0

Helldriver – 2010

In 2011 leek iedereen op internet verliefd op de film Drive met Ryan Gosling. Een hoop reviewers prezen de film de hemel in, dus ik was uiteraard benieuwd naar het meesterwerk dat al die positieve buzz teweegbracht. Een zeer standaard crime-thriller later werd duidelijk dat het weer ging om een film die (mogelijk juist door al die positieve aandacht) de verwachtingen niet waar kon maken. Een werkje met een soortgelijke naam dat alle verwachtingen 100% overtrof is wat mij betreft het Japanse Helldriver. Geen retro-eighties sfeertje of ‘teal and orange’ cinematografie, maar krankzinnige zombie-fun met een hilarische ‘ik kan niet geloven dat dit gebeurt’-factor. Daar gaat mijn ondode hartje wél sneller van kloppen.

In de openingsminuten zien we een Japans meneertje een beveiligd gebied in sneaken om daar een bijzondere resource te verzamelen; de vreemde hoorn die uit het voorhoofd van de in dat gebied aanwezige zombies is gegroeid. Juist, Japan is half onder de voet gelopen door zombies. Het blijkt dat enkele maanden eerder een buitenaardse parasiet zich bevestigd had aan het hoofd van Rikka, een psychopatische dame die op dat moment net het hart van haar dochter heeft verwijderd en dat in haar eigen lichaam plaatst. For reals. De parasiet braakte hierna een gigantische wolk met as uit die heel noordelijk Japan in zombies heeft veranderd. De regering wist snel een gigantische muur te bouwen om de normale mensen in het zuiden te beschermen, maar dat is maar een tijdelijke oplossing. Er zijn ondertussen ook discussies ontstaan over de zombified landgenoten. Zijn het nog mensen die hulp moeten krijgen, of bloeddorstige monsters die zo snel mogelijk moeten worden uitgeschakeld? Een jongedame met de naam Kika, de dochter van Rikka die nu zonder hart maar mét een chainsaw katana door het leven moet, wordt samen met een groepje gevangenen door de Prime Minister op een missie gestuurd: vind Rikka, de bron van de zombie plaag, en kill the shit out of her!

Het is wel prettig om te zien dat er zowaar een backstory is in deze dikke, dampende B-film. Ja, het is allemaal relatief cheap en cheesy, maar de inhoud compenseert echt helemaal voor de suffe muziek en foute acteerprestaties. Voor de mensen met gevoelige magen of rare dingen als ‘smaak’; hopelijk ben je niet vies van een emmertje bloed hier en daar, gevolgd door een containerlading for good measure. Een overload aan bloed en ranzige foutheid is vrij typisch voor het werk van regisseur Yoshihiro Nishimura. Hij leverde al eerder een surrealistisch prutpakket met de onbeschrijflijke Tokyo Gore Police, en in 2009 zag de vrij vermakelijke Vampire Girl vs. Frankenstein Girl het levenslicht. Helldriver is van deze drie titels qua entertainment het sterkste, en ik heb dan ook meermaals helemaal kromgelegen om de idiote meuk die op het scherm langskwam. Huppelende afgehakte zombiearmen met kettingzagen! Een nazi met twee ruggegraten als armen! Een 6-armige chick die met té veel wapens in slow-motion al schietend door een kamer vliegt! Een zombie die in een auto rijdt die compleet bestaat uit stukken van andere zombies! Nee, serieus. Dat was dus een freaking ZOMBIE-AUTO! Ik viel bijna van de bank van het lachen.

Verrassend genoeg is de actie volop aanwezig en nog netjes gedaan ook, en als het verhaal op gang komt hoef je nooit lang te wachten tot de volgende krankzinnige scène waarin ledematen om je oren vliegen en dingen gebeuren die je nog nooit hebt gezien. Het enige echte nadeel is de speelduur; 2 uur is best een lange zit voor gorey zombie-fun, en het is aan te raden om als na 45 minuten(!) de opening credits langskomen even een pauze te houden. Helldriver in één keer uitzitten zal de impact van de latere reveals wat verzwakken omdat je brein tegen die tijd al te veel insanity-prikkels heeft moeten verwerken. Dan nog is dit een dikke aanrader om in groepsverband te kijken. Regel een paar B-movie fans, pak er wat drankjes bij en bereid je voor op een amusant ritje door bloed-doordrenkt zombieland. Of je moet met z’n allen Drive willen zien en lichtelijk teleurgesteld je avond eindigen. De keuze is aan jou. Ik zou het wel weten!

avatar geschreven door op 23 maart 2012

Reageer

Anti-Spam vraag :