2

Charlaine Harris – TrueBlood Omnibus I

‘Vieze mond!’, riep de tweejarige telg in ontzetting uit bij het zien van de cover van het boek dat deze reviewer zat te lezen. Inderdaad, Charlaine Harris is op zijn minst even grafisch in haar vampierenserie TrueBlood als de kaft doet vermoeden, waarop een tong sensueel langs bebloede lippen glijdt. De cover vat de drie eerste delen uit de vampierenreeks prima samen. Grafisch. Seksueel getint. En vol vampieren. De serie wordt ook gekscherend de Sookie Stackhouse novels genoemd. Sookie, de hoofdpersoon, is een serveerster in een duf diner in het ingeslapen dorpje Bon Temps ergens in de VS. Zo’n stadje vol inteelt en houthakkers. Tot er een vampier in het stadje komt wonen. Vampieren hebben namelijk een ‘coming-out’ beleefd, en in het Sookie universum zoekt de mensheid naar een nieuw evenwicht om samen met hun ondode evenknieën te kunnen leven zonder louter als snacks te worden gezien. Al snel ontstaat er een romance tussen Sookie en één van de vampieren, de zwijgzame krachtpatser Bill, waarna Sookie in een wereld wordt gezogen die ze nooit voor mogelijk had gehouden.

Nepbloed?

TrueBlood is genoemd naar de flessen Namaakbloed die voor de nieuwe vampierengemeenschap worden gefabriceerd om hun dorst enigszins tijdelijk te kunnen stillen, en die in het Nieuwe Amerika even grif over de toonbank gaan als een simpel biertje. Onder vampieren dan. Uiteraard. Vampieren beheren er nachtclubs en zelfs vastgoed, en staan toeristentripjes in hun midden toe. In Harris’ wereld zijn de vampieren niet slechts graaf of baron, maar eenvoudige lui die op de verkeerde plek waren op de verkeerde tijd. De serie is mateloos populair in Amerika, en inderdaad, dit zijn de boeken achter de even succesvolle later-ooit-nog-eens-hier-te-bespreken-HBO-serie TrueBlood. De omnibus bevat de eerste drie delen uit de reeks:Dead until dark, Living dead in Dallas, en Club Dead. In elk deel komt Sookie telkens stukje bij beetje in aanraking met de vampierenwereld, maar ook achter het bestaan van andere mystieke gedrochten. Harris tovert een ogenschijnlijk fabeltastische wereld die achter het menselijk oog onttrokken ligt. Wat Harry Potter magische wereld met een strikte scheiding van Dobbies en dreuzels voor kinderen moet zijn, zo boetseert Harris een samenleving die naïef gelooft dat er écht alleen vampieren zijn, terwijl er nog veel meer onder de oppervlakte borrelt. Maar je moet in het vampiersche verkeren om er kennelijk achter te komen.

Quick & Dirty

True Blood is vooral vermakelijk zonder al te veel diepgang. Sterker nog, in de eerste drie delen bespeur je zovaak de intentie van Sookie om met een andere partner de lippen te willen zetten op een ander dan haar werkelijke partner, dat bij vlagen het niveau kasteelroman-met-vampieren op de loer ligt. Interessant is wel de stukjes en beetjes die steeds meer duidelijk worden hoe de samenleving reageert op de aanwezigheid van vampieren. Van commerciële initiatieven als gebotteld TrueBlood tot een Amerikaanse PVV (People die Vampieren Verketteren). De hypothetische ‘wat-als’-insteek werkt zo best geslaagd, al had er best wat meer diepgang in de novels gekund. Wanneer was de eerste coming out van de vampieren? Hoe bevochten zij een plekje in de samenleving? De grotere thematiek laat Harris achterwege (..of bewaart ze voor latere delen). Anderszijds gaat Harris liever voor het predicaat entertainment dan voor een geloofwaardig, hypothetisch epos hoe de mensheid reageren zou ‘als..’. De vampieren zijn er gewoon en Sookie wordt telkens in een moordmysterie gedompeld waar de serverende detective gewapend met tenenkrommende one-liners op zoek gaat naar het missende stukje in de puzzel.

Easypeasy

Harris schrijft vrij eenvoudig met veel korte zinnen, het Engels is dan ook prima te volgen en leest net zo snel weg als dat een vampier smelt in het zonlicht. Schroom dus niet de originele tekst op te pakken. De schrijfstijl ligt ergens tussen J.K. Rowling en Stephen King. Een nieuwe Anne Rice of Bram Stoker is dit niet, maar de verhalen zijn beslist goed genoeg om je van wat nachtelijke uurtjes te beroven. De Sookie Stackhouse novels zijn luchtige, humoristische Vampieren-thrillers waarmee je uitstekend een avondje (on)dood met de broodnodige bloedige slachtpartijen en orgies. Had die tweejarige het toch goed gezien.

avatar geschreven door op 26 augustus 2011

2 reacties op “Charlaine Harris – TrueBlood Omnibus I”

  1. avatar The Josh schreef:

    Deze populaire boeken reeks heeft geleid tot een hele gave Amerikaanse tv serie! Ik heb zelf de boeken niet gelezen maar kan de serie van harte aanbevelen aan mensen met een sterke maag. In het begin komt het wat plat over en is het even wennen aan super amerikaanse vertel wijze. ALs je er eenmaal in zit is het een spannende en goed opgebouwde serie. Onlangs is alweer het 4e seizoen op dvd verschenen http://www.dailydvd.nl/True-Blood-seizoen-4-import

  2. avatar Doctor Clavin schreef:

    Kwam met moeite voorbij de eerste twee afleveringen vanwege die platheid, maar misschien toch eens verder kijken…

Reageer

Anti-Spam vraag :