2

Trolljegeren / The Troll Hunter (2010)

Een vriend wees me recent op deze mockumentary uit 2010 over… wacht… Noorse trollen?? Trolljegeren werd vorig jaar oktober op onze nietsvermoedende samenleving losgelaten en lijkt hard op weg een cult-hit te worden; het gooide hoge ogen op bijvoorbeeld het Sundance Film Festival in Utah, USA. Maar wacht nou eens even. Trollen?? Die komen toch enkel in sprookjes voor?

De film wordt gepresenteerd als een ingekorte versie van 283 minuten video materiaal die op twee harde schijven anoniem werden bezorgd bij Filmkameratene A/S, een Noorse filmproducent. In eerste instantie lijkt het een documentaire te zijn over onrust in de kleine gemeenschap van Noorse jagers die een vergunning hebben om beren af te schieten. Een onbekende man in een Land Rover is al meerdere malen gesignaleerd en er worden telkens dode beren gevonden; de jagers menen dat er een stroper illegaal actief is. Een groep van drie jonge studenten van de Universiteit van Volda probeert te achterhalen wat er gaande is, en wat deze man, Hans, ’s nachts toch telkens in de bossen aan het doen is. Alhoewel Hans in eerste instantie probeert de studenten weg te jagen, houden deze hardnekkig vol, en uiteindelijk staat hij schoorvoetend toe dat ze hem volgen om een documentaire te maken. Al snel blijkt dat hier op heel andere prooi wordt gejaagd…

De film-in-documentaire-vermomming met fantastisch/bovennatuurlijk/futuristisch smaakje (doorhalen wat niet van toepassing is) is sinds The Blair Witch Project niet echt een nieuw gegeven meer, maar het formaat is door verschillende onbekende filmmakers goed benut. District 9 van de Zuid Afrikaanse regisseur Neill Blomkamp is een mooi voorbeeld. Maar Trolljegeren, van de onbekende Noorse regisseur André Øvredal, overtreft alles wat ik tot nu toe gezien heb. Op typische Scandinavische wijze wordt je hier op gortdroge wijze een fantastisch onderwerp voorgeschoteld, wat resulteert in een griezelig realisme. De film heeft een aantal uitermate originele ideeën (die ik hier, omwille van het verhaal, niet zal weggeven) en geeft terloops een realistische schets van de biologie van trollen. De controversiële komiek Otto Jespersen draagt de film en levert een sterke acteerprestatie als de onderbetaalde en ontevreden overheidsmedewerker Hans. Maar ook de cinematografie mag er wezen. De film is opgenomen in slechts 29 dagen; een periode die men grotendeels doorbracht rijdend door West-Noorwegen, en je wordt dan ook regelmatig getrakteerd op opnames van de overweldigende en woeste pracht van het Noorse landschap.

Echter, spanning en sensatie ontbreken niet, en waar The Blair Witch Project nooit echt iets liet zien, sta je hier al vrij snel oog in oog met een heuse Noorse bostrol. En wie shaky cam vreest, het valt mee, men houdt op de juiste moment de camera lekker stabiel. De film ontpopt zich tot een klopjacht die uitmondt in een confrontatie van David-en-Goliath-achtige proporties, iets wat de filmposter helaas al een beetje weggeeft. En hier ligt misschien nog wel het sterkste punt van de film (en helaas ook het punt wat grotendeels verloren zal gaan aan de buitenlandse kijker); Trolljegeren is een waar eerbetoon aan de Noorse mythologie en sprookjes van weleer. Zonder dat het expliciet vermeld wordt heeft men zich duidelijk laten informeren en inspireren door de sprookjesbundel Norske Folkeeventyr (Norwegian Folktales), die werden verzameld door Asbjørnsen en Moe (zeg maar de gebroeders Grimm van Noorwegen) en in 1845 voor het eerst gebundeld werden. Ook de vormgeving van de trollen is duidelijk geïnspireerd door de illustraties van de beroemde Noorse artiest Theodor Kittelsen (1857-1914), wiens werk sommigen lezers misschien zullen herkennen omdat de Noorse black metal groep Burzum een aantal illustraties heeft gebruikt (over black metal gesproken, hulde ook voor het gebruik van een nummer van het recente album van Kvelertak in de aftiteling :)) Aangezien de film in het Noors is gesproken zullen sommigen subtiliteiten ongetwijfeld al verloren gaan in de vertaling, maar er schijnen meer referenties en grapjes in de film te zitten die alleen Noren zullen vatten. Dat, echter, mag de pret niet drukken.

Trolljegeren is een uitermate vermakelijke film geworden waar je het beste met zo min mogelijk voorkennis naar kunt kijken. Scandinaviërs blijken bijzonder goed in staat te zijn een originele draai te geven aan het door Hollywood allang sufgeneukte genre van de monsterfilm, en daarmee schaart Trolljegeren zich in het rijtje van recente creature features uit het Hoge Noorden, zoals het Zweedse Låt Den Rätte Komma In, of het Finse Rare Exports. Liefhebbers van de fantastische film mogen dit niet missen!

avatar geschreven door op 13 februari 2011

2 reacties op “Trolljegeren / The Troll Hunter (2010)”

  1. avatar Efjen schreef:

    Net gezien, FIJN! 😀 echt supertoffe film dit. Droog, zoals Scandinavisch hoort te zijn, met subtiele beeldgrapjes en idd…taalgrapjes die ik te laat doorhad (Noors is geen Deens). Echt, grappig, spannend, mooie details.

  2. avatar Bartelen schreef:

    Ik had deze al véél te lang op mijn ‘moet nog eens kijken!’ lijst staan, en eindelijk eens voor gaan zitten. Zeer fijne meuk, en een van de sterkste found footage entries die ik heb gezien. Goede balans tussen allerlei zaken, zéér vette eind-confrontatie. Toppie!

Reageer

Anti-Spam vraag :