0

Bram Stoker – Dracula

Vampieren zijn hot. Niet slecht voor zo’n koelbloedig volkje. Of het nu gaat om de nouvelle pulpboeken van True Blood, de intense horror van Stephen King’s American Vampire comics of de puberzwijmelarij van de Twilight-saga, vampieren tellen weer even mee. De bloedzuigers zijn dan ook van alle tijden, en zijn eigenlijk nooit ver weg. Niet voor niets hebben de ondode vleermuisboys en girls ook het oneindige leven. En om meteen maar de slechtste grap gehad te hebben in deze review, er zijn zo van die klassieke boeken waar je je tanden in moet hebben gezet binnen het genre. Bram Stoker’s Dracula is onbetwist één ervan.

Voor de rotsbewonersdracula_book_cover_1902_doubleday_89

Graaf Dracula woont in Transsylvanië, en wordt bezocht door de Engelse advocaat Jonathan Harker om documenten rondom de koop van een huis in Engeland te voltooien. Nadat Jonathan hardleers erachter komt dat de graaf hem minder vriendelijk gezind is dan hij had gehoopt, begint de graaf aan zijn reis richting zijn nieuwe thuis. In zijn droomland richt het verhaal zich op een aantal verschillende personages die elk een rol te spelen hebben in het verhaal. Zo wacht Jonathan’s verloofde Mina nog altijd op bericht van haar geliefde, en ze besluit hem te gaan zoeken terwijl haar vriendin Lucy een mysterieuze ziekte oploopt. Verder is erRenfield, een geesteszieke in een gesticht die de ene dag spinnen verzamelt als huisdier, om ze later smakelijk op te peuzelen. En uiteraard is er uiteindelijk ook de Nederlandse vampierenjager Van Helsing.

Twitterloos

Wat vooral opvalt is hoe het boek zo kundig de tands des tijds trotseert. Natuurlijk, het verhaal speelt zich af pakweg anderhalve eeuw geleden, en dus zijn er koetsen, kaarslicht en een chronische afwezigheid van mobiele telefoontjes om elkaar tijdig te verwittigen van recente ontwikkelingen. Maar de snelheid van het verhaal, de zorgvuldige opbouw en de afwisseling tussen de verschillende perspectieven verveelt geen moment. Dat is knap, want doorgaans ervaren we klassiekere werken al snel als langdradig en traag in de hedendaagse cultuur vol korte twitters, kleine Facebook-shouts en een voorkeur voor ‘shortreads’.

Tijdloos

Verder wordt Dracula volledig verteld vanuit stukjes uit brieven, dagboeken en documenten. Er is nergens iemand direct aan het woord. Het mocht ten tijde van het verschijnen van Dracula (1897!!) dan als ouderwets worden beschouwd, recent kenden wij weer de opleving van het found footage genre binnen de horrorfilms, zoals Blair Witch Project of de Paranormal Activity reeks. Voorlopig heeft er weliswaar nog niemand een roman louter bestaand uit emails, twitterberichten en whatsapp-berichtjes geschreven, maar het zou zomaar kunnen. De aanpak is echter bijzonder tijdloos. Bovendien zorgt het tijdig switchen tussen de diverse documenten ervoor dat er telkens kleine cliffhangers zijn. Dracula zelf is een even mythische als interessante vorm van het kwaad. De graaf is zowel mysterieus als gevaarlijk, en komt haast onoverwinnelijk over. Terwijl ook hij een menselijke achtergrond kent, en zijn grote kracht juist in menselijke eigenschappen lijkt te liggen (koelbloedig, intelligent, kalm en berekenend). Het maakt Dracula tot een weergaloos boek. Maar goed, als je hem nu nog niet wilt lezen, over een decennium of wat is de ondode Graaf er nog steeds..

 

avatar geschreven door op 14 mei 2013

Reageer

Anti-Spam vraag :