0

The Adventures of Tintin (2011)

Op jonge leeftijd was ik niet weg te slaan van mijn Kuifje, Asterix en Robbedoes strips. Geloof me, mensen hebben het geprobeerd. Toen in het begin van de jaren ’90 werd aangekondigd dat er een heuse Kuifje televisieserie zou komen was ik dan ook helemaal enthousiast. Het enige probleem met de letterlijke vertaling van boek naar beeld werd bij die eerste afleveringen pijnlijk duidelijk: het tempo was te laag en de inhoud was door mijn bekendheid met de strips niet spannend meer. Diezelfde fout zou regisseur Steven Spielberg zo’n 20 jaar later niet maken. Voor de computer-geanimeerde film The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn leende hij elementen uit verschillende Kuifje strips en brouwde er een herkenbaar en tegelijkertijd verfrissend geheel van.

Sterker nog, Tintin is wat mij betreft de meest avontuurlijke film van 2011 geworden. Dat kwam best als een verrassing, want de naam ‘Spielberg’ staat de laatste jaren niet meer garant voor kwaliteit. Veel dingen waar hij aan meewerkt (vooruit, vaak als executive producer, maar dan nog) zijn onder de maat. De serie Falling Skies, die Transformers bullshit, Indiana Jones 4… zelfs Super 8 was niet al te bijzonder. Met Tintin bewijst hij gelukkig nog steeds de skills in huis te hebben om een avonturenspektakel af te leveren dat zowel jong als oud vermaakt. De film is prima gebalanceerd: humor, actie, mysterie en rustmomentjes wisselen elkaar goed af. En het beste? Het geheel voelt ook écht Kuifje-ig.

Het verhaal bevat elementen uit de strips De krab met de gulden scharen, Het geheim van de Eenhoorn en De schat van Scharlaken Rackham. Het gedoe begint allemaal als Kuifje (Jamie Bell, mogelijk bekend als de hoofdrolspeler uit Billy Elliot) op een rommelmarkt een scheepsmodel koopt, en meerdere mensen interesse in datzelfde item hebben. Voor je ‘Rastapopoulus’ kunt zeggen wordt kuifje beschoten, achtervolgd, gekidnapt en meer van dat moois. Het duurt ook niet al te lang voor we kapitein Haddock (Andy ‘Gollum’ Serkis) leren kennen, een full-time dronkelap die als enige character echt een arc gekregen heeft. Haddock is zo’n sterke aanwezigheid dat hij zijn gekuifde collega soms overschaduwt. Kuifje is als character dan ook iets te nobel, braaf en oncorrumpeerbaar. Haddock is een stuk interessanter als een aan lager wal geraakte loser die een hoop (nog onbenutte) potentie tot heldendaden bevat. Gelukkig zijn zowel Kuifje als Haddock niet vies van pistolen en het betere knokwerk. Aangezien Spielberg het qua geweld de laatste jaren nogal op safe speelt is het fijn om te zien dat de gevaarlijke wereld van Kuifje in deze film nergens echt veilig aanvoelt. Andere bekende gezichten zijn de twee stuntelige detectives Jansen en Janssen (Simon Pegg en Nick Frost) wiens capriolen voornamelijk leuk zijn voor de jongere kijkers, en een toffe cameo van Bianca Castafiore.

Qua animatie is Tintin erg indrukwekkend. De gezichten zien er in de screenshots misschien wat vreemd vervormd uit, maar als de characters eenmaal op het scherm rondlopen dan klopt de visuele stijl gewoon. Een goede mix tussen cartoony en realisme. Alle characters bewegen bijzonder vloeiend (dankzij motion capture), de camerahoeken zijn goed gekozen en de actie is heerlijk spectaculair. Dat komt deels door de bijzonder goed toegepaste 3D. Tintin is een film waarvan de kijkervaring met 3D alleen maar fijner wordt, iets dat je me niet vaak hoort zeggen. De combinatie computeranimatie en 3D zorgt voor scènes die in het echhie nooit mogelijk waren, en de makers toveren dan ook een paar hele sterke momenten uit hun mouw. Het absolute hoogtepunt is een lange achtervolging door de straten van het Marokkaanse stadje Bagghar, die in één smoothe beweging wordt gebracht. De gigantische grijns op mijn bakkes tijdens deze scène was vermoedelijk vanuit de ruimte te zien. Wat mij betreft hét filmmoment van 2011.

Na die waanzinnige achtervolging kan de film dat niveau helaas niet meer evenaren. Alles wat hierna volgt voelt daardoor een stukje tammer in verhouding, en de actie-climax van de film is niet zo heel bevredigend. Dat komt deels ook doordat de villain Ivan Sakharine niet echt intimiderend is, ook al voorziet de altijd coole Daniel Craig hem van zijn stem. De laatste minuten lijken voornamelijk bedoeld om mensen hongerig te maken naar een haast onvermijdelijk vervolg. Maar als Spielberg voor een tweede deel net zo enthousiast knipt en plakt uit verschillende Kuifje verhalen om tot zo’n allround geslaagd eindresultaat te komen, hoor je mij echt niet klagen. Een nieuwe Tintin? Heb er zin in!

avatar geschreven door op 5 januari 2012

Reageer

Anti-Spam vraag :