1

Magic the Gathering – Duels of the Planeswalkers

Ahh, Magic the Gathering… is er een minder geeky manier om je vrije tijd mee te spenderen? In mijn jeugd in ieder geval niet. Bizar veel uurtjes in evenveel middelbare school-pauzes zijn opgegaan aan dit oh zo verslavende kaartspel, terwijl de populaire kids met walging neerkeken op ons tijdverdrijf. Good times. I think. Sinds die periode wordt het elk jaar lastiger om tijd vrij te maken voor dit spelletje. Mensen groeien op, krijgen relaties (als ze geluk hebben (you bastards!)), en doen nuttige dingen met hun leven in plaats van rommelen met gekleurde kartonnen vlakjes. De échte Magic-ervaring van vroeger is niet meer terug te brengen, maar misschien is er een digitale variant die het gat op kan vullen? Magic the Gathering – Duels of the Planeswalkers zou wel eens de oplossing voor me kunnen zijn…

Met een prijskaartje van een schamele 9 euro op het PC-game-platform Steam kon ik haast geen nee zeggen. Het is fijn dat het spel zo goedkoop is, want dan zijn de verwachtingen ook niet al te hoog. Duels of the Planeswalkers (DotP) moet het dan ook niet hebben van toeters, bellen of andere gekkigheid, want dat is haast niet aanwezig. Sure, creatures met de ‘flying’ ability zweven iets boven het speelveld en het afschieten van bijvoorbeeld een fireball heeft een grafisch effect, maar uiteindelijk is het niet meer dan een overzetten van het kaartspel naar een digitale omgeving met wat kleine tweaks. Tegelijk zijn er ook een paar nadelen die make-or-break kunnen zijn voor de al te kritische gamer.

Het is deels ook de vraag of DotP de moeite waard is voor mensen die nog nooit een Magic kaart vast hebben gehouden. Het spel is namelijk niet sexy. Het concept blijft geinig natuurlijk; jij en je tegenstander spelen krachtige magie-gebruikers die proberen de 20 levenspunten van de ander naar 0 te reduceren. Dit doe je door wezens op te roepen die voor jou vechten, magische voorwerpen in te zetten met speciale effecten, of heftige spells te gebruiken die het speelveld beïnvloeden. Klinkt wel aardig als je het zo beschrijft, maar de praktijk is wat simpel. Het spel heeft weinig visuele effecten, geen cutscenes, geen gameplay die je meteen bij de kraag grijpt en niet meer loslaat. In plaats daarvan krijg je alleen kaarten, rechtstreeks overgezet vanuit het originele spel, in al hun rechthoekige glorie. Je kunt inzoomen op elke kaart en zo de fijne artwork waarderen, maar een gemiddeld potje is uiteindelijk niet meer dan een veld met jouw kaarten versus die van jouw tegenspeler. Mensen die Magic al in de ‘echte’ vorm hebben gespeeld zullen qua verwachtingen dichter zitten bij wat DotP kan bieden, en de gebreken eerder voor lief kunnen nemen. Alhoewel…

Wat is namelijk de kracht van Magic en een van de grootste redenen om DotP te laten liggen? Kaarten verzamelen en decks bouwen. Het is leuk om wilde combinaties uit te proberen en te experimenteren met nieuwe kaarten. In deze game zijn de enige decks al van tevoren samengesteld, en deze unlock je door in de Campaign-mode van de AI te winnen. Als je er een hebt vrijgespeeld kun je hierna extra kaarten unlocken met elke overwinning die je er mee behaalt. Deze kun je toevoegen (de hoeveelheid landjes schaalt dan mee), maar de basis-kaarten kun je niet verwijderen. Vind je het fijn om een blauw deck te spelen maar hoef je dat ene 2/3 vliegende beest er niet in dat er standaard bij zat? Jammer, die kaart moet en zal er in blijven. De basis-decks zijn daarbij ook niet zo super spannend, de unlocks zijn voornamelijk de heftige kaarten die het spelen ervan extra leuk maken. Hierdoor wordt het wel verslavend om steeds nóg een potje te spelen, elke overwinning maakt je deck weel een tikkie leuker.

Nu is het begrijpelijk dat deze keuze is gemaakt, zeker met de mogelijkheid om online tegen anderen te spelen. Het is in ieder geval de makkelijkste manier om het spel enigszins gebalanceerd te houden. Zou je het leuk vinden om tegen mensen te spelen die te misbruiken combo’s hebben ontdekt om je binnen 3 beurten af te maken? Want in zulke situaties moet je eigenlijk óók zo’n deck maken om een kans te maken tegen dat soort mensen, en huppa, de cycle of evil is geboren. Door het deckbuilding element te beperken tot de keuze uit de vrijgespeelde kaarten is het voor de makers in ieder geval makkelijker te overzien.

Tsja, als je zelf niet mag rommelen met eigen creaties, blijft er dan nog wel enig speelplezier over? Wat mij betreft wel. De 8 decks in het basis-spel zijn op zich niet verkeerd, en bevatten best wat leuke/brute kaarten uit zowel oude als nieuwe series. Er is een wit defensief deckje met lifegain en angels, blauw counter/control, zwart discard en nare creatures, groen (en vrij cheesy/bruut) elf geneuzel, etc. Er zijn op dit moment twee expansions te koop voor 4 euro per stuk, die nieuwe decks en unlocks voor alle vorige toevoegen. Het totaaloverzicht vind je hier. Wat mij betreft zijn de expansions zeker de moeite waard, het spel wordt in ieder geval een stuk leuker met méér keuze en multicolor mogelijkheden blijven cool. Oh, behalve het Vampire deckje dat in de tweede expansion jouw voornaamste tegenstand vormt in de Campaign mode. Ik ben normaal een hele vredelievende jongeman, maar… dat.. argh… dat deck.. ARGGH! Zo walgelijk overpowered dat het Elf deckje zich uit schaamte in slaap huilt elke avond. Serieus. Zout op met die stink-2-mana-overpowered boutvampires! THE RAGE, IT BURNS INSIDE ME!

Oei, de dokter zegt dat ik op m’n bloeddruk moet letten. Think happy thoughts. Oh ja, de user interface. Die is best slick! Het is altijd heel duidelijk welke kaarten je kunt spelen, hoeveel mana je hebt liggen, hoe sterk de beesten van de tegenstander zijn, etc. Kaarten inleggen gebeurt met een muisklik, je mana wordt vanzelf getapped. Op zich scheelt het een hoop tijd, maar het kan in multicolor decks voorkomen dat nét dat ene landje getapped wordt waarmee je die tweede spell had kunnen casten. Gebeurt gelukkig niet zo vaak, de AI lijkt rekening te houden met welke kaarten je theoretisch nog zou kunnen spelen. Een probleem is wel de timing van sommige effecten en spreuken. Zo is het activeren van regeneration even wennen, en lijk je soms wat weinig tijd te hebben in je beurt om te beslissen wat je gaat doen voordat de game doorschuift naar de volgende fase en je kans voorbij is. Je kunt het spel wel pauzeren, handig voor de twijfelaars onder ons, maar alsnog is de flow van een beurt even wennen. Als een potje tegen de computer erg frusterend blijkt omdat je mana screwed bent of je beginhand ook ná je mulligan nog bagger is, kun je zonder pijn de hele match restarten, which is nice.

Multiplayer gaat het spel op de lange termijn leuk moeten houden. De AI is vrij aardig, maar zeker niet feilloos. Die anticipeert niet op dingen die je in zou kunnen leggen (countert bijvoorbeeld altijd de eerste kaart die je inlegt) en blijft als een simpele ziel kaarten spelen ook al zijn er effecten als Memory Erosion die hard door zijn deck heen vreten. Nee, menselijke tegenstand is een stuk spannender. Opties genoeg voor de fijnproever. Een versus match? Een melee met 3 of 4 spelers? Two-headed giant? Gaaf dat het allemaal kan. Verzamel een paar buddies en doe online wat je normaal alleen op de keukentafel kon uitvoeren. Euh, niet dubieus bedoeld. Het kan de charme van het tastbare spel dan niet evenaren, want je tegenstander in de ogen kunnen kijken voor je hem tot een dampend hoopje prut vertrappelt met je leger goblins is onbetaalbaar, maar voor iemand die zo Magic-verslaafd kan zijn als ik is DotP zeker een goede uitlaatklep. Toch is het me tot nu toe niet altijd gelukt om een degelijke online match in te komen. Misschien is mijn timing verkeerd, of is de hoeveelheid spelers die op random tijdstippen online zijn niet zo groot. Als je het spel aan wil schaffen, probeer dan een aantal vrienden ook zo gek te krijgen.

Als je al dat gegoochel met het standaard spel beu bent, kun je altijd nog de bijgeleverde Challenges spelen. Elke Challenge toont je een Magic-situatie waarin je er slecht voor staat. Je hebt een paar kaarten in de hand en in het spel, en daarmee moet je op de een of andere manier toch zien te winnen in één beurt. Erg leuk, soms bijzonder sneaky, en het geeft nieuwe spelers ook een goed inzicht in de tactische opties die in een simpel lijkend spel als Magic mogelijk zijn. Jammer dat het er uiteindelijk niet zo veel zijn.

De beperkte opties qua deckbuilding is even een zure appel om doorheen te bijten. Een spel dat wél een grotere kaart-database heeft en spelers zelf alles laat samenstellen is Magic Online, maar daar mag je dus geld neertellen om (digitale) boosterpacks te kopen. Aan de heroïne gaan lijkt me een minder gevaarlijke lifestyle choice die me uiteindelijk minder geld gaat kosten. Duels of the Planeswalkers is wat mij betreft een aardige middenweg voor de speler die de Magic-experience digitaal wil hebben in een wat casual vorm, maar geen bakken met geld neer wil leggen om competitief te zijn.

Update: Er is een nieuwe versie van dit spel uitgekomen die een hoop zwakke puntjes weet op te vangen. De review vind je hier.

avatar geschreven door op 10 oktober 2010

Een reactie op “Magic the Gathering – Duels of the Planeswalkers”

  1. avatar MrT schreef:

    Voor 9 euro! Das een koopje.

Reageer

Anti-Spam vraag :