2

Archer – seizoen 1

Vind je James Bond maar een mietje? Is Burn Notice niet grof genoeg voor je? Vond je het grootste gemis van Spycatcher het gebrek aan snappy one-liners? Geen paniek, secret agent fans! Leg die cyanidepil maar weer terug, want de redding is nabij. De animatieserie Archer is precies wat je zoekt.

De serie draait om de vrij incompetente International Secret Intelligence Service (ISIS) en de foute types die er werken. De ster van de show is Sterling Archer, op het eerste gezicht het cliché soort geheim agent: strak gekleed, dodelijk met elk soort wapen en een hedonistisch bestaan tussen missies door. Oh ja, en hij is een huge, huge asshole met een alcoholprobleem en moedercomplex. Sterling is bijdehand, kinderachtig en egocentrisch. Of hij nu in een dronken bui undercover agenten opbelt tijdens kritische momenten of zijn hoogbejaarde butler gebruikt als levend doelwit om een collega te trainen met een pistool, het is haast onmogelijk om niet met een gemene grijns de lullige acties van Sterling te volgen.

De rest van de cast is op hun eigen manier ook flink verknipt. ISIS wordt bijvoorbeeld gerund door mama Malory Archer, een dubieuzere versie van M uit de Bond films die zeker geen Mother of the Year awards zal winnen en het geen probleem vindt om lijken te dumpen in de badkamer van haar irritante high-society buurvrouw. En ze daarna in de fik te zetten. Lana (de ex van Sterling) is de Deadly Hot Spy Chick die nogal agressief uit de hoek kan komen, en tijdens aanvang van de serie een relatie heeft met de saaie accountant Cyrill. Secretaresse Cheryl verandert haar naam constant omdat iedereen haar echte toch vergeet en blijkt nogal wat, euh, kinky voorkeuren te hebben. Krieger is het creepy hoofd van de research afdeling die voornamelijk werkt aan zijn geavanceerde sexrobot Fister Roboto. Etcetera. Ja, Archer is duidelijk geen animatieserie die op Nickelodeon langs zal komen. Gelukkig maar.

Het idee van een verknipte James Bond-type geheim agent is niet nieuw, maar Archer doet genoeg dingen lekker anders om toch nog overeind te blijven tussen al die andere parodieën. Letterlijk, want de serie is best oversekst eigenlijk. Het wordt nergens echt grafisch, maar dat maakt het allemaal niet minder funny. Ook tof is hoe we in elke aflevering veel tijd doorbrengen op de werkvloer. Kantoorhumor in een spionage-setting werkt best prima, zeker als de personages zo twisted uit de hoek kunnen komen.
Maar het sterkste punt van de serie is het bijzonder gevatte dialoog. Het is gewoon een plezier om de cast onderling bezig te zien, zeker als je na een paar afleveringen bent gaan aanvoelen wie nu op welke manier dysfunctioneel is. De gesprekken zitten vol met funny momenten, men gaat niet voor de meest simpele humor, en sommige grappen zijn zelfs flink obscuur. Ook leuk om de terugkerende elementen in de conversaties te ontdekken, zoals Lana’s “Yuuup-s” waarvan ik merk dat ik ze in het dagelijks leven aan het gebruiken ben, en Sterling’s referenties naar Kenny Loggins’ dampende hit Danger Zone. Overigens komt Archer uit de koker van Adam Reed, de man achter de serie Frisky Dingo die ik helaas nog niet heb gezien maar ook bijzonder quotebaar lijkt te zijn. The More You Know…

Voice-acting is een belangrijk deel van het totaalplaatje. De stem van Sterling Archer wordt verzorgd door H. Jon Benjamin. Mocht de naam je niks zeggen; Benjamin is da mán. Dat je ’t effe weet. Misschien bekend als de zoon van Dr. Katz uit de gelijknamige serie, Coach John McGuirk in Home Movies, en in Aqua Teen Hunger Force verzorgt hij ook een zooi personages. Zijn stem is een beetje neurotisch en lijkt daarom op het eerste gezicht niet super toepasselijk, maar na 5 minuten ben je helemaal om en voegt het juist alleen maar méér awesomeheid toe. De delivery van de meeste stemacteurs is trouwens dik prima, van Sterling’s fragiele butler tot bazige baas Malory heb je het idee dat iedereen het wel naar z’n zin heeft gehad tijdens de opnamesessies.

De animatie is trouwens ook netjes. De visuele stijl is best gaaf, en een mooie middenweg tussen realistisch en cartoony. De actie wordt effectief in beeld gebracht en ik vind het geinig hoe de gezichten soms een beetje 3D-achtig aanvoelen. Niet dat deze serie hele strakke animatie nodig heeft, want het kan prima op zichzelf staan met alleen het dialoog, maar de actiescènes geven het geheel net een stukkie extra coolheid.

Het eerste seizoen van 10 afleveringen leek even ook meteen het laatste te zijn, maar gelukkig krijgt Archer een tweede dat in 2011 van start gaat. Mooi, want de setting is nu wat uitgebouwd en nu kunnen de makers wat vaker voortborduren op eerdere gebeurtenissen. Dit leidde in seizoen 1 al tot de beste afleveringen, (genaamd Skorpio en Job Offer) dus ik ben zeer benieuwd wat de toekomst gaat brengen.

Mocht je op zoek zijn naar een meer adult-oriented serie die het niet zo nauw neemt met subtiliteit of politieke correctheid, kan ik je Archer zeker aanraden. Geef het een aflevering of 3 de kans om een klik te maken, en voor je het weet wordt het ook een gewoonte om elke week languit op de bank de capriolen van ISIS te volgen met een martini in de hand. Shaken, not stirred natuurlijk. Zoals het een echte spion betaamt.

avatar geschreven door op 24 november 2010

2 reacties op “Archer – seizoen 1”

  1. avatar Jercy schreef:

    Hahaaaaa, deze serie is inderdaad awesome. Ken je ook Frisky Dingo?

  2. avatar Bartelen schreef:

    Die ga ik binnenkort echt wel moeten checken. Wat ik op joetoeb zag was lekker weird, precies in m’n straatje dus. 😀

Reageer

Anti-Spam vraag :