0

Batman: The Brave and the Bold – seizoen 2

Het is een bijzondere ervaring; iemand voor het eerst de film Batman and Robin laten zien. Die overload aan walgelijk neonlicht, vreselijk dialoog, overacterende pipo’s en stupide storyline vormt een glorieuze brei van Hoe Het Niet Te Doen. Ik snap dat regisseur Joel Schumacher de campyheid van de oude live action serie probeerde te benaderen, maar in filmvorm blijkt dat een moeilijke klus te zijn. En dat terwijl een campy Batman helemaal niet verkeerd hoeft te zijn! Ik heb me voorheen namelijk prima vermaakt met het eerste seizoen van de cartoonserie Batman: The Brave and the Bold. Wat wil je, met afleveringen die het retro sfeertje hebben van de old school tv-serie maar dan zonder de (budgetaire) beperkingen daarvan? Het gevolg: gigantische robots, een transformerende batmobile, onderwatergevechten, de zoektocht naar Excalibur, bad guys met namen als Crazy Quilt en Mrs. Manface, en Batman die in een aap verandert. Ayup. Het klinkt misschien niet als een serie die je aanzet om indruk te maken op je maten, maar eerder iets dat DC comic fans als fijne guilty pleasure bekijken. En fijn om te weten; er is een tweede seizoen dat qua gefliptheid niet onderdoet voor het eerste. Joy!

Je merkt meteen in de eerste aflevering al dat die ‘alles kan’ mentaliteit nog hoog in het vaandel staat. Een alien overlord genaamd Mogul (die Green Lantern fans bekend kan voorkomen) arriveert op Aarde, brengt een aantal heroes en villains in hun bijbehorende voertuig bij elkaar, en dumpt ze daarna in een Death Race achtig scenario: een race tot de finish in een gevaarlijk landschap waarbij de winnaar het lot van de wereld bepaalt. Het is allemaal zó idioot, maar dat maakt het niet minder entertaining!

Helaas is er, net als in het eerste seizoen, een duidelijke formule in een deel van de afleveringen. Batman komt in contact met een specifieke superhero of een super-groepje, men wordt geconfronteerd met een persoonlijk probleem of iets uit het verleden, Batman helpt bij de overwinning en de geïntroduceerde characters leren iets over zichzelf. Deze episodes zijn meestal het minst boeiend, omdat ze minder ‘I can’t believe this is happening!’ over-the-top-heid in zich hebben. Het zijn eerder cadeautjes voor de kijkers die de held of groep in kwestie een warm hart toedragen: concepten als de Doom Patrol, the Metal Men en de Justice Society of America in dit geval. Ben je niet bekend met de guest stars of the week dan is de impact van zo’n aflevering ook minder en hoop je vermoedelijk al snel op een invasie van robo-inktvissen of jetpack-dragende ijs-ninja’s. Euh, of zoiets.

Wat opvalt aan dit tweede seizoen is dat er iets meer aandacht is voor de opbouw naar bepaalde verhaalijnen. De intro’s van sommige afleveringen hebben nu bijvoorbeeld een doorlopend thema, waarbij buitenaardse parasieten steeds meer superheroes onder hun controle krijgen. Erg slim gedaan, en het maakte me heel erg nieuwsgierig naar de uiteindelijke resolutie in de dubbelaflevering The Siege Of Starro. Ook zijn er wat hints over een evil alien/god die de Aarde komt overnemen, genaamd Darkseid. De DC fans weten dan al genoeg. Zonde dat de Darkseid aflevering geen two-parter was, want nu is hij maar half zo episch als het had moeten zijn. Anyhoo, Brave and the Bold moet het normaal gesproken niet hebben van de continuïteit, maar de opbouw naar bepaalde characters en storylines werkt eigenlijk best fijn en dat maakt het eigenlijk wat jammer dat de makers hier niet vaker op teruggrijpen. Het overgrote deel van deze serie kun je alsnog in een random volgorde kijken zonder al te veel te missen. Het blijft allemaal licht verteerbaar entertainment, dus ergens begrijpelijk dat deze aanpak de voorkeur heeft. Randomness, humor en retroheid zijn nog steeds de pilaren waar deze cartoon op is gebouwd.

En over retro gesproken, boy oh boy, wat zijn er toch veel knipogen te vinden die Bat-fans wel kunnen waarderen. Zo had ik nooit verwacht de Rainbow Batman in geanimeerde vorm te zien, is er een aflevering die de Emperor Joker storyline uit de comics als basis hanteert (die eigenlijk best wel twisted elementen in zich heeft en héle obscure humor), lijkt de aflevering Chill of the Night een eerbetoon te zijn aan de soms wat kille en duistere Animated Series, en zijn er zowaar verwijzingen naar de Grant Morrison run van de Batcomic! Ik viel bijna flauw van puur nerdgenot bij het zien van de leip gekleurde Zur-En-Arrh outfit.

Al met al heb ik me zeker weer vermaakt met Brave and the Bold, op de minder boeiende aflevering hier en daar na. Ik heb Batman in een baby zien veranderen, een detective-chimpansee in actie gezien, gelachen met Aquaman (ja, deze serie maakt Aquaman zowaar cool) en een crossover met Scooby Doo meegemaakt. Serieus. En holy batballs, in een van de aflevering intro’s vecht Bruce Wayne zonder verdere uitleg mee in de Tweede Wereldoorlog. Ja, for reals! Brave and the Bold gaat schijnbaar nog één seizoen mee voordat de serie ophoudt te bestaan, maar ik ben blij dat er in ieder geval nog een kruiwagenlading met campy Batfun aan zit te komen.

avatar geschreven door op 26 juli 2011

Reageer

Anti-Spam vraag :