1

Hugh Laurie – Let them talk (2011)

Al in de eerste song sneuvelt de eerste patient op de operatietafel van St James hospital. Enige ironie kan Hugh Laurie, beter bekend van zijn alter-ego Dr. House, tv’s Sherlock Holmes onder de neurologen, niet worden ontzegd. Maar Laurie maakte dan ook jaren geleden samen met Stephen Fry meesterlijke en vaak cynische sketches vol humor. En hoewel hij ook in het kader daarvan liedjes schreef en inzong, duurde een volledig solo-album toch een decennia of drie. Het zelfvertrouwen voor een heel album was er eerder niet, en nu wel. We kunnen ons er iets bij voorstellen

R&B

Nu ligt er Let them talk in de schappen vol rasechte R&B in de non-gangsta-sense of the word. Het album opent met genre-traditional St James infirmary (o.a. Louis Armstrong, Allen Toussaint, en vele anderen) . Een spannende pianosolo waarna Hugh Laurie de ongeduldige luisteraar beloont met zijn verrassende zang. Waar eerdere acteurs als Bruce Willis of David Hasselhoff tenenkrommende prestaties op het muzikale vlak leverden, slaagt Laurie wel. Met name zijn pianospel steelt de show. Af en toe laat Laurie ook nog even de spotlights stelen door wat gaststerren waar hij zelf fan van is, zoals Irma Thomas (John Henry), Allen Toussaints, Tom Jones (de stoomtreinsong Please make a change) of voodoo-dokter dr John (het prachtige break-up-liedje After you’ve gone). Ze helpen allemaal mee in Laurie’s poging tot een lekker blues-album met louter covers van vergeten meesters uit de Mississipi-delta. Neem Robert Johnson, Memphis Slim of Leadbelly. Zo intens of authentiek als de origineeltjes wordt het album nergens, maar fijne eigentijdse herinterpretaties staan er genoeg op. En die eens te meer de tijdloosheid van de gekozen songs bevestigen.

 

Van zompig naar zwoel

De songs mogen hun voeten dan in de zompige Mississipi-modder hebben, hij wil zijn dure Nikes niet viesmaken. Neem Swanee River, waarin Laurie lekker de boogie inzet. Hugh mag dan een feestje geven, het is wel een partijtje voor vijftig-plussers. Een warme productie met voldoende plek voor de afzonderlijke instrumenten, Hugh’s soepele, zwoele pianospel voorop. Muzikaal bevat de smeltkroes dan ook ingrediënten uit de keuken van Randy Newman, Ry Cooder, Bill Wyman’s Rhythm Kings, en, zo leert youtube bovendien, Laurie zelf. Zo is uiteindelijk het album te braaf en slick om écht spannende muziek op te leveren, maar een fraaie achtergrondplaat voor op de late avond is ook niet verkeerd. Laurie levert met Let them talk in ieder geval de spoiler van de eeuw af voor House, M.D.-fanaten. Want met zo’n visitekaartje, moet dr. House in seizoen 8 haast wel verhuizen naar een ziekenhuis in de contreien van jazz en blues-mekka New Orleans. Een tv-special van het album, live in New Orleans, staat alvast gepland.

avatar geschreven door op 9 juli 2011

Een reactie op “Hugh Laurie – Let them talk (2011)”

  1. avatar Tanja schreef:

    Hugh laurie is mijn alter ego zijn stem zit in mij

Reageer

Anti-Spam vraag :