0

Source Code (2011)

Het klinkt als de ergste horrorfilm sinds jaren. Stel je het eens voor. De NS heeft weer eens vertraging. Heeeeeel veeeel vertraging. En je zit in de trein. Zo’n lekker volgepakte, met stinkerige studentjes met de was voor mama, arrogante mobiele kwakers en zelfgenoegzame omaatjes. En als klap op de vuurpijl, weet je dat de trein zodadelijk opgeblazen wordt. Waarna je telkens weer wakker wordt in diezelfde trein. Met dezelfde vertraging en dezelfde ongeschoren backpackers. En acht minuutjes om die ene cruciale, correcte beslissing te nemen. Het overkomt legerkapitein Colter Stevens (Jake Gyllenhaal), die er net zoveel van snapt als jij bij het lezen van deze review. Het laatste wat hij zich herinnerde, was dat hij vrolijk op Afghaantjes aan het schieten was vanaf een helicopter. Raarrrrr. En ineens zit hij in een trein. Keer op keer, waarna hij ontwaakt in een kleine ijzeren tank. Waarop hij weer resoluut in de trein wordt getorpedeerd. Om er een soort Groundhog Day met terroristen te beleven. Is hij aan het tijdreizen? Iets te hevige pilletjes in een paar loze minuutjes op de legerbasis? Welk sinister plot ontvouwt zich hier?

Minimale inzet, maximale impact

Regisseur Duncan Jones leverde eerder al het veelgeprezen Moon, waar hij met beperkte middelen een creatieve, spannende sci-fi thriller met een even beperkte cast wist neer te zetten (lees: één acteur). Ook in Source Code is de hoofdrol eigenlijk alleen voor Jake Gyllenhaal. De rest van de cast beperkt zich ongeveer tot zijn directe op-afstand-tegenspeelster commandant Goodwin (Vera Farmiga) en een vrouw die telkens naast hem zit in de trein (Michelle Monaghan). En ook nu weer weet Jones de kijker weer de volle lengte van de film geboeid te houden met een kleine cast in een goed uitgebouwd verhaal. Het tempo van het verhaal is nergens te flitsend waardoor je aspecten mist, en nergens te traag. Knap hoe de puzzel zich stukje bij beetje ontvouwt, zonder daarbij in de meest voorspelbare clichés te trappen. Minimale aanpak, maximaal kijkplezier.

Zien?

Toegegeven, aan het begin van de review overdreven we wat. Bij het zien van Source Code realiseer je je het weer even: het uitzitten van het overdaad aan geweld in Transformers 3 of Pirates of the Caribbean 4 zonder enige creatieve visie. Dát is pas horror. In handen van Michael Bay had Source Code zich beperkt tot 8 minuten, was de boef voortijdig ontmaskerd, en hadden vijf tegenliggende treinen zich via een ongebruikt zijspoor in een uitwijkmanoevre dwars door een kernreactor geboord. Jones doet het stukken beter met een film die een aangenaam mengsel vormt van films als Memento, Primer (maar dan minder ingewikkeld) en pakweg een Inception zonder CGI-budget of een Deja-Vu zonder de clichés. Een spannende tijdreis-thriller voor beginners die moeiteloos een breder publiek zal kunnen bekoren. Ook, omdat we een logen over de treinvertraging natuurlijk.


avatar geschreven door op 26 september 2011

Reageer

Anti-Spam vraag :