0

Green Lantern – Rage of the Red Lanterns & Agent Orange

The War of Light. Dat klinkt niet echt als een heel indrukwekkend conflict, alsof een stel koters elkaar met zaklampen in elkaar beuken. De Green Lantern comic maakt er alsnog iets heel fijns van, zeker als elke soort ‘Light’ een op zichzelf staand Lantern Corps betekent. We weten allemaal (toch?) dat de Green Lantern Corps het groene lichtspectrum dat hoort bij wilskracht gebruikt, en een tijd terug begon het Sinestro Corps de gele kleur van angst tegen ze te gebruiken. In recent op Dorkside besproken Green Lantern Corps comics werd ook meer aandacht geschonken aan de violet licht dragende Star Sapphires die juist met liefde het universum willen beschermen. Pff, liefde, whatever. Maar er duiken méér lichten op in het universum, en met elke nieuwe kleur escaleert de verstandhouding tussen alle groeperingen. Chaos lijkt onvermijdelijk, en dat leidt tot heel erg prettig weglezend comic-entertainment.

Rage of the Red Lanterns (Green Lantern 26 – 28, 36 – 38, Final Crisis: Rage of the Red Lanterns)
De eerste 3 issues in deze trade hebben de titel ‘The Alpha Lanterns’ en vormen tegelijk een epiloog van de Sinestro Corps War en zetten dingen in gang die zullen leiden tot de War of Light. Het begint allemaal als de Guardians de Alpha Lanterns creëeren, emotieloze agenten die fungeren als rechtshandhavers binnen de Corps zelf. Één Guardian die verminkt werd tijdens de Sinestro Corps War blijkt een eigen (evil?) agenda te hebben. Een groep wannabe-Guardians die zichzelf The Controllers noemen ontdekt een mysterieus oranje licht in deep space. Sinestro staat op het punt om geëxecuteerd te worden voor zijn misdaden. En een Green Lantern met grote woede in haar hart krijgt plots een rode ring om haar vinger..
Ja, qua opbouw weet Rage of the Red Lanterns wel te boeien. Het tekenwerk van Mike McKone mag dan niet super slick zijn, het verhaal maakt dat weer goed. De oplettende lezer heeft vast gezien dat in deze trade de issues 29 t/m 35 ontbreken. Deze vormen een op zichzelf bestaande storyline die in de winkels te vinden is onder de naam Secret Origin. Dit verhaal is een geupdate versie van Hal Jordan’s eerste kennismaking met de groene ring, waar extra details en characters aan zijn toegevoegd die inhaken op de War of Light storyline. Secret Origin is ook nog eens een goed beginpunt voor nieuwe lezers, al zullen ze daarna wel verder moeten gaan met de comic Rebirth en vanaf dat punt verder lezen. Wel zuur dat deze comic uiteindelijk een betere introductie is van het Green Lantern concept dan de recente film.
In de tweede helft van deze trade komen dingen in een stroomversnelling. We maken niet alleen kennis met de Red Lanterns, maar zien ook een blauw Corps, dat hoop gebruikt als hun drijvende kracht. Geel, groen, blauw en rood komt samen in een stevige showdown die lekker van de pagina’s spettert, deels dankzij het tekenwerk van Ivan Reis. Dit is precies waar ik op hoopte toen al die andere kleuren Lanterns werden geïntroduceerd! Er zijn wel wat kleine nadelen; het rode Corps is nogal over the top (tegenstanders die constant brandend bloed uitkotsen? Ehhh, ok?) en er worden constant nieuwe dingen geïntroduceerd terwijl we niet zo heel veel tijd krijgen om andere recente concepten wat verder uit te bouwen. Het liefst zag ik de conflicten tussen de Corps-groeperingen met wat meer lange termijn cause-and-effect. Maar de volgende gigantische crossover staat al weer achter de schermen klaar om dingen overhoop te gooien.
Al met al is Rage of the Red Lanterns onmisbaar als je de Lantern comics wil volgen. De setting wordt steeds verder uitgebouwd en het ‘Corps versus Corps versus Corps’ concept is bijzonder vermakelijk. Op wat weirde momentjes na zeker goed te doen!


Agent Orange
(Green Lantern 39 – 42, Blackest Night 0)
De kleur van ons koningshuis is in het DC universum blijkbaar ook de kleur van de hebzucht. Gezien de expansiedrift van die Hollandse zeevaarders vroegâh is dat misschien niet eens zo onterecht. Maar goed, na de opkomst van rood en blauw gekleurde Corps-concurrenten komt in Agent Orange een nieuwe pipo problemen veroorzaken. Tegelijk heeft Hal Jordan ook zijn eigen issues; hij is de eigenaar geworden van een blauwe ring, die constant zijn groene ring verstoort . Een geinig concept, maar het wordt in deze trade toch wel een beetje pijnlijk duidelijk dat Jordan als character niet zo heel erg boeiend is. Schrijver Geoff Johns denkt daar blijkbaar anders over, en alles draait in deze comics dan ook om Jordan en zijn acties. De cast in die andere comic die in dezelfde setting speelt, Green Lantern Corps, is in verhouding gevarieerder en ook nog eens leuker om te volgen.
Mgoed, terug naar Agent Orange. Het nieuwe oranje Corps is qua concept anders dan wat we ondertussen gewend zijn, wat zorgt voor de nodige afwisseling. Het verhaal zelf is misschien niet al te spannend, maar heeft wat toffe onthullingen en er is genoeg actie om de fans te plezieren. De leukste momenten zijn die waarop verschillende kleuren Lanterns met elkaar in contact komen, of een character een andere ring om de vinger krijgt met alle gevolgen van dien. De laatste pagina’s van de trade geven ook nog eens een naar voorproefje van wat er in de aankomende crossover Blackest Night staat te gebeuren. Op zich is het logisch dat er naast al die Lantern-groeperingen met vrolijke kleurtjes ook een zwart Corps bestaat wat als Grote Vijand gaat fungeren. Hierna volgt nog een preview van Blackest Night met schetsen en een overzichtje van alle grote partijen. Beetje suf, want dit bevat spoilers die enkele leuke onthullingen van die komende storyline weggeven.
Het tekenwerk in deze trade wordt door veel verschillende mensen gedaan, wat de consistentie niet helemaal ten goede komt. Sommige panels zijn ook wat rommelig, alsof deze comic er in hele korte tijd uitgeperst moest worden. Nergens wordt het storend lelijk, maar vergeleken met eerdere Green Lantern comics is het wat onder de maat.

Ik moet toegeven; op dit punt vermaakte ik me prima met alle Lantern series. Ze vullen elkaar goed aan en blijven steeds leuke dingen in de mix gooien. Nu de kleuren rood, blauw en oranje aan het spectrum zijn toegevoegd kan die War of Light pas écht goed van de pagina’s spetteren. Er komt hoe dan ook nog een hoop spannends aan wanneer de Blackest Night zich gaat ontvouwen, wat we in een volgende review zullen zien. Maar goed dat Hal Jordan niet kleurenblind is.

avatar geschreven door op 13 oktober 2011

Reageer

Anti-Spam vraag :