zijn ze goed in geslaagd. Nu weten de makers van onder andere Arkham Horror dan ook wel raad met bloedige slachtpartijen en demonische evil acties. De spelers moeten, net als in die horror-survivalgame, noodgedwongen met elkaar samenwerken om toch te kunnen overleven, en wordt er feitelijk met zijn allen tegen ‘het spel’ gespeeld. En tegen de Cylons die zich in hun midden begeven. Eerlijk is eerlijk, bij het spelen van de eerste spelronde had onze speelgroep al meteen een enorm “What-the-Frak, hoe gaan we dit in godsnaam overleven!”-gevoel, en dat bleef gedurende de rest van het spelverloop ook zo. Voedseltekorten, rampzalige skillchecks, een Cylon die niemand aan zag komen, nederlagen en burgerschepen die ‘de jump’ niet haalden, het komt allemaal langs. Inderdaad, om het spel te kunnen halen kun je dus niet individueel ongebreideld toasters gaan bashen.

Dus…
Voor liefhebbers van board games en Battlestar Galactica is dit pure ambrosia. De sfeer uit de serie wordt naadloos in het bordspel gevangen, en het voortdurend moeten argwanen van de motieven van de diverse medespelers is een gouden zet. Eigenlijk is het enige nadeel dat het spel niet bijzonder eenvoudig is. Persoonlijk vond ik Arkham Horror moeilijker om te spelen, maar enige ervaring met games die wat uitgebreider zijn dan ganzenbord is best gewenst. Sterker nog, het doornemen van de spel-instructie is een enorme kluif, maar zolang je Bartelen een whiskey voert kun je hem eenvoudig dwingen dit voor je te doen. En dan is dat allemaal best door te komen. Het duurt vervolgens een paar rondes om erachter te komen hoe het werkt, maar hey! In de serie wisten ze op de Battlestar na het opblazen van de Colonies ook niet meteen wat er aan de hand was. Zelfs dát hebben de makers geslaagd weten te vangen! Verder duurt het spel zeker een aantal uren. Maar frakkin’fubar motherfrakkers, wat een clusterfrak krijg je ervoor terug zeg! Mocht je er trouwens niet genoeg aan hebben, er is een Pegasus-expansion en een Exodus-expansion.

avatar geschreven door op 25 oktober 2010

2 reacties op “Battlestar Galactica Board Game”

  1. avatar Grafherrie schreef:

    Hmmm, als ik weer eens terugkeer naar Nederland houd ik me aanbevolen voor een avondje met dit bordspel : )

  2. avatar Bartelen schreef:

    Sounds like a plan, man!

Reageer

Anti-Spam vraag :