0

The Witcher 2

Toen het nog onbekende CD Projekt in 2007 The Witcher uitbracht, verwachte nog niemand er gigantisch veel van en de oorspronkelijke staat waarin het verkeerde, delegeerde het naar de ‘aardig maar niet indrukwekkend’ categorie. Er waren problemen met karakter-modellen, de inventory was verschrikkelijk, de Engelse voice-acting was niet om aan te horen en de bugs en willekeurige crashes en freezes zouden Bethesda doen blozen. In het jaar dat volgde, bleek CD Projekt meer dan een doorsnee middelrangs developer te zijn toen ze steevast aan het spel bleven werken en in 2008 een gigantische patch uitbrachten, samen met een nieuwe Enhanced Edition heruitgave, die praktisch het hele spel verbeterde. Niet alleen blies dit The Witcher nieuw leven in, het zette ook CD Projekt op de kaart als een spellenmaker om goed op te letten. Toen ze een tijdje later The Witcher 2 aankondigden en de eerste trailers verschenen waren de verwachtingen dan ook enorm veel hoger dan voor het eerste deel. En geloof het of niet, zeggen dat ze de verwachtingen waar maken is een understatement.

Het eerste wat waarschijnlijk op zal vallen is hoe krankzinnig mooi het spel eruitziet. Niet alleen is de engine zelf uiterst capabel, de grafische vormgevers hebben hier volledig gebruik van gemaakt om één van de meest gedetailleerde werelden neer te zetten die ik ooit in een spel gezien heb. Alles, van de kleding, tot de gebouwen en de natuurlijke omgevingen is met de meest extreme nauwkeurigheid neergezet. Je zult hier geen gecopy-paste huisjes en boompjes aantreffen. Het ene moment zul je je vergapen aan de natuurlijke vistas die zich voor je ogen uitspreiden en het volgende moment zul je je verwonderen in een uit de bergen uitgehouwen dwergenstad. Zelfs het moerasdorp Flotsam ziet er fantastisch uit in al zijn zompige glorie. Ook de voice acting is enorm verbeterd. Waar ik in het eerste deel vrijwel meteen overschakelde naar de Poolse stemmen, in dit deel hebben ze een stuk betere Engelse acteurs ingeschakeld (daarbij helpt het natuurlijk dat het script enorm goed geschreven is, maar daar had het eerste deel ook nooit problemen).

Met esthetiek alleen kom je er natuurlijk niet en gelukkig speelt The Witcher 2 bijna even goed als het eruit ziet en klinkt. In deel één gebruikte CD Projekt nog de Aurora Engine van Bioware’s Neverwinter Nights serie, maar nu hebben ze hun geheel eigen engine geschreven. Het spel is dan ook volledig in een real-time actiegerichte rpg veranderd die dichter bij The Elder Scrolls in de buurt zit dan Dragon Age. Het ritmische vechtsysteem is overboord gezet voor een systeem waar elke muisklik of toetsslag direct vertaald word naar een aanval, blok, ontwijking of spreuk. Waar in The Witcher je statistieken bepaalden of Geralt aanvallen blokkeerde of ontweek, nu moet je het toch echt allemaal zelf doen. Bewegen, pareren en uit de weg rollen, alsmede magie, bommen en messen werpen word allemaal via WASD en omringende toetsen gedaan, met de muis als camera en de linker en rechter muisknop voor lichte en zware aanvallen. Dit maakt gevechten een stuk intensiever en spannender, maar voor mensen die niet zo heel erg van de actiespellen zijn, kan de moeilijkheidsgraad toch net iets te hoog liggen hierdoor.

Vanaf de eerste gevechten wordt er van je verwacht dat je meerdere tegenstanders tegelijk aankan. Ben je hier goed in dan zal Geralt adembenemende combinatie aanvallen op de ene vijand loslaten, daarna direct naar de boogschutter in de hoek springen om die te doorrijgen en snel daarna de slag van de grote gast achter hem te pareren en hem meteen een zware tegenaanval te bezorgen. In dit geval zal Geralt als de geoliede vechtmachine bewegen die hij volgens het verhaal is. Voor nieuwelingen of spelers die niet zo goed in actiespellen zijn, zal het er, op zijn zachts gezegd, iets minder spectaculair en elegant uitzien als Geralt’s zwaard van schilden af bonkt en hij daarna als een boksbal heen en weer geslagen wordt door de vijf gasten om hem heen. Laten we zeggen dat The Witcher 2 nogal een steile leercurve heeft en dat de oorspronkelijke tutorial niet echt al te handig is om het je allemaal te leren. Gelukkig is CD Projekt wederom druk bezig met het verbeteren van het spel en heeft het in de laatste patch een geheel nieuwe trainingsmissie geïntroduceerd die je de fijne kneepjes van het vechten bijleert en al snel blijkt dat het allemaal niet zo moeilijk is als op het eerste gezicht lijkt.

Naast vechten zijn er natuurlijk genoeg andere dingen te doen. Alchemie, magie, interessante conversaties, boksen, armworstelen, je wordt flink bezig gehouden in de drie grote hoofdstukken van het spel. Net als in het eerste deel zit The Witcher 2 boordevol geloofwaardige karakters, plotwendingen en moeilijke keuzes. Het verhaal is iets politieker getint dan het eerste deel en je zit al snel middenin een broeiend conflict tussen meerdere koninkrijken, vermoorde staatshoofden, een burgeroorlog en een rivaliserende Witcher-clan die wel heel ver van de neutrale Witcher-code af lijkt te zijn gedwaald. Het is allemaal iets gestroomlijnder, je hebt bijvoorbeeld minder side-quests, maar de missies die je tussendoor kan aannemen hebben wel meer om het lijf dan ‘ga hierheen en sloop vier ghouls’. Ook het hoofdverhaal zelf is wat korter dan in deel één, maar het heeft daardoor wel een beter tempo. Ook zijn de keuzes die je in het verhaal kan maken een stuk omvangrijker (en ze hadden al behoorlijk veel om het lijf in het eerste deel), want niet alleen zijn er twee compleet aparte verhaallijnen in het spel (serieus, er zit een splitsing na ongeveer een derde van het spel waarna je op verschillende plekken komt, andere mensen tegenkomt en compleet andere quests krijgt), maar binnen de twee verhaallijnen zitten nog een aantal significante vertakkingen die direct impact op de wereld hebben. Niet in de vorm van een paar opmerkingen tijdens de eind credits, maar tijdens het spelen zelf zul je het effect van bepaalde acties zien. Net als in het vorige deel winden ze er geen doekjes om dus als je niet tegen serieus nare situaties kan en absoluut niet kan tegen soms vrij grof geweld, seks scenes die erg weinig aan de verbeelding overlaten en een constante grijze moraliteit is het misschien beter om iets vrolijkers te spelen, maar de meeste fantasyfans zullen zich hier waarschijnlijk de vingers bij aflikken (zeker aangezien het op ongeveer dezelfde lijn ligt als het immens populaire ‘A Song of Fire and Ice’).

Waar ik in de vorige recensie een flinke paragraaf nodig had om het over technische mankementen te hebben, kan ik hier met een gerust hart zeggen dat het spel zich goed gedraagt en ik me geen glitches, slowdowns of crashes kan herinneren. Dus dan rest me eigenlijk alleen maar te zeggen dat ik dit iedere fan van RPG’s aan kan raden (als je echt slecht in actie spellen bent, er is een easy mode die gevechten trivialiseert, dus dat hoeft geen probleem te zijn om van de setting en het verhaal te genieten). Nu Skyrim uitgekomen is kan ik niet meer met gemak zeggen dat The Witcher 2 De Beste RPG Van Het Jaar is, maar het doet daar zeker niet voor onder en voor spelers die meer van een gestroomlijnd verhaal houden in plaats van een meer open wereld als in Skyrim zal The Witcher 2 waarschijnlijk de voorkeur genieten.

avatar geschreven door op 25 november 2011

Reageer

Anti-Spam vraag :