2

Nova & Annihilation Conquest

Wat mij betreft is er niks mis met avontuurlijke en grootschalige soap-opera sci-fi fun. Zeker in comicvorm. Ik heb al vaker geroepen dat de DC comics over Green Lantern bijzonder goed bevallen, en concurrent Marvel is ook goed bezig met het opnieuw opzetten van haar space-setting wat zo’n beetje begon met Annihilation.
Bij de meeste lezers werd die crossover positief ontvangen, en terecht! De invasie van ons universum door de uit de Negative Zone afkomstige creep Annihilus was bijzonder grootschalig en wist tegelijk een hoop weinig gebruikte concepten uit de Marvel stal in de mix te gooien. Voor het eerst in een lange tijd gebeurde er weer iets spannends dat echte consequenties had voor rassen als de Kree en de Skrulls, en als dikke bonus werden zo’n beetje alle ruimte-superheroes bij elkaar gebracht voor een toffe thrill-ride. Een follow-up kon ook haast niet uitblijven. Gelukkig maar, want zelf was ik nog helemaal niet klaar met Marvel-in-space. Twee series zagen eind 2007 het daglicht en pikten de ruimtedraad netjes op: Nova en Annihilation Conquest.

Nova
Zo’n beetje het beste gevolg van Annihilation was het weer relevant maken van het character Nova. Zijn door Dan Abnett en Andy Lanning geschreven miniserie uit die periode las lekker weg, het personage van Richard Rider kreeg een toffe power-boost en er bleek nog een hoop potentie in het concept te zitten. Niet gek dat het character hierna dus weer een eigen serie kreeg (voorheen waren er al 3 runs van het personage, de eerste stamt uit 1976). Abnett en Lanning nemen ook nu het schrijfwerk weer voor hun rekening, met goede resultaten.

Er is een dikke bundeling die de eerste 12 issues van deze nieuwe Nova serie bevat, wat samen met Conquest één prettig pakket gaat vormen. De eerste 3 issues van Nova’s nieuwe serie behandelen zijn verantwoordelijkheid als laatst overgebleven lid van het Nova Corps. Bijgestaan door Worldmind, de digitale culminatie van alle Corps kennis, is Rider constant bezig met het reageren op noodsignalen uit alle hoeken van het universum. Dit eist toch wel zijn tol, en een kort bezoek aan Aarde is nodig om even bij te komen. Maar ja, op dat moment is het op ons planeetje ook onrustig. De Civil War is afgelopen en Iron Man is nu de top dog. Richard ontdekt dat zijn oude team (de New Warriors) verantwoordelijk was voor de ramp die de Civil War in gang zette, en heeft ook een confrontatie met de nieuwe Thunderbolts. Misschien uiteindelijk niet al te spannend (net als het gemiddelde tekenwerk van Sean Chen), maar voor de old school Nova fans wel een fijne terugkeer naar de roots van het personage.

Aan het eind van issue 3 pikt Nova een hoop noodsignalen op vanuit het Kree territorium, en zo zal hij in het nieuwe epische space-avontuur terechtkomen. Tijd om te switchen naar….

Annihilation Conquest
Het is een periode van onrust en chaos in het Marvel universum. De Skrulls zijn zo goed als uitgeroeid (en het laatste restje armada trekt hierna richting Aarde voor de Secret Invasion crossover), de Shi’ar zijn teruggetrokken sinds ze een nieuwe leider hebben gekregen en de Kree zijn druk bezig met hun wederopbouw. Maar een nieuwe vijand dient zich al weer aan…

Deze nieuwe Annihilation crossover is op eenzelfde manier opgebouwd als de eerste; er is een proloog issue wat het event in gang zet, hierna zijn er vier verschillende miniseries over specifieke characters, en uiteindelijk komt dat allemaal samen in een 6-delige storyline waar het festijn pas écht losbarst. Werkte de eerste keer echt prima, en in principe nu ook.

Het hele Conquest-pakket is gebundeld en in de (online) winkels te vinden in 2 delen. Het eerste deeltje bevat:
– De proloog. Geschreven door Abnett en Lanning met best gave visuals van Mike Perkins. We zien de ex-aardbewoner Peter Quill, een van de overlevenden van de vorige serie, de Kree assisteren met het updaten van hun beveiliging om te zorgen dat een grootschalige aanval zoals door Annihilus niet meer zal plaatsvinden. Er wordt gebruik gemaakt van Spaceknights technologie, maar er blijkt één probleem te zijn… de Spaceknights zijn gecorrumpeerd door de Phalanx, een ras dat lijkt op de Cylons gemixed met Borg-zombieheid. De Kree homeworld raakt geïnfecteerd en de Phalanx isoleren een gigantisch deel van Kree space om in alle rust dit stuk ruimte te assimileren. Uh oh. Wat nu?
– De miniserie Star-Lord. Geschreven door Keith Giffen, de man achter de eerste Annihilation storyline. Star-Lord was voor mij 100% zeker weten het allerbeste element uit het hele Conquest event. Het voor Marvel begrippen ongebruikelijke tekenwerk van Timothy Green zet al een Heavy Metal-achtig sfeertje neer, en de toffe ‘Dirty Dozen met space robot zombies’ storyline maakt het allemaal nog beter. We volgen hier Peter Quill, die door de Kree gedwongen wordt om samen met een team weirdo’s een haast suïcidale missie te ondernemen in de Phalanx-geïnfecteerde Kree hoofdstad. Quill neemt zijn oude identiteit Star-Lord weer aan, en de pret kan beginnen. De cast van deze comic is freakin’ awesome, en aan het eind van de 4 nummers zul je balen dat de koek op is. Gelukkig is Star-Lord’s carrière nog niet voorbij…
– De miniserie Quasar. Neergepend door Christos Gage die later de serie Avengers : The Initiative zou overnemen met gemixte resultaten. Ook hier weet Gage niet echt te overtuigen, en het verhaal is eigenlijk te cheesy om te beschrijven. Dat krijg je als er een heus moment is waarop de zwaard-zwaaiende lesbische dame die als Quasar door het leven gaat op een pratende draak vliegt. In space. Dat weirde geluid dat je in de verte hoort is een druk fappende Boris Vallejo. Deze scène is het dieptepunt, al is het idee van deze Quasar die een vage stem hoort die haar richting een ‘savior’ stuurt voordat de Phalanx deze persoon kunnen assimileren überhaupt niet zo tof. Het tekenwerk van Mike Lilly is ook wat ruw en streperig, en de kleuren springen ook niet echt van de pagina’s. De identiteit van die vage savior dude is wel interessant voor old school Marvel lezers die bijvoorbeeld Infinity Gauntlet hebben gelezen, maar verder zal deze miniserie weinig indruk maken.

De tweede bundeling met Conquestheid bevat:
– Enkele issues uit de serie Nova, de nummers 4 t/m 7 om precies te zijn. Een probleem is dat de serie na issue 7 nog iets verder doorgaat met de Phalanx storyline. Je zou dus voor het volledige plaatje nog wat meer Nova issues moeten vinden en lezen, daarom is de aanschaf van de eerder genoemde bundeling wel handig. Als je dat niet doet dan leest deze miniserie alsnog prima weg en heeft een hoog ‘oh shit dit is best spannend ik moet nog een issue lezen’ gehalte. Fijn ook dat Drax the Destroyer en Gamora (the Deadliest/Hottest Woman in the Universe) weer terugkeren. Toch kan ik de rest van de Nova issues echt wel aanraden, zeker omdat daarin wat dingen zullen gebeuren die relevant zijn voor de rest van het Conquest event.
– De miniserie Wraith. Hier kan ik kort over zijn; Wraith is pretty shitty. Een nieuw geïntroduceerd character dat een hoger emo-gehalte heeft dan een buslading tieners op weg naar een Evanescence concert? No thanks! Je leest de Wraith mini en denkt na een paar pagina’s vermoedelijk al “Nee, dit gaat niet werken voor me”. De matige illustraties van Kyle Hotz helpen al niet, maar het verhaal dat Javier Grillo-Marxuach (ook de naam van een Elder God volgens mij) er uit perst over een getormenteerde ziel die Phalanx-verzwakkende powers ontdekt is gewoon lame. Overslaan is een optie, Wraith doet deze hele crossover toch niet zo veel boeiends.
– Annihilation Conquest. De zes issues waarin alle voorgaande storylines samenkomen en het geheel een versnelling hoger gaat. Conquest mag dan qua schaal niet zo indrukwekkend zijn als zijn voorganger, het is toch wel tof om al die characters die je al kende weer terug in actie te zien, nu bijgestaan door een aantal nieuwe typetjes. Wat een klein nadeel kan zijn is de iets grotere afhankelijkheid van Marvel-geschiedenis. Er worden best veel oudere concepten en characters gebruikt die de nieuwe lezer wat kunnen overrompelen. Wat dacht je van de High Evolutionary, Adam Warlock, Captain Universe, een andere Warlock, en ook nog eens een verrassende reveal die inhaakt op de eerste Mighty Avengers storyline. Op zichzelf is dat nog te overzien, maar er komen ook nog eens een zooi met minor characters uit de vorige Annihilation serie bij zoals Blastaar en Ravenous, en zodoende wordt het wel een érg drukke boel daar in Kree space. Minder tijd voor character development, minder grootschalige battles, maar het eindresultaat is alsnog vermakelijk, afwisselend en kleurrijk. Tom Raney’s tekenwerk leidt soms tot wat weirde gezichtsuitdrukkingen, maar de shinyheid van de visuals compenseert wel hiervoor. Conquest is uiteindelijk verre van subtiel, maar kon mijn honger naar sci-fi adventure fun wel even stillen en gooit weer een hoop fijne characters in de mix.

Nova (issues 4 t/m 12)
We zijn nog niet helemaal klaar met dit character. Aan het eind van issue 7 zijn er namelijk nog genoeg problemen voor Richard Rider. Opgejaagd, verdwaald en meer dood dan levend probeert hij een manier te vinden om de Phalanx invastie te stoppen. In issue 8 wordt een van de toffere dingen in het Marvel-in-space concept geïntroduceerd, namelijk een afgelegen ruimtestation waar vele buitenaardse rassen samenkomen. Dit station, Knowhere genaamd, zal heel terecht in latere series nog gebruikt worden en is gewoon één van die concepten waarin alle losse elementjes uitstekend werken. Of het nu de psionische Russische hond Cosmo is die de security voor zijn rekening neemt (geloof me, Cosmo is awesome) of het feit dat het station eigenlijk een afgehakt hoofd van een freakin’ Celestial is, het is allemaal leuk bedacht. Dat er dan ook nog ruimtezombies en nare ruimte-entiteiten in voorkomen werd door deze jongen als extra prettig ervaren.
In de laatste nummers bereikt Nova de geboorteplaats van de Phalanx en komt hier een character tegen dat old school lezers bekend voor zal komen en de nieuwe vermoedelijk de schouders laat ophalen. Issue 12 vindt plaats vóór het laatste Conquest issue, dus als je beide series tegelijk leest is dat handig om in het achterhoofd te houden. Sheesh, het lijkt allemaal wel complex zo als het beschreven wordt he? De ideale volgorde is in ieder geval:
Nova 1 – 3 -> de twee Conquest bundelingen, op het laatste nummer na -> Nova 8 – 12 -> Conquest issue 6

En dan…
Tsja, na twee succesvolle Annihilation storylines en de nieuwe serie Nova is de rust in deep space zeker nog niet teruggekeerd. Een nieuwe serie (Guardians of the Galaxy) zal Conquest als beginpunt gebruiken en brengt Star-Lord en zijn team weirdo’s terug in de spotlight. Nova blijft ook zijn ding weer doen met de wederopbouw van de Nova Corps als thema. En, je voelt ‘m al wel hangen, de volgende epische space storyline komt er al weer snel aan. Op deze manier gaat al die space-meuk van Marvel wel erg veel ruimte in je kast innemen. Als al die comics maar geen zwart gat in je portemonnee veroorzaken…

avatar geschreven door op 11 april 2011

2 reacties op “Nova & Annihilation Conquest”

  1. avatar Niels schreef:

    It is awesome!

  2. avatar Bartelen schreef:

    This man knows what’s up!

Reageer

Anti-Spam vraag :