0
Kontroll (2003)
Het hele metro-idee, daar is deze jongen niet écht fan van. Zeker ‘s avonds laat, als je omgeven bent door in zichzelf mompelende weirdo’s, hangjeugd en naar ammoniak ruikende oude mannetjes. Het ondergrondse transportgebeuren mag dan in de praktijk niet mijn favoriete ding zijn, op film vastgelegd wordt het een andere zaak. De Hongaarse film Kontroll uit 2003 speelt zich bijvoorbeeld helemaal af in het metro-stelsel van Boedapest en blijkt een goed wegkijkend geheel te zijn.
Kontroll draait om een jongeman genaamd Bulcsú die werkt als kaartjescontroleur voor de Hongaarse metrodienst. De groep waar hij deel van uitmaakt zijn niet de meest effectieve controleurs; een gast met narcolepsie, een ranzig mannetje, een nieuwe aanwinst met een lager IQ dan mijn huidige banksaldo, etc. Bulcsú lijkt zelf nog het minst weird te zijn, al slaapt hij elke nacht op een metroplatform en lijkt hij zich te verstoppen voor het leven boven de grond. Hoe dan ook, deze vermakelijke groep met kaartenknippers krijgt tijdens hun werk te maken met wanbetalers, vage luitjes, hooligans, pooiers, en terugkerende irritaties als de jongeman Bootsie die plezier haalt uit het narren van het metropersoneel. Naast al die kleine irritaties blijkt er alleen een groter probleem te zijn; het aantal mensen dat voor de metro springt is de laatste maand nogal toegenomen. En… wat nou als die mensen niet vrijwillig gesprongen zijn, maar geduwd?
In principe is Kontroll voor het grootste deel een comedy. Het is zeker vermakelijk om het metropersoneel bezig te zien tijdens hun activiteiten, ook al wordt er niet echt een hele strakke verhaallijn aangehouden. Het voelt een beetje als die reality-series over personeel op vliegvelden dat te maken krijgt met lastige klanten en weirde situaties. Zo ook hier, al is het allemaal wat meer overdreven. Niet minder vermakelijk daardoor, ik zat regelmatig met een grijns op mijn stomme smoel de film te volgen.
Een probleempje is dat de film tegen het eind ook een thriller probeert te zijn, waarbij na een uur en twintig minuten ineens een switch omgaat. Van de capriolen van de controleurs gaan we naar een moordenaar in de metro en problemen voor Bulcsú. Er is weinig opbouw naar de omslag, en het is als kijker echt even weird om het idee te krijgen dat je ineens een andere film zit te kijken. Jammer is ook dat dit thriller-deel niet zo goed is uitgewerkt en ook nog eens snel afgerond wordt zonder echte vragen te beantwoorden. Dat deel is dus niet echt bevredigend, maar een gewaarschuwde Dorkside lezer telt voor twee natuurlijk. Als je weet dat de film twee gezichten heeft dan zal het vast een stuk fijner wegkijken.
Kontroll doet enkele dingen erg goed. De locaties zijn waanzinnig gaaf (lekker crappy, gruizig en ongezellig waar nodig), het camerawerk is prima in orde, de muziek luistert zeker lekker weg en de casting is geslaagd. De bouwstenen zijn dus echt dik in orde, en de fundering is gewoon een tof concept. Het bouwwerk blijkt alleen achteraf een tikkie wankel te zijn. Dat krijg je als je tegen het eind besluit er een extra dakterras bij te gooien. Tot zover deze vreselijke bouwvakker-metaforen.
Bij het uitzoeken wat regisseur Nimród Antal nog meer had uitgespookt werd ik verrast; hij bleek namelijk ook de regisseur te zijn van Predators en een bijrolletje te hebben in Machete. Hij zal wel buddies zijn met Robert Rodriguez neem ik aan. Kontroll was in ieder geval zijn debuut en won terecht een aantal prijzen. Een aanrader als je houdt van iets aparts en het niet erg vindt als een film thematisch gezien ineens van spoor wisselt.
geschreven door Bartelen op 13 mei 2011
