0

Carice van Houten – See you on the ice

Een beetje flauw. Zo kwalificeerde diva van Houten mogelijke recensenten op voorhand die het zouden wagen om haar in cd-recensies neer te zetten met een quote als ‘schoenmaker, blijf bij je leest’. En voorwaar, haar gewenste formule om die kritiek te pareren werkte, want inmiddels buitelt het journaille over elkaar heen om maar in elke cd-bespreking te vermelden hoe geweldig het is dat de artieste haar horizon verbreedt en een sprong in het diepe waagt. Daar was die tamelijk sullige parodieus bedoelde, en eh.. tamelijk flauwe.. nieuwscast in de clip van Emily dus achteraf gezien helemaal niet voor nodig.

Passie

Er is geen twijfel dat Carice een passie voor muziek heeft. Ze zong eerder al verdienstelijk in een musical over Annie MG Schmidt, organiseert dj-avonden waarin ze haar iPod playlist zelfgenoegzaam etaleert, en haalt af en toe een zogenaamd obscure zanger uit de vergetelheid voor een leuke clubavond. Een eigen cd is dan een kwestie van tijd. Want eerlijk is eerlijk, voor een getalenteerde en succesvolle actrice staan deuren open die voor doorsnee muzikanten gesloten blijven. Een leger gerenommeerde muzikanten staat meteen paraat om de muzikale omlijsting te verzorgen en alle liedjes voor je te schrijven, het allereerste optreden is niet in Kroegje Krakkemik in Appelschubbedam maar in de HMH, en uiteraard mag je kritiekloos en ongegeneerd minutenlang reclame maken voor je schijf voor een miljoenenpubliek bij DWDD. Een beetje flauw wellicht om het daarover te hebben, zul je zeggen. Toch schept een dergelijke pretentieuze aanpak wel verwachtingen.

Groots maar zonder spanningsboog

Pretentieuze bombast blijft helaas echter wel één van die sleutelwoorden bij het album. JB Meyers trekt dan ook alle registers productioneel open en halverwege het album is het snakken naar een nummer dat nou eindelijk eens geen zwaar aangezette orkesten, dikke lagen electronica of galmen op de vocalen telt. Zelfs in Still I dream of it, de kleinste popsong van het album, zit een compleet orkest verborgen. De instrumentatie is overigens dik in orde, en de gastbijdrages stelen zelfs regelmatig de spotlights van Carice. De songschrijvers hebben hun best gedaan en variatie gezocht binnen de nummers. Na het prettig bezwerende Siren and the sea dat refereert aan Charlotte Gainsbourg’s samenwerking met Beck, volgen onder meer koddige springerige zomerse tienerpophuppeltjes (Emily), monsterlijke nachtclubjazz (End of the World) en een heus popdiamantje (Broken Shells). Toch blijven de kaders over de gehele linie te toegankelijk, voorspelbaar, en 3FM-vriendelijk en voelt See you on the ice als een muzikale blockbuster, vol explosies en opgepompt gedoe, maar met een flinterdun verhaaltje. Verbazingwekkend als je creatieve geesten als de drummer van Sonic Youth, de zanger van de gitaarlegende the Posies en de unieke zanger Antony Hegarty hebt weten te strikken voor je album.

Op naar een sequel

Carice van Houten heeft met See you on the ice een nieuw pad bewandeld, en met gemengd resultaat. Is dat erg? Nee. Weinig muzikanten breken door met hun allereerste wapenfeit. Daar gaat een lang proces van schaven op zolderkamertjes, ploeteren in dorpskroegen en repetitieruimtes en soms zelfs meerdere albums om de juiste sound en vorm te vinden. Dat is bij acteren niet anders, Carice’s eerste film was ook niet in een miljoenenverslindende Hollywood-productie. See you on the ice is zo een aardige eerste stap in het diepe en wie weet wat er in de toekomst nog valt te verwachten van een opvolger. Bijvoorbeeld met minder orkesten en één waar Carice meer het achterste van haar eigen tong zou laten zien. Maar goed, je kunt deze recensie ook eenvoudig afdoen als afkomstig van een jaloerse muzikant die het nooit heeft geschopt tot DWDD of de HMH. Dat kan, maar dat zou wel een beetje zijn zoals dit album bij vlagen. Een beetje f..

avatar geschreven door op 30 oktober 2012

Reageer

Anti-Spam vraag :