0

Secret Warriors, volume 4 – 6

Koninginnedag is in mijn slaperig dorpje niet echt boeiend, op de activiteiten van Gare Gerrit na. Deze lokale zwerver is super paranoïde over het koningshuis en gebruikt deze dag om vanuit zijn gepimpte winkelwagen ietwat vochtige pamfletten uit te delen met een overload aan informatie over de échte gang van zaken. Over hoe het koningshuis een front is voor een Aztec-bloedlijn die nanotechnologie gebruikt om je huisdieren te laten smelten en zo. Gare Gerrit moet leren dat als je een verhaal vertelt over dingen die in onze nietsvermoedende maatschappij in het geheim plaatsvinden, je de tijd moet nemen om al die heftige concepten goed uit te bouwen. Een van de meest veelbelovende Marvel schrijvers van het moment, Jonathan Hickman, had met de comic Secret Warriors een soortgelijk project. Spionage, samenzweringen, plannen waar al decennia lang aan gewerkt wordt, en alles zonder dat de gewone burger er iets van weet. De eerste paar delen waren erg gaaf, nu hopen dat hij bij het afronden van de serie niet dezelfde fout als Gerrit maakt…

Het idee achter de serie sprak mij als Marvel fanboy in ieder geval erg aan. Nick Fury, ondergedoken met een door hem getraind team jonge fanatiekelingen, ontdekt dat S.H.I.E.L.D. eigenlijk al die tijd al deel uitmaakte van de terroristische organisatie Hydra. Het is nu aan hem om dit hele circus tot de grond toe af te branden. Lastig, want Hydra heeft een heel leger en Fury alleen een paar kleine groepjes professionals. Dingen worden erger wanneer Leviathan weer ten tonele komt, een old school Russische groepering die net zo naar en bruut is als Hydra. Tsja, hoe ga je een verhaal met zo’n uitgebreide opzet nou een beetje fatsoenlijk afronden?

Hier blijkt dat Hickman óf iets te veel hooi op de vork heeft genomen óf te weinig ruimte heeft gehad om zijn verhaal te vertellen. Secret Warriors is zó omvangrijk qua concept dat het niet echt in een schamele 28 issues te proppen lijkt. Een van zijn andere Marvel series met de naam S.H.I.E.L.D. heeft hetzelfde probleem. Te veel verhaal met te weinig ruimte, daar moeten concessies worden gedaan. In het geval van Secret Warriors is dat een limiet op hoe episch het geheel aanvoelt. Als er een schaduwoorlog ontstaat tussen Hydra en Leviathan waar we achteraf in een van Fury’s briefings over horen, of we ineens een sprong van 6 maanden in de timeline maken, dan voelt dat als een gemiste kans. Maar het kan gekker; in volume 5 wordt een compleet nieuw team met vage powers hebbende pipo’s geïntroduceerd, die daarna nooit meer zullen opduiken. What a waste. Regelmatig kreeg ik het gevoel dat deze serie nog wel 12 issues of meer had mogen zijn, waarin we dingen te zien zouden krijgen die nu tussen neus en lippen door afgehandeld worden. Toch zonde, want alles aan de personages en de setting is bijzonder geslaagd.

Er zijn gelukkig nog best wat fijne verrassingen te vinden in deze laatste 3 volumes. Het gevoel van fatalisme dat overal in doorsijpelt vond deze jongen vooral erg fijn. Fury maakt verkeerde inschattingen of krijgt te maken met grote (persoonlijke) verliezen. Dit is geen glamoreus superhelden-conflict maar een grimmige oorlog waar niemand zonder kleerscheuren uitkomt. Een paar personages krijgen een goede send-off of komen op interessante manieren terug. En Fury’s geschiedenis blijkt op een erg gave manier in te haken op Hickman’s eerder genoemde serie S.H.I.E.L.D., waar we bijvoorbeeld te weten komen wat de basis is van die veel gebruikte Life Model Decoys. Als je Secret Warriors echt wil doorwerken dan is S.H.I.E.L.D. eigenlijk onmisbaar als aanvulling. Zonder de achtergrond van die serie zal de overlap hier veel te verwarrend zijn.

In het laatste volume worden zo’n beetje alle openstaande vragen beantwoord. For better or worse, want de grootste reveal was voor mij even een bittere pil. Het maakt het basis-uitgangspunt van de serie eigenlijk irrelevant. Extra probleem is dat de gebeurtenissen in deze comic niet echt weerspiegeld worden in wat andere schrijvers later met dezelfde concepten zouden doen. Tsja, Secret Warriors was geen gigantische hit, dus dan je status quo heel erg laten afhangen van wat er in een niet al te populaire comic gebeurt is niet handig. Maar voor de fans van Hickman’s werk is het wel zonde.

Al met al zijn de laatste delen van deze comic een tricky aanrader geworden. Gaaf als je houdt van secret histories, spionage, sneaky gebruik van superpowers en een hoop gebackstab, maar houd rekening met een wat onbevredigend eind. Je wil graag meer, en dat ga je niet krijgen. Het enige wat er op zit is het hele circus nog eens te lezen. Net als die pamfletten van Gare Gerrit trouwens; ik zie net dat m’n cavia gesmolten is, en dat is echt niet de schuld van het lekkere weer geweest. Al m’n oranje kleding gaat voor de zekerheid maar een kist op zolder in. Brr.

avatar geschreven door op 30 april 2012

Reageer

Anti-Spam vraag :