0

Olympus Has Fallen (2013)

olympus1
Amerika heeft het altijd gedaan. Rellen in Caïro? Amerikaanse oliejagers! Financiële crises? Amerikaanse geldwolven! Verloren voetbalfinale? Amerika! Amerika! Amerika! Geen wonder dat de wereld altijd boos is op die volgevreten hamburgerjagers, en ook Hollywood lijkt dat na enkele decennia door te hebben, getuige een stroom aan films waarin het Witte Huis, het bolwerk van Amerikaans imperialisme, het weer ouderwets moet ontgelden. Zo ook in Olympus Has Fallen.

Security please

Mike Banning (Gerard Butler) is een opzij geschoven beveiligingsagent. Ooit werkzaam voor de president en zijn familie, werd hij gedumpt na een dramatisch gevalletje pech-hebben. Gelukkig blijft hij met zijn depressie in de buurt van het Witte Huis wonen, zodat wanneer een groep welgetrainde Noord-Koreaanse terroristen het epicentrum van de macht met de grond gelijk maken en de president kidnappen, Mike zijn comeback kan maken. Maar dan moet hij zich wel even door een weg door die verdraaide Koreaantjes maaien.

De witte ruïne

Regisseur Antoine Fuqua (o.a. Training Day) laat Mike de gehele film ronddenderen in de ruïnes van het Witte Huis, op zoek naar de schuilkelder. Na een routine-matig en overbodig clichébeginnetje, komt de film pas goed op gang wanneer de eerste explosies zich aanmelden op de grasvelden rond het Witte Huis. Vanaf dat moment geeft Fuqua de kijkers geen seconde rust of twijfel meer, ‘dit-is-een-actie-film!!’. Helicopter crashes, raketten, zeeën vuur en een reeks explosies waar Michael Bay vingerlikkend mee in de bioscoopstoel zou hebben gezeten. Het tempo ligt hoog en er gebeurt voldoende om de kijker te pleasen.

Hebben we het al eens gezien?

Olympus has fallen is een vermakelijke en puike actiefilm met een interessante vijand. Tegelijk doet het allemaal ook wel sterk denken aan de formule uit de eerste twee Die Hard-films. Een semi-anti-held die vast zit in één situatie/gebouw en zich door een berg handlangers moet beuken tot hij de eindbaas zal zien en zoals gezegd, vol overtuigende actiescènes. Maar waar Bruce Willis de komische noot zocht om de kijker te doen ademhalen tussen de actie blijft Butler pijnlijk serieus. Een andere keuze dus, maar daardoor komt zijn karakter wel geforceerd en krampachtig over. Verder is de rol van Morgan Freeman (o.a. Seven) te klein en is de president van het machtigste land ter wereld (Aaron Eckhart; o.a. Dark Knight) niet lekker uit de verf en een tikje teveel het type boer-zoekt-presidentschap. En had iemand geen plakband voor al die zwakheidjes in het plot en doodlopende verhaallijnen? Aan de andere kant, Willis’ laatste Die Hard was behoorlijk pover in zijn poging actie te mengen met ongeloofwaardig familiegekeuvel en een totaal oninteressant verhaal zonder snedige one-liners. De Die Hard saga is dus al dood. Leve de nieuwe? Er is nog hoop in Amerika.

avatar geschreven door op 9 september 2013

Reageer

Anti-Spam vraag :