0

Beady Eye – Different gear, still speeding (2011)

Met een redactie vol IT-nerds en labjassen verdient een band met bakkebaarden en modieuze, vette retro-zonnebrillen onze redactievergaderingen altijd wat extra aandacht. Zelfs als de band is geformeerd rond de arrogante Liam Gallagher. Na de zoveelste ruzie vertrok broertjelief Noel uit Oasis, waarmee die grote Engelse band ophield te bestaan. Oasis, bekend van de britpophype begin jaren negentig was op dat moment al jaren beruchter om de verwikkelingen rondom de beide broertjes dan om hun songs. Het is dan ook niet moeilijk voor te stellen dat een nieuwe band eindelijk een frisse nieuwe stap betekent in je carrière na twintig jaar gevangenschap in rockmonster Oasis-Rex. Opluchting. Een zucht van verlichting. Liam zou een nieuwe band beginnen, en amper anderhalf jaar na de tumulteuze uiteenspatting, is er dan Different gear, still speeding.

Drugs en hoes-design

Zo afzichtelijk als de hoes wordt de muziek nergens. Zo gewaagd als die hoes overigens ook niet. Beady Eye blijkt namelijk ook eigenlijk in essentie niets meer en minder dan ‘Oasis zonder Noel’. Andere naam, zelfde wijn in het pak. Toch zijn er wel verschillen. Liam is zichzelf meer een zanger dan een zeurdere neuzelaar gaan vinden, en doet werkelijk pogingen om eens te zingen. Ook de productie is bij vlagen luchtiger dan voorheen, hetgeen vooral op meeslepende ballads als Kill for a dream goed werkt. De rocksongs missen dan weer bij vlagen de overdadige bombast waar de albums van Oasis juist vaak aan ten onder gingen.

Beatles, beatles, en beatles

Qua songs is er slechts een minieme koerswijziging waarneembaar. Schurkte Oasis vaker tegen the Beatles aan, Liam zoekt het liever in de jaren zeventig, wanneer de drugs eindelijk grif hun opwachting doen. Het hoekig rockende Wind up dream had van Kula Shaker kunnen zijn bijvoorbeeld, en het opwindende Millionaire is bluesier en rootsier dan Oasis ooit is geweest. Het bijzonder radiovriendelijke The roller, één van de meest catchy nummers op het album, zou zomaar Liam’s Let it be kunnen worden (wel Beatles, toch jaren 70). Al blijven Beatles-referenties volop aanwezig. Verrassend is wel dat de tracks die het meest aan Oasis refereren, niet altijd de meeste succesvolle tracks op het album zijn (zoals de monotone rocker Beatles and stones), al is Four Letter Word een aangename uitzondering.

Noel – Liam: 0 – ehm.. 0,6

Het lijkt of broer Liam zijn ultieme vorm nog moet vinden. Hij zal best een paar albums flink moet stoeien met verschillende stijlen om definitief met zijn verleden te kunnen breken. Different gear, still speeding overtuigt dus niet over de gehele linie. Maar ja, Oasis deed dat sinds What’s the story, morning glory zelf ook al eeuwen niet meer.

 

avatar geschreven door op 21 april 2011

Reageer

Anti-Spam vraag :