0

PVT – Church With No Magic

Ik ben geen religieus mens. De enige ‘bearded man in the sky’ waar ik in geloof is Benjamin Sisko, en ik heb wel wat beters te doen dan een eeuwenoud boekwerk te lezen dat me vertelt wat ik wel en niet mag doen. Ik bedoel maar, er staan niet eens plaatjes in! Als dan de door deze jongen zeer gewaardeerde band PVT aan komt zetten met een nieuw album getiteld Church With No Magic is dat toch even spannend. De drie heren in deze prettig afwijkende Australische band zullen Het Licht toch niet gevonden hebben zeker?

De bandnaam PVT zal vermoedelijk weinig belletjes doen rinkelen; dat krijg je als je door copyright geneuzel te horen krijg je bandnaam te moeten veranderen. De rakkers van PVT gingen voorheen door het leven onder de naam Pivot, wiens tweede album O Soundtrack My Heart al eens eerder besproken is op Dorkside. Weird music for weird people. Ik was bijzonder benieuwd of de band me nog steeds kon verrassen met z’n eigenwijze vorm van verknipte ambienty-IDM-heid.

Openingstrack ‘Community’ zet al meteen bijzonder sfeervol de toon. Opbouwende golven met synths, melodieuze uithalen die wel heel veel weghebben van een kerkkoor (leuk ook, dat galmpje erbij) en huppa, de eerste anderhalve minuut van de CD bereidt je al voor op een heel ander geluid dan ik van de band gewend was.

‘Light Up Bright Fires’ is een prima eerste ‘echte’ track, die blieperige uithalen en weirde ritmes combineert met dikke drums. Wat het meeste opvalt is hoe de zang van mr. Richard Pike véél prominenter aanwezig is, niet alleen op dit nummer maar op heel het album. Bij een live optreden rond het uitkomen van ‘O Soundtrack’ viel me al op dat die gast een hele goede zangstem had, en het is een goede keuze geweest om hier meer gebruik van te maken.Een probleem wat het vorige album namelijk had was een inconsistente toon. Nummers waren een beetje all over the place, en het leek wel of er tijdens het opnemen nog druk geëxperimenteerd werd met stijl en geluid. Nu de zang meer naar voren komt is de muziek ook iets beter gestructureerd (refreintje, coupletje) en zo voelt Church With No Magic een stuk consistenter.

Maar goed, terug naar de muziek. Opvallende tracks zijn verder ‘Church With No Magic’, wat een beetje suf begint (ik dacht de eerste luisterbeurt dan ook ‘Hoe gaan ze dit nummer een goede richting opsturen?’) maar een mooie middenweg vindt tussen rustig en twitchy, en het lekkere bliepjeswerk met dromerige vocals combinerende ‘Timeless’.
De absolute klapper is ‘Window’. MIJN GOD, WAT IS DIT NUMMER MODDERVET. Dé track waarbij zang, drums en electronica perfect in balans zijn. Opzwepend en intens replayable, al is het vergeleken met de andere nummers qua sfeer wel een beetje de vreemde eend in de bijt. En als je snel duizelig wordt kun je de clip beter niet kijken.

De band durft ook flink gas terug te nemen. Tracks als ‘Only The Wind Can Hear You’, ‘Circle of Friends’ en het instrumentale ‘Waves & Radiation’ zetten een hele kalme, dromerige sfeer neer. Dit maakt Church With No Magic in z’n totaliteit wel wat minder.. spannend, maar er is nog genoeg muzikaal gepriegel tussendoor om meerdere luisterbeurten interessant te blijven. Nog meer dan op ‘O Soundtrack’ krijg ik ook hele fijne Boards of Canada flashbacks bij sommige geluidsfragmenten, maar het totaalpakket blijft alsnog een unieke sound wat niet direct in een hokje te stoppen is en echt op zichzelf staat.

PVT is als band duidelijk aan het groeien en experimenteren. Church With No Magic is een heel ander werkje geworden dan z’n voorganger, en god weet welke richting ze nog in zullen slaan in de toekomst. Niet echt een CD om op de achtergrond op te zetten, daar is het geheel net te weird en wisselend voor. Nee, dit album vereist stilte en aandacht. Net als een dienst in de kerk eigenlijk. Maar dan magischer.

avatar geschreven door op 29 november 2010

Reageer

Anti-Spam vraag :