2

Top 10 Manieren Waarop De Aarde Vergaat

Nu we de eerste maand van 2012 hebben afgerond en de The Worst Day Ever, oftewel Valentijdsdag is aangebroken, rijst de vraag: gaat onze planeet het de rest van het jaar nog wel trekken? Met al die stupide doomsday-scenario’s die gekoppeld zijn aan dit specifieke jaartal zou je haast denken dat onze dagen geteld zijn. Om je alvast voor te bereiden op onze totale vernietiging of je een oppepper te geven omdat er deze ochtend geen kaartje in de bus is gevallen presenteert Dorkside een top 10 van koele, lullige of interessante manieren waarop onze planeet al eerder is vernietigd of op zijn minst flink onbewoonbaar is geworden. Enjoy!

10 – Aliens blowin’ dat shit up, yo! (Star Trek – Enterprise)
De serie Enterprise mag in haar eerste 2 jaar dan niet zo boeiend zijn geweest, het feit dat het derde seizoen één grote storyline was vond deze jongen wel noemenswaardig. Hierin blijkt dat een groep aliens aan een doomsday wapen werkt dat de Aarde op zal blazen om zo hun eigen toekomst veilig te stellen. In de 8e aflevering zien we in de openingsminuten dit ook werkelijk gebeuren. Er werd voorheen steeds naar gehint, maar ik verwachtte niet dat ik dit nog echt zou zien. Dat deze gebeurtenis uiteindelijk met time travel blabla wordt voorkomen zorgt dat deze gebeurtenis geen hogere plaats in de lijst heeft. Maar dan nog.. they blew it up! In een Trek serie! En geinig hoe dit moment in de Trek reboot film ook op een soortgelijke manier terugkomt.

9 – Adding Insult To Injury (Infinity Gauntlet)
In een eerdere top 10 zijn we de Marvel villain Thanos al tegengekomen: paars, geniepig, meedogenloos. De dinosaurus Barney is er niks bij. In de limited serie Infinite Gauntlet krijgt Thanos een voorwerp in handen dat hem het machtigste wezen in het universum maakt. Met een knip van zijn vingers houdt de helft van alle levende organismen op te bestaan. Op Aarde verdwijnen piloten, chirurgen, agenten, superhelden en dergelijke nuttige figuren plots, met grote chaos als gevolg. Maar dat is niet alles! Als de oudste entiteiten in het universum hun krachten bundelen om Thanos te stoppen, zorgen de bijkomende schokgolven van hun confrontatie er voor dat de Aarde uit haar baan wordt geslingerd en een permanente ijstijd tegemoet gaat. Als laatste middelvinger worden de muren tussen dimensies ook zo verzwakt dat Annihilus vanuit de Negative Zone op z’n gemakje de oversteek naar onze (ondertussen superheldloze) wereld maakt om daar het hele zootje op zijn typisch eikelige manier over te nemen. Een triple whammy aan lulligheid, die uiteindelijk weer terug wordt gedraaid. Maar het was bruut zolang het duurde.

8 – “Population 9 billion, all Borg” (Star Trek First Contact)
OK, nog één Trek stukje, en dan zijn we er mee klaar. Promise. First Contact was de coolste TNG film (ook al is er genoeg om te bekritiseren) en had een best geslaagde mix aan pew pew en Borg meuk en TNG-y stuff. Het coolste moment is maar enkele seconden in beeld, maar reden genoeg om in dit lijstje te mogen staan. Als een Borg schip de Aarde heeft bereikt, reist het terug in de tijd om te kloten met de ontwikkeling van de mensheid. En dat gaat ze blijkbaar prima af, want in een flits zien we hoe onze wereld veranderd is door hun invloed. Juist… alles en iedereen geassimileerd. Weg is het mooie blauw en groen, vervangen door wat lijkt op continent-size steden, omringd door opgedroogde of sterk vervuilde oceanen. Lekker ook, dat ranzig gele wolkendek. Concentrated Borg farts, waarschijnlijk. Het idee van ons planeetje, onder de voet gelopen door cyborgs die zich binnen no-time aan kunnen passen aan elk soort situatie en met elk gevangen mens hun eigen aantallen versterken? Right on. Klinkt ook wel heel erg zombie-achtig eigenlijk. Speaking of which…

7 – Zombies! Everywhere! (World War Z)
Een goede zombie apocalypse zal wel altijd een zwakte voor me blijven. Dat, en Pringles Hot & Spicy. Vooral de momenten waarop de zombie invasies goed op gang beginnen te komen blijven indruk maken. Op weinig andere plaatsen is de spanning zo te snijden als in het boek World War Z van Max Brooks. Nu heeft hij al eerder een bekende survival guide geschreven, dus met de theorie rond deze ondode rakkers zit het wel goed. Maar een droog handboek schrijven leidt nog niet meteen tot een spannend relaas over de zombie apocalypse. Gelukkig weet Brooks in World War Z een van de meest fascinerende versies van dit vaak gebruikte thema neer te pennen. Van de geniepig slimme manieren waarop de plaag zich verspreidt en de zeer gevarieerde locaties waar de mensheid wordt bedreigd tot de waanzinnige schaal waarop de zombies vertegenwoordigd worden. De Battle of Yonkers is het ultieme hoogtepunt, een showdown tussen mens en ondode die in tekstvorm weet te presteren wat de meeste films niet voor elkaar krijgen. Een indrukwekkende prestatie die niet hoger op de lijst komt omdat hij er eigenlijk niet helemaal thuishoort; de mensheid overleeft de crisis en de planeet wordt uiteindelijk niet bedreigd. Maar who cares, World War Z is heerlijk apocalyptisch entertainment en dat is goed genoeg voor deze jongen.

6 – Down We Go (Final Crisis)
Ook al weet ik nog steeds niet helemaal wat er nou in die laatste twintig pagina’s van DC’s crossover Final Crisis gebeurde (serieus, die shit is WEIRD) is het concept van dit event alsnog best badass. Evil goden zijn op onze wereld neergestreken en hebben zich in andere lichamen genesteld. Ze bereiden ons planeetje voor op de aankomst van hun leider Darkseid, een alien dictator met achterlijk brute superpowers en een Megaman-helm. Om onze wereld te breken wordt de Anti-Life Equation ingezet, een wiskundige formule die via elk electronisch medium wordt verspreid en elke ontvanger een gehoorzame dienaar van Darkseid maakt. Als de Big Baddie dan uiteindelijk opduikt probeert hij de Aarde weg te laten zakken in een singulariteit waaruit geen ontsnappen mogelijk is. Hier zal hij heersen over een wereld waarin alles draait om Darkseid, een eeuwige hel zonder hoop of menselijkheid. En jij dacht dat een middag bij je schoonouders op bezoek gaan al erg was.

5 – Things Didn’t Go As Plant (Day of the Triffids)
Het klassieke science fiction boek uit 1951, geschreven door John Wyndham, blijft vandaag de dag nog steeds overeind. Dat komt deels door de originele insteek: hier komt de grote dreiging niet van mensen, maar van een vreemde, semi-intelligente plantsoort genaamt de Triffid. Deze rakker heeft een giftige angel, kan vlees consumeren en heeft zelfs de mogelijkheid om zich te verplaatsen. In principe een gevaar voor de mens, ware het niet dat ze met een beetje onderhoud goed in toom te houden zijn. Omdat deze plant zeer rijke oliën levert worden ze in grote getale gekweekt. WHAT COULD GO WRONG? Wat dacht je van een vreemd astronomisch verschijnsel waardoor alle mensen die dit hebben geobserveerd blind worden? Binnen no-time vervalt de wereld in chaos, en zijn mensen die hun zicht nog hebben behouden plots gewild en/of gevaarlijk geworden. Als de opkomst van roversbendes en agressieve leiders niet erg genoeg is maken de Triffids graag gebruik van dit moment om zichzelf op onvoorstelbare schaal te vermenigvuldigen en op zoek te gaan naar voedsel.
Ja, een wereld waarin nog maar een handjevol mensen kan zien, en die niet alleen belaagd worden door steeds beter georganiseerde bendes maar vooral hongerige, geduldige en niet in aantallen terug te dringen planten? Het is misschien pornografisch materiaal voor Groen Links kamerleden, maar voor de gemiddelde lezer is dit een verfrissend en tegelijk bijzonder creepy doomsday scenario.

4 – Child’s Play (Twilight Zone – It’s A Good Life)
De Twilight Zone is een waanzinnig vette serie die kijkers in de 60’s verraste met gedurfde en afwisselende verhalen. In een aantal afleveringen hiervan loopt het niet goed af met ons wereldje, maar een van de uniekere kandidaten is toch wel de uit 1961 stammende ‘It’s A Good Life’. Hierin blijkt dat er een monster rondloopt in het dorpje Peaksville, Ohio. Dit monster heeft haast goddelijke krachten, en kan zonder moeite gedachten en emoties lezen. Zijn naam is Anthony, een 6-jarig jongetje, dat op een dag besloot om alles behalve Peaksville te laten verdwijnen. Poef. De rest van de planeet, misschien zelfs het universum, voor altijd weg. De inwoners van Peaksville zitten nu opgesloten met een wezen dat, als hij boos op je wordt, met je kan doen wat hij wil. Je in iets anders veranderen bijvoorbeeld. En wee je gebeente als je negatieve dingen over Anthony denkt, want dat voelt hij aan. Overgelaten zijn aan de onvoorspelbare natuur van een 6-jarig ettertje? Alsof een mens extra redenen nodig had om nooit kinderen te willen.

3 – God-Dayam! (Supergod)
Al vanaf de eerste pagina van de comic Supergod is duidelijk dat onze planeet ten dode is opgeschreven. Dat krijg je, als meerdere naties in het geheim onbeschrijflijk krachtige superwezens hebben gebouwd om als wapens in te zetten. Uiteraard zijn deze zo-goed-als-goddelijke figuren niet onder controle te houden, met alle destructieve gevolgen van dien. Wezens die vlees kunnen manipuleren alsof het klei is, die alles waar ze naar kijken vernietigen of zó sterk zijn dat ze aardbevingen veroorzaken als ze ergens op beuken… dat is niet zo goed voor de mensheid en het ecosysteem, zeker als deze wezens elkaar opzoeken en elkaar proberen te vernietigen. Regeringen die tegelijkertijd in paniek hun hele arsenaal met nucleaire wapens lanceren, bevolkingen die voor 90% worden uitgeroeid en een goddelijk wezen dat juist krachtiger wordt als er veel dode materie is om zich mee te vermenigvuldigen…  Oei, oei. Al die zaken samen zorgen voor een van de meest brütal scenario’s waarin onze planeet naar de tering wordt geholpen. Bidden gaat bij deze Supergods niet helpen!

2 – Burn Baby Burn (The Road)
De meeste van de in dit artikel besproken scenario’s zijn óf op de een of andere manier voorkomen/teruggedraaid, of duidelijk fictief en daardoor qua impact niet zo slopend. Maar The Road pakt je beet, sleept je haar grauwe en onvergeeflijke wereld in, en breekt je langzaam maar zeker helemaal af. De verfilming van het boek is best geslaagd, maar niet meer dan een tussendoortje. Na 2 uurtjes houdt de ellende namelijk op. Nee, het boek lezen was een stuk heftiger, simpelweg omdat je veel langer in de nare, NARE sfeer zult blijven hangen en de uitputting en wanhoop van de hoofdpersoon echt tastbaar wordt.
Een belangrijke factor voor mij was het feit dat er in dit verhaal geen goede afloop mogelijk is. De wereld is verbrand tijdens een niet nader genoemde ramp, en kan zich nooit meer herstellen. Zonlicht wordt geblokkeerd door constant uit de grauwe lucht dwarrelende as. Planten zijn al lang gestorven, dieren zijn zeldzaam en de laatste mensen die niet van honger en dorst zijn omgekomen leven nu als kannibalen of uitgemergelde vluchtelingen. Het resultaat is deprimerender dan al mijn voorgaande Valentijnsdagen bij elkaar, en heeft een paar verontrustende momenten die je niet snel zal vergeten.

1 – Aliens blowin’ dat shit up, yo! (Hitchhiker’s Guide to the Galaxy)
Het eind van de wereld is meestal serious business. De Hitchhiker’s Guide To The Galaxy bewijst gelukkig dat het ook anders kan. In Douglas Adams’ boek uit 1979 blijkt dat ons blauwe wereldje namelijk de intergalactische voorgang tegenhoudt. Typisch. Een geplande hyperspatial express route loopt precies door ons zonnestelsel, en de Aarde staat (of zweeft) in de weg. Een vloot Vogon schepen arriveert bij aanvang van het boek om aan te kondigen dat ze onze planeet komen vernietigen. Hun verdediging? De plannen voor de express route lagen al 50 jaar lang ter inzage in de buurt van Alpha Centauri. Dat de mensheid in al die tijd dat kleine eindje niet had kunnen overbruggen is hun probleem niet. And that’s all she wrote! Een grappiger en lulliger eind van de Aarde is moeilijk voor te stellen. Eindigen we dit artikel toch nog met een glimlach.

Nou, dat was een gezellig tripje langs memory lane. Ik denk dat dit het enige Valentijnsartikel is geworden met een bodycount in de miljarden. Hebben we nog goede apocalyptische scenario’s gemist die niet uit een shitty Roland Emmerich film komen? We horen het graag! In de tussentijd ga ik weer terug naar de voordeur, bij de brievenbus zitten wachten. En als er uiteindelijk geen liefdesverklaring op de mat ploft? Ach, ik moet maar zo denken: het is het eind van de wereld niet.

avatar geschreven door op 14 februari 2012

2 reacties op “Top 10 Manieren Waarop De Aarde Vergaat”

  1. avatar Egregius schreef:

    Ja! *zoekt op*

    Oh, toch een Emmerich film…

    Nja, Deep Impact weer niet toch?

  2. avatar Doctor Clavin schreef:

    Nog krap twee weken te gaan (thanks Maya’s!), welke zal het worden? En zou het net op tijd zijn om The Hobbit nog te kunnen zien?

Reageer

Anti-Spam vraag :