0

David Small – Stitches

Op het eerste gezicht lijkt het allemaal niet zo bijzonder wanneer je Stitches voor het eerst openslaat. Een comic. Zwart-wit. En het ziet er zo rommelig uit als de kamer van een tiener met verzameldrang. Zo spannend als de laatste verjaardag van je ouders. En dat terwijl de comicshop uitpuilt van action-packed uitgaves vol knokkend spandex hongerige zombies en bloedende vampieren! Waarom zou je dan in hemelsnaam ooit beginnen aan Stitches? Ook al wordt de graphic novel op de kaft geprezen door the New York Times?

Vertel! Vertel!

Eerlijk gezegd, geen idee. Mogelijk omdat je eens wat anders wil dan elke week dezelfde pletpartij. Toegegeven, uitleggen waar het over gaat, prikkelt de interesse waarschijnlijk ook niet bijzonder. David Small vertelt in het autobiografische Stitches namelijk vooral over zijn jeugd zo rond de jaren vijftig. Zijn onwennige relatie met een afwezige vader. En het gebrek aan warmte en compassie bij zijn moeder. Klinkt spannend, non? Inderdaad. Tot er langzaam iets begint te sluimeren onder het oppervlak. Iets naars. Iets geheimzinnigs, waar de jonge David geen grip op weet te krijgen.

Traumatische schetsend of schets van een trauma?

De chaotische en ruwe tekeningen vullen het emotionele relaas perfect aan. De grove aquarel inlijsting en het schets-achtige tekenwerk sleuren de lezer effectief en geloofwaardig in de wereld van het jonge kereltje. Slingeren de lezer kundig heen en weer tussen zijn vertrouwde werkelijkheid en fantasierijke verzinsels of de krochten van zijn gevoelswereld. David’s eenzaamheid in zijn ogenschijnlijk warme nest, brengt al snel een gevoel van ongemak bij de lezer teweeg. En ook grotere thematiek wordt aangesneden. Er is het optimisme van de technische revolutie, en de pijnlijke herinnering dat deze niet altijd terecht is. De gedurfde keuze om regelmatig alleen de omgeving waar David zich in bevindt te schetsen, en paginas lang geen tekstwolk de revue te laten passeren, doen de kille eenzaamheid en het unheimische gevoel van David regelmatig vol in je smoel slaan.

Dus..

Ben je toe aan iets nieuws, en durf je best een graphic novel als Maus of Blacksad ter hand te nemen, twijfel dan zeker niet om Stitches eens te proberen. Een emotionele comic over familiebanden klinkt op het eerste gezicht misschien niet bepaald spannend, maar je zult er liever terugkeren dan op die gezapige familiereünies!

avatar geschreven door op 8 maart 2012

Reageer

Anti-Spam vraag :