0
Tales of the Arabian Nights
Als koter ben ik niet echt opgegroeid met de Duizend-en-één-nacht vertellingen. Mijn portie epische heldendaden kreeg ik juist van rakkers als Asterix en Kuifje. Misschien dat ik door het gebrek aan vliegende tapijten en onbetrouwbare Djinns in de kindertijd er wel altijd benieuwd naar ben geweest. Nu, véééle jaren later, kan ik me dan eindelijk in die mysterieuze sprookjes-setting begeven. Dit keer in de vorm van een tof bordspel met een groot verhalend component. Haal die leesbril en dat kromzwaard maar uit het nachtkastje, want we gaan Tales of the Arabian Nights bespreken!
In Tales of the Arabian Nights (ToAN) kunnen 2 tot 6 spelers in de huid kruipen van klassieke characters als Ali Baba en Sindbad en op een epische reis gaan die (hopelijk) faam en glorie zal opleveren. Plus een shitload aan geld en magische items, als het effe kan. Alle spelers beginnen in de stad Bagdad en kunnen de halve wereld afreizen op zoek naar avontuur. Het doel van het spel is om een van tevoren gekozen hoeveelheid Story en Destiny points te behalen en hierna terug te keren naar Bagdad. Deze Story en Destiny points krijg je tijdens encounters, en die dingen vormen de kern van ToAN en maken het spel verdraaid leuk om te doen.
Misschien ben je bekend met de old school Choose Your Own Adventure boeken. Hierin maak je gedurende een verhaal keuzes die het verloop voor je zullen beïnvloeden. “Ga je verder de donkere gang in of open je de zware deur links van je?” Dat soort ongein. ToAN pakt dat concept en geeft er een interessante draai aan.
Het character dat je in het begin van het spel hebt gekozen krijgt een 3-tal skills mee. Er zijn een hele hoop om uit te kiezen, en gedurende het spel kun je ook nieuwe skills verdienen: Seduction, Storytelling, Weapon Use, Seamanship, Courtly Graces en Wilderness Lore zijn maar een greep uit het aanbod. Met enkele (hopelijk nuttige) skills op zak en een random gekozen Quest die bij het behalen van specifieke doelen extra punten oplevert kan de reis beginnen.
Het speelbord is opgedeeld in gebieden waar je, afhankelijk van hoe rijk je bent, makkelijker of moeilijker kunt komen. Gemiddeld zul je een stap of 3 zetten en daarna eindigen in een stad, woestijn, bos, eiland, etc. Hierna wordt een Encounter kaart getrokken. Er zijn kaarten die aangeven dat je een specifiek character tegenkomt (een Vizier, prins, bedelaar, etc.), kaarten voor specifieke locaties waarvoor je wél op het juiste type gebied moet staan (als de kaart Ape Island wordt getrokken kun je die ook werkelijk pas bezoeken als je character op dat moment op een eiland-gebied staat), of een kaart die je een random encounter geeft. Als vaststaat wat je precies op je pad tegenkomt mag jouw character zijn reactie op een bepaalde tabel kiezen. Hierna komt het cruciuale Book of Tales te voorschijn. Dit is een dikke verzameling van uitgeschreven encounters, en een van je medespelers mag hieruit oplezen wat jouw character precies meemaakt tijdens deze gebeurtenis, afhankelijk van je reactie en de skills die je hebt.
Dat klinkt nogal complex, en… nah ja, dat is het in den beginne ook even. Het zal die eerste speelbeurten even rommelen zijn met de tabelletjes, de reactie matrices en de afwikkeling van zo’n encounter. Maar als je de smaak eenmaal te pakken hebt wordt het spel erg vermakelijk, voor een groot deel doordat er zoveel opties zijn. Stel; het is mijn beurt, ik zet 3 stappen, eindig ergens in een woestijn en trek een encounterkaart. Het is een random encounter, en als eenmaal beslist is wat ik precies tegenkom (door variabelen op het speelbord gecombineerd met een dobbelsteenworp) kan ik er op reageren. Het blijkt dat ik in dit geval een Lovesick Efreet ben tegengekomen, een soort geniepigere Djinn. Wat wil ik doen? Hem om de tuin leiden? Hem aanvallen? Helpen? Wegvluchten? Er zijn zo’n 8 keuzes mogelijk per encounter, en voor elke keuze zijn er 3 mogelijke gevolgen, met andere resultaten afhankelijk van welke skills je hebt.
Het fijne is overigens dat er eigenlijk geen foute keuzes mogelijk zijn. Je character kan niet sterven, al zijn er genoeg negatieve effecten mogelijk die je kansen op een overwinning kleiner maken. Deze effecten heten Statussen, soms negatief of positief, en enkele zijn zeer lastig kwijt te raken. Je kunt betoverd worden, verloren raken, gevangen genomen worden, verwond of zelfs verminkt. Maar ook al gebeurt er nare shit met je, dan nog krijg je er vaak Story of Destiny points voor. Je maakt immers spannende en/of fascinerende dingen mee, en daar gaat het uiteindelijk allemaal om.
Toch heeft ToAN z’n nadelen. Het is bijvoorbeeld bij encounters vaak moeilijk om in te schatten wat voor gevolg jouw reactie zal hebben. Mijn encounter is bijvoorbeeld ‘Hungry Creatures’, en ik kies als reactie ‘Aid’. Help ik dan de creatures? Maar ik weet bij aanvang nog niet wat ze precies zijn. Of help ik iemand die door ze aangevallen wordt? Het blijft vaak een gok, en soms kan de uitkomst wat lullig zijn omdat het niet overeenkomt met je verwachting. Ook zijn er bepaalde Statussen die frustrerend werken. Het is geinig dat je van geslacht kunt veranderen gedurende je reizen (moet je die evil sorceress ook niet aanvallen, geinponem!), maar je kunt het spel niet winnen zolang je die status hebt. En de status Scorned hebben verandert al jouw verkregen Destiny Points in Story points. Om deze kwijt te raken moet je hem inwisselen voor de status On Pilgrimage, die als concept wel cool is maar je character onnodige vertraging op laat leveren.
Een groter probleem zit ‘m in de herhaling. Na een spel of drie zul je herhalingen in de encounters tegen gaan komen, en dat is wel een beetje zonde. Het Book of Tales is echt gigantisch groot, dus waarom kom je dan zo vaak bepaalde soorten Storms (Magical, Terrible, Mild, etc.) tegen, of verschillende typen Artifacts? Tegenstand lijkt voornamelijk te bestaan uit Djinn, bandieten, Efreets of Sorceresses. Nu draaien de Duizend-en-één-nacht vertellingen daar voornamelijk om, maar een beetje meer variatie was fijn geweest. En als laatste irritatie is de randomheid van de encounters soms wat moeilijk te verklaren. Diep in de bossen van Rusland kun je ineens in een draaikolk terechtkomen, of ver op zee ineens door een bedelaar aangevallen worden. Euh, ok? Jammer dat het spel geen manier kan bieden om meer locatie-gebonden encounters te hebben, dat zou het allemaal nog een stuk fijner maken.
Minpunten terzijde is Tales of the Arabian Nights een vrij indrukwekkend spel geworden. De hoeveelheid dingen die met je kunnen gebeuren is bizar uitgebreid, en de beschrijvingen zijn altijd leuk om (voor) te lezen. Je kunt het spel beginnen als sullige gast en daarna als slaaf verkocht worden, in een aap veranderen, mensen bestelen, de liefde vinden en trouwen (om vervolgens kinderen te krijgen die zo lelijk als de nacht kunnen zijn), door je vrienden verraden worden, je medespelers mind-controllen, ingewijd worden in occulte geheimen, achtervolgd worden door jaloerse one night stands, magische voorwerpen vinden, Vizier en uiteindelijk zelfs Sultan worden, de normaal zo vredelievende inwoners van het Undersea Kingdom aanzetten tot het veroveren van hun nabijgelegen collega’s, etcetera. Ja, als je echt álles wil ontdekken wat in dit (voornamelijk) tekst-gebaseerde spel kan gebeuren ben je wel een nachtje of duizend en één bezig.
geschreven door Bartelen op 5 september 2011
